Τα άτομα που υποφέρουν από μετατραυματικό στρες (PTSD) και άλλα ψυχιατρικά προβλήματα, που σχετίζονται με το στρες, είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν κάποιο αυτοάνοσο νόσημα από ό, τι τα άτομα που δεν έχουν κάποια διαταραχή άγχους, σύμφωνα με νέα σουηδική μελέτη.

Οι ερευνητές μελέτησαν 106.464 άτομα, που διαγνώστηκαν με διαταραχές άγχους. Επίσης 126.652 αδέλφια χωρίς διαταραχή άγχους και πάνω από ένα εκατομμύριο άλλα άτομα στον σουηδικό πληθυσμό, που δεν είχαν θέματα με τη διαχείριση του στρες.

Παρακολούθησαν τα μισά από αυτά τα άτομα για τουλάχιστον δέκα χρόνια. Κι όπως είδαν, τα άτομα με PTSD είχαν 46% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν κάποιο αυτοάνοσο και πάνω από δύο φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τουλάχιστον τρία αυτοάνοσα νοσήματα, σε σύγκριση με τους ενήλικες χωρίς κάποια διαταραχή άγχους.

"Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό άγχος προκαλεί αλλοιώσεις στις πολλαπλές λειτουργίες του σώματος, μέσω της απορρύθμισης στην απελευθέρωση των λεγόμενων ορμονών του στρες", δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Dr. Huan Song, του Πανεπιστημίου της Ισλανδίας στο Reykjavík και του Ινστιτούτου Karolinska στη Στοκχόλμη της Σουηδίας.

"Το κύριο μήνυμα για τους ασθενείς, οι οποίοι υποφέρουν από σοβαρές συναισθηματικές αντιδράσεις μετά από ένα ψυχικό τραύμα ή από άλλα άγχη στη ζωή τους, είναι να αναζητήσουν θεραπεία. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης, τόσο φάρμακα, όσο και γνωσιακές συμπεριφορικές προσεγγίσεις, με τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητα".

Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν μετατραυματικό στρες ή έντονο άγχος σε κάποια φάση της ζωής τους, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας των αγαπημένων τους και της έκθεσής τους σε διάφορες φυσικές καταστροφές ή στη βία, σημειώνουν οι ερευνητές στο JAMA. Ενώ πολλοί άνθρωποι ανακάμπτουν σταδιακά, κάποιοι άλλοι μπορεί να αναπτύξουν σοβαρές ψυχιατρικές ασθένειες, με διάρκεια στον χρόνο.

Σχολιάζοντας τα ευρήματα, ο Dr. Michael Eriksen Benros, επικεφαλής έρευνας στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας της Κοπεγχάγης στη Δανία, είπε: "Το μακροχρόνιο στρες μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά σωματικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων των ορμονών του στρες και του νευρικού συστήματος. Αποτέλεσμα; Να εξασθενεί η ανοσολογική λειτουργία του οργανισμού.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει το αυτοάνοσο νόσημα σε αυξημένη δραστηριότητα και να προκαλέσει επιδείνωση των συμπτωμάτων του ή να κάνει τα άτομα πιο επιρρεπή στις λοιμώξεις, που, μαζί με τους γενετικούς παράγοντες, πιστεύεται ότι είναι οι κύριοι αιτιολογικοί παράγοντες για τις αυτοάνοσες ασθένειες".