Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν κάποια φοβία. Άλλος φοβάται τις αράχνες, άλλος το ασανσέρ, άλλος τους κλόουν, άλλος τα ύψη και ούτω καθεξής.  

Πολλοί από αυτούς δεν χρειάζονται θεραπεία - η αποφυγή του αντικειμένου του φόβου τους είναι αρκετή για να ελέγξει το πρόβλημα. Εντούτοις, ίσως δεν είναι πάντα δυνατό να αποφευχθούν ορισμένες φοβίες, όπως ο φόβος του αεροπλάνου, για παράδειγμα. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί κάποιος να λάβει επαγγελματική βοήθεια, αν και καμία θεραπεία δεν εγγυάται ότι θα λειτουργήσει για όλες τις φοβίες. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συνιστάται συνδυασμός διαφορετικών θεραπειών.

Αυτή η διαδικασία συχνά διαρκεί πολύ καιρό και μπορεί να περιλαμβάνει βαθμιαία έκθεση σε ερεθίσματα που προκαλούν τον συγκεκριμένο φόβο. Η νέα έρευνα δείχνει ότι οι φοβίες μπορούν να αντιμετωπιστούν πιο αποτελεσματικά, αν συνδεθεί ο καρδιακός ρυθμός του ασθενούς με συγκεκριμένο πρόγραμμα του υπολογιστή και συγχρονιστεί με τη στιγμή που έρχεται αντιμέτωπος με τον εφιάλτη του.

Ο Hugo Critchley, πρόεδρος του Τμήματος Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή Brighton and Sussex (BSMS) και κύριος ερευνητής της μελέτης, δήλωσε: "Πολλοί από εμάς έχουμε φοβίες. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι ο τρόπος, με τον οποίο ανταποκρινόμαστε σε αυτές, μπορεί να εξαρτηθεί από την στιγμή που τις αντιμετωπίζουμε. Εάν αυτό συμβαίνει, παράλληλα με τους χτύπους της καρδιάς ή ανάμεσα στους χτύπους της καρδιάς, μας βοηθά να τις νικήσουμε".

Οι ερευνητές είχαν προηγουμένως αποκαλύψει πως τα σήματα σωματικής διέγερσης, που παρατηρούνται με κάθε μεμονωμένο καρδιακό παλμό, μπορούν να αλλάξουν τη συναισθηματική επίπτωση των πιθανών απειλών.

Σε αυτήν την κλινική μελέτη παρουσιάστηκαν εικόνες αραχνών σε κάποιους ασθενείς κατά τη διάρκεια της καρδιακής διέγερσης, ενώ σε άλλη ομάδα ασθενών παρουσιάστηκαν εικόνες αραχνών μεταξύ των καρδιακών τους παλμών. Μια τρίτη ομάδα ελέγχου είδε αράχνες τυχαία στις θεραπευτικές συνεδρίες.

Παρόλο που υπήρξε κάποια βελτίωση μεταξύ όλων των ασθενών, τα άτομα, που είδαν τις αράχνες τη στιγμή των καρδιακών τους παλμών, άρχισαν να φοβούνται λιγότερο, να έχουν λιγότερο άγχος και να αντιδρούν πιο φυσιολογικά, όταν έβλεπαν αράχνες.

Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν Psychosomatic Medicine.