Δεν γερνάμε, λοιπόν, λόγω φυσικής φθοράς, αλλά λόγω κεκτημένης ταχύτητας των βιολογικών διεργασιών, οι οποίες εξακολουθούν να συντελούνται στον οργανισμό, ενώ δεν θα έπρεπε. 

Οι βρετανοί επιστήμονες πιστεύουν ότι τα χρήσιμα γενετικά προγράμματα συνεχίζουν να "τρέχουν" άσκοπα σε μεταγενέστερες φάσεις της ζωής μας, προκαλώντας ασθένειες, που σχετίζονται με την ηλικία.

Για παράδειγμα, όταν οι γυναίκες θηλάζουν, το ασβέστιο λαμβάνεται από τα οστά τους για να ενισχύσει το γάλα τους, αλλά αργότερα στη ζωή η ίδια διαδικασία μπορεί να προκαλέσει οστεοπόρωση, αρθρίτιδα και ασβεστοποιημένα αιμοφόρα αγγεία, που οδηγούν σε καρδιακές παθήσεις.

Ομοίως, οι άνδρες με υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης - τα οποία συμβάλλουν στην αύξηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων στη νεαρή ηλικία - κινδυνεύουν περισσότερο από τον καρκίνο του προστάτη τα επόμενα χρόνια. Έτσι η μεγαλύτερη επιτυχία στο αναπαραγωγικό κομμάτι μειώνει τη διάρκεια ζωής.

"Για ολόκληρες δεκαετίες οι επιστήμονες, που μελετούν τη γήρανση, σκέφτονταν ότι τα σώματα γερνούν και φθείρονται, όπως και τα αυτοκίνητα, από τη συσσώρευση ζημιών", δήλωσε ο Dr Alex Benedetto, κύριος συγγραφέας της μελέτης.

"Αυτό που είναι συναρπαστικό σε αυτή τη νέα μελέτη που κάναμε, είναι ότι δείχνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Αποδεικνύεται ότι δεν είμαστε σαν τα αυτοκίνητα - αυτό που μας γερνάει δεν είναι μια τυχαία ζημιά, αλλά τα δικά μας γονίδια. Φαίνεται ότι η φυσική επιλογή είναι κοντόφθαλμη και η γήρανση είναι το τίμημα που πληρώνουμε".

Το σώμα φθείρεται με την πάροδο του χρόνου, καθώς τα κύτταρα σταματούν να χωρίζονται και να πεθαίνουν και εισέρχονται μόνιμα σε καθεστώς αδράνειας. Αυτή η αδράνεια είναι η κύρια αιτία των ασθενειών και των θανάτων και οι επιστήμονες πασχίζουν να καταλάβουν τι την προκαλεί.

Έτσι επικεντρώθηκαν στην ανακάλυψη των βασικών αρχών της γήρανσης, μελετώντας απλά ζώα, όπως το Caenorhabditis elegans, ένα νηματώδες σκουλήκι, που πεθαίνει από τη γήρανση μόλις μετά από 2-3 εβδομάδες ζωής.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι βιολογικές διεργασίες, που καθιστούν τα νεαρά σκουλήκια πιο ικανά να αναπαραγάγουν, "τρέχουν" άσκοπα σε μεγαλύτερης ηλικίας σκουλήκια, προκαλώντας τους ασθένειες. 

Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Current Biology.