Το βασανιστικό ερώτημα "τι θα είχε γίνει αν..." απασχολεί ενίοτε πολλούς από εμάς και όχι απαραίτητα γιατί κάτι δεν πάει καλά στη ζωή μας. Το ζήτημα είναι ότι έτσι κι αλλιώς μετανιώνουμε για πράγματα - που έχουμε κάνει ή που δεν έχουμε κάνει (κυρίως) - κι αυτό είναι κάτι που, αν μη τι άλλο, προκαλεί απογοήτευση.

Οι επιστήμονες μελέτησαν τα ευρήματα από έξι επιστημονικές μελέτες. Ρώτησαν 668 άτομα τι είναι αυτό που τα κρατά ξάγρυπνα τις νύχτες κι εκείνα προέβησαν στην αποκάλυψη των πιο μύχιων μυστικών τους.

Διαπιστώθηκε, λοιπόν, ότι οι μεγαλύτερες απογοητεύσεις ενός ατόμου προέρχονται από το ότι δεν κυνήγησε τα όνειρά του στη ζωή και παρασύρθηκε από τα θέλω των άλλων...

Ένας 35χρονος, για παράδειγμα, δήλωσε ότι λυπάται που δεν κυνήγησε το όνειρό του να γίνει ηθοποιός, ενώ ένας 71χρονος είπε πως το γεγονός ότι παράτησε το σπίτι του και τη δουλειά των ονείρων του εξακολουθεί να τον τυραννά μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να μετανιώνουμε για τον τρόπο που θα έπρεπε να είχαμε συμπεριφερθεί, αφήνοντας στην άκρη όνειρα και σχέδια.

Ο Dr Shai Davidai από το New School for Social Research και ο καθηγητής Thomas Gilovich από το Πανεπιστήμιο Cornell είδαν ότι αυτές οι βαθιά ριζωμένες λύπες προέρχονται από πράγματα όπως, από το ότι δεν διεκδικήσαμε κάποιον που αγαπούσαμε πολύ, ότι εγκαταλείψαμε την επιθυμία μας να μάθουμε ένα μουσικό όργανο και να ταξιδέψουμε στον κόσμο. Επιθυμίες και σκέψεις που συνδέονται με αυτό που ονομάζεται «ιδανικός εαυτός» - η εικόνα που ο καθένας έχει στο κεφάλι του για το ποιος είναι και για το το είδος του ανθρώπου που θέλει να είναι.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές, αυτός ο «ιδανικός εαυτός» μπορεί να υπάρχει εντελώς ανεξάρτητα από τον εαυτό που «θα έπρεπε να έχουμε» και είναι το πρόσωπο που δημιουργείται από την αίσθηση του καθήκοντος που έχει κάποιος και την ανάληψη των ευθυνών του. Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί εκ των υστέρων να το φέρει βαρέως αν απάτησε τον σύντροφό του ή αν δεν πήγε να επισκεφθεί ένα μέλος της οικογένειας που πέθαινε.

«Μπορούμε να συμφιλιωθούμε με τα λάθη του παρελθόντος, αλλά σπάνια ξεπερνάμε τις χαμένες ευκαιρίες. Δηλαδή οι χαμένες ευκαιρίες είναι πιο πιθανό να παραμείνουν στο μυαλό μας ως "ημιτελείς επιχειρήσεις". Οι άνθρωποι είναι περισσότερο διατεθειμένοι να ασχοληθούν με εκείνα που έπρεπε να έχουν κάνει», είπαν οι επιστήμονες.

Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση Emotion