Μια νέα τεχνική επεξεργασίας και τροποποίησης των γονιδίων, η λεγόμενη CRISPR, ανοίγει τον δρόμο, ώστε να γίνονται οι κατάλληλες γενετικές μεταλλάξεις στα όργανα των χοίρων, έτσι ώστε αυτά στα μέλλον να είναι ασφαλή και κατάλληλα σε μαζική κλίμακα για μεταμοσχεύσεις σε ανθρώπους. Αν συμβεί αυτό, τότε θα αλλάξει τελείως ο παγκόσμιος "χάρτης" στις μεταμοσχεύσεις. Γιατί είναι γεγονός ότι οι δωρητές οργάνων είναι πολυ λιγότεροι από τους επίδοξους λήπτες. Ειδικά στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΜ, υπάρχει μεγάλη ανάγκη για δότες οργάνων, καθώς πολλοί ασθενεοί χάνουν τη ζωή τους περιμένοντας το μόσχευμα "της ελπίδας".

Οι πρώτες δοκιμές σε χοίρους έγιναν από τον καθηγητή γενετικής George Church της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και παρουσιάσθηκαν στο περιοδικό "Science". Οι ερευνητές κατάφεραν να τροποποιήσουν το DNA των κυττάρων των χοίρων, έτσι ώστε αυτό να ταιριάζει καλύτερα με το ανθρώπινο. Ουσιαστικά η γενετική τεχνική CRISPR είναι ένα "εργαλείο" στα χέρια των επιστημόνων, που τους επιτρέπει να "παίζουν" με τον κώδικα της ζωής, το DNA. 

Σε πρώτη φάση οι έρευνες αποσκοπούν να καθησυχάσουν τους φόβους ότι οι ιοί που κρύβονται μέσα στο DNA των χοίρων, μπορεί να μολύνουν τους ανθρώπους ή ότι θα υπάρξει απόρριψη του μεταμοσχευμένου οργάνου. Το σίγουρο είναι ότι θα χρειαστούν αρκετά χρόνια ερευνών ακόμη, μέχρι να είναι ασφαλής και εφικτή η μαζική παραγωγή τροποποιημένων χοίρων, τα όργανα των οποίων θα προορίζονται για μεταμόσχευση (η αποκαλούμενη «ξενομεταμόσχευση», όταν αφορά σε όργανα ζώων και όχι ανθρώπων δοτών).

O Church και οι συνεργάτες του κατάφεραν για πρώτη φορά, χάρη στην τεχνική CRISPR-Cas9, να απενεργοποιήσουν γενετικά έναν ρετροϊό (PERV), που υπάρχει μέσα στα κύτταρα των χοίρων και ο οποίος θεωρείται επικίνδυνος να μολύνει τα ανθρώπινα κύτταρα. Κάνοντας δοκιμές σε έμβρυα χοίρων, οι ερευνητές εξαφάνισαν και τα 62 αντίγραφα των δυνητικά επικίνδυνων ρετροϊών, από τα αντίστοιχα σημεία του γονιδιώματος, στα κύτταρα των πειραματόζωων.  

Η Dr Sarah Chan, από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, δήλωσε σχετικά: "Ακόμη κι αν τα θέματα επιστήμης και ασφάλειας λυθούν, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις πιθανές ανησυχίες και κοινωνικές επιδράσεις, που μπορεί να προκαλέσουν οι μαζικές μεταμοσχέυσεις οργάνων χοίρων στους ανθρώπους".

Μέχρι σήμερα γίνερται περιορισμένη χρήση οργάνων χοίρων (π.χ. βαλβίδες καρδιάς), καθώς αφενός υπάρχει μεγάλη αντίδραση από το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου και αφετέρου υπάρχουν οι φόβοι για διείσδυση ιών από τους χοίρους στον άνθρωπο.