Η επικάλυψη του εξωτερικού μέρους των δοντιών, το σμάλτο, είναι ο σκληρότερος ιστός του σώματος και μπορεί να αντισταθεί σε ακραίες θερμοκρασίες και σε όξινα τρόφιμα και ποτά, διαρκώντας για δεκαετίες.

Αλλά, σε αντίθεση με άλλους ιστούς του σώματος, μόλις χαθεί, δεν μπορεί να ξαναγεννηθεί, οδηγώντας σε πόνο και απώλεια δοντιών για περίπου το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου λένε ότι έχουν βρει ένα νέο τρόπο ανάπτυξης ενός υλικού, το οποίο θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την αναγέννηση σκληρών ιστών, όπως το σμάλτο και τα οστά.

Ο οδοντίατρος και πρώτος συγγραφέας της μελέτης Dr Sherif Elsharkawy δήλωσε: "Αυτό είναι συναρπαστικό, επειδή η απλότητα και η ευελιξία της πλατφόρμας ανοργανοποίησης δίνουν ευκαιρίες για τη θεραπεία και για την αναγέννηση των οδοντικών ιστών.

Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε επιδέσμους ανθεκτικούς σε οξύ, που μπορούν να διεισδύσουν, να εξομαλύνουν και να προστατεύσουν τα εκτεθειμένα οδοντικά "κανάλια" στα ανθρώπινα δόντια, για τη θεραπεία της υπερευαισθησίας".

Η ερευνητική ομάδα βρήκε μια πρωτεΐνη, που είναι ικανή να προκαλέσει την ανάπτυξη κρυστάλλων, με τρόπο παρόμοιο με εκείνον που αναπτύσσεται το οδοντικό σμάλτο στον οργανισμό.

Και πιστεύει ότι το εύρημά της, που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους στην αναγεννητική ιατρική.