Όποιος δεν έχει τατουάζ, να σηκώσει το χέρι. Ετιμάται ότι το 12% των Ευρωπαίων έχει τουλάχιστον ένα τατουάζ, αλλά η τάση παραμένει ανοδική και φαίνεται ότι ένας στους τέσσερις, ηλικίας από 18 έως 35 ετών, έχει ή θα κάνει προσεχώς.

Οι χρωστικές ουσίες, που χρησιμοποιούνται για τα τατουάζ, μένουν στο δέρμα για πάντα, γιαυτό οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι κίνδυνοι για την υγεία μπορεί να ενσκύψουν ανά πάσα στιγμή.

Ο έλεγχος στα συστατικά των μελανιών είναι ελλιπείς και συνήθως πρόκειται για μίγματα αρκετών υλικών. Κι ενώ οι πρώτες ύλες υποτίθεται ότι θα πρέπει να ελέγχονται αυστηρά και να φέρουν σήμανση σε περίπτωση κινδύνου, δεν ισχύουν ενιαίοι ευρωπαϊκοί κανόνες. Επιπλέον η αγορά υλικών από την Κίνα μάλλον μπερδεύει τα πράγματα, καθώς υπάρχει άγνοια για την ακριβή σύσταση των χρωμάτων που εισάγονται και χρησιμοποιούνται ευρέως, μιας και κοστίζουν πολύ φθηνότερα...

Όλα αυτά έκαναν την Ευρωπαϊκή Αρχή Χημικών να καταλήξει στη διαπίστωση ότι χρειάζονται περιορισμοί για την προστασία της δημόσιας υγείας από επικίνδυνα χημικά για τα τατουάζ και από το μόνιμο μακιγιάζ.

"Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Αρχής Χημικών καλύπτει περίπου 4.000 χημικές ουσίες, οι οποίες καλύπτονται από άλλες νομοθεσίες, που απαγορεύουν τη χρήση τους στο δέρμα", επισημαίνει ο Mark Blainey επιστημονικός υπεύθυνος της Ευρωπαϊκής Αρχής Χημικών.

"Η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας μας είναι οι αλλεργίες, που προκαλούν οι ουσίες αυτές, αλλά και ότι μπορεί να προκαλέσουν πιθανόν καρκίνο, βλάβη στο DNA ή να έχουν επίπτωση στο αναπαραγωγικό σύστημα. Δεν θέλουμε να απαγορεύσουμε τα τατουάζ, αλλά να διασφαλίσουμε ότι, όταν κάποιος κάνει ένα τατουάζ, οι χρωστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται είναι όσο πιο ασφαλείς γίνεται".

Πάντως παρά το γεγονός ότι, πράγματι, στα μελάνια για τα τατουάζ εμπεριέχονται και καρκινογόνες χημικές ουσίες, η Ευρωπαϊκή Αρχή Χημικών ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχουν άμεσες αποδείξεις προς το παρόν ότι προκαλούν καρκίνο.

Να σημειωθεί, ωστόσο, ότι κάποιες πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι σωματίδια των χρωστικών ουσιών από το μελάνι των τατουάζ φτάνουν στους λεμφαδένες.