Η νέα έρευνα είναι γροθιά στο στομάχι. Άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, πολύ συχνά με προβλήματα υγείας, που οι οικογένειές τους εμπιστεύονται στο προσωπικό του οίκου ευγηρίας για να τους φροντίσει, πέφτουν θύματα της κακής - το λιγότερο - συμπεριφοράς των εργαζομένων. Το χειρότερο είναι ότι δεν τολμούν να αποκαλύψουν τι, πραγματικά, τους συμβαίνει, γιατί στην ψυχή τους έχει φωλιάσει ο φόβος και η αγωνία...

Τα στοιχεία δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο Plos One και αφορούν σε έρευνα του UCL, με επικεφαλής την καθηγήτρια ψυχιατρικής Dr Claudia Cooper.

Στη μελέτη συμμετείχαν 1500 φροντιστές από 92 οίκους ευγηρίας της Βρετανίας, οι οποίοι ρωτήθηκαν εάν είχαν δει κάποια περιστατικά παραμέλησης ή κακοποίησης ή εάν είχαν συμμετοχή σε αυτά. 

Πάνω από ένας στους τέσσερις δήλωσε ότι οι συνάδελφοί του κάποιες φορές έκαναν τους ηλικιωμένους να περιμένουν, χωρίς να εμφανιστούν μόλις τους ζήτησαν. Ένας στους πέντε δήλωσε ότι δεν περιμένει όσο χρειάζεται, ώστε να φάει ο ηλικιωμένος με την ησυχία του. Λεκτική κακοποίηση ανέφερε το 5% των ερωτηθέντων και σωματική κακοποίηση το 1%. 

Οι ερευνητές εξέφρασαν φόβους ότι τα ευρήματα αυτά είναι ίσως μόνο η «κορυφή του παγόβουνου», υπό την απειλή των αντιποίνων.

Επίσης προειδοποίησαν ότι η κακοποίηση των ηλικιωμένων ήταν χειρότερη, όταν ο οίκος ευγηρίας είχε ελλείψεις σε προσωπικό κι όταν οι εργαζόμενοι ήταν πολύ κουρασμένοι. Οι πιθανότητες αναφοράς κακής συμπεριφοράς αυξήθηκαν κατά 19%, όταν το προσωπικό αισθανόταν πολύ κουρασμένο, εργαζόταν υπό πίεση και είχε στρες.

Πάνω από δύο στους τρεις ηλικιωμένους, οι οποίοι φιλοξενούνται σε γηροκομεία, έχουν άνοια. Σε εκείνους παρατηρούνται πιο συχνά φαινόμενα λεκτικής βίας (με φωνές και άσχημο λεξιλόγιο) ή σωματικής κακοποίησης, καθώς, πολλές φορές, το προσωπικό δεν είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο, ώστε να τους φροντίσει όπως έχουν ανάγκη.