Τα αποτελέσματα αυτά θα παρουσιαστούν κατά τη διάρκεια του 70ού ετήσιου συνεδρίου της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας (AAN) στο Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια. 

Μεταξύ των ασθενών με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση, που έλαβαν θεραπεία με alemtuzumab, κατά την επταετούς διάρκειας επέκταση δύο πιλοτικών μελετών Φάσης III, το 59% και το 47% των ασθενών δεν έλαβαν πρόσθετη θεραπεία μετά τις αρχικές δύο συνεδρίες με alemtuzumab.

Παρατηρήθηκαν σταθερά αποτελέσματα όσον αφορά στην υποτροπή, στην αναπηρία, στη μείωση του όγκου του εγκεφάλου και στις βλάβες βάσει μαγνητικής απεικόνισης.

Οι κλινικές μελέτες Φάσης III του alemtuzumab ήταν τυχαιοποιημένες, ανοιχτές, τυφλές, πιλοτικές μελέτες διετούς διάρκειας που συνέκριναν τη θεραπεία με alemtuzumab έναντι της υψηλής δόσης υποδόρια χορηγούμενης ιντερφερόνης βήτα-1α σε ασθενείς με ενεργή υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση, οι οποίοι είτε δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία (CARE-MS I) είτε δεν είχαν ανταποκριθεί επαρκώς σε διαφορετική θεραπεία (CARE-MS II). 

“Τα δεδομένα της μελέτης επέκτασης, που παρουσιάζονται στο συνέδριο της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, δείχνουν ότι πάνω από τα δύο τρίτα των ασθενών δεν παρουσίασαν επιβεβαιωμένη επιδείνωση της αναπηρίας κατά το έβδομο έτος από την έναρξη θεραπείας με alemtuzumab”, δήλωσε ο Barry Singer, M.D., διευθυντής του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης για καινοτομίες στη Φροντίδα στο Ιατρικό Κέντρο Βαπτιστών του Μιζούρι στο Σαιντ Λούις.

“Επιπλέον τα αποτελέσματα, που αφορούν στις υποτροπές και στις εκβάσεις, βάσει μαγνητικής απεικόνισης, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του όγκου του εγκεφάλου, διατηρήθηκαν στο πέρασμα του χρόνου, παρόλο που η πλειοψηφία των ασθενών δεν έλαβε πρόσθετη θεραπεία τα προηγούμενη έξι έτη”.