Οπότε η ειλικρίνεια, η ακεραιότητα, η εργατικότητα και η επιθυμία για έναν καλύτερο κόσμο μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, αρκεί το μωρό να γεννηθεί φθινόπωρο ή χειμώνα.

Τα παιδιά, λοιπόν, που γεννήθηκαν στην αρχή της σχολικής χρονιάς (Σεπτέμβριο ή και αργότερα), έχουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες (από 9,9%, σε 16.8%) να εκλεγούν στο Κοινοβούλιο, σύμφωνα με έρευνα που εξέτασε τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών στη Φινλανδία μεταξύ του 1996 και του 2012.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο European Journal of Political Economy και την έκαναν ερευνητές από το London School of Economics (LSE).

Ανάλογο φαινόμενο έχει παρατηρηθεί και σε επαγγελματικά αθλήματα, όπου η πλειοψηφία των αθλητών υψηλού επιπέδου ήταν η μεγαλύτερη της φουρνιάς της. Όπως στον αθλητισμό τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν καλύτερες επιδόσεις, έτσι και στο σχολείο, τα μεγαλύτερα παιδιά του έτους έχουν συχνά περισσότερες ευθύνες και ψυχολογικά είναι πιο ενδυναμωμένα, με αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Στο τωρινό Υπουργικό Συμβούλιο της Αγγλίας το 61% των ανδρών γεννήθηκε μεταξύ Σεπτεμβρίου και Φεβρουαρίου και το 44% γεννήθηκε μεταξύ Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου.

Η Dr Janne Tukiainen, επισκέπτρια καθηγήτρια στο LSE, δήλωσε: "Η διαπίστωση ότι η επίδραση της ηλικίας είναι εμφανής μόνο στους άνδρες, σε ανταγωνιστικά πολιτικά περιβάλλοντα, υποδεικνύει ότι το αποτέλεσμα μπορεί να προέλθει από άντρες που είναι σε θέση να ανταγωνίζονται επιτυχώς τους συνομηλίκους τους από νωρίς στη ζωή.

Δεδομένων των αποτελεσμάτων μας, θα ήταν σημαντικό τα σχολεία και οι αθλητικοί σύλλογοι να δίνουν μεγαλύτερη προσοχή στην ψυχική και στην σωματική ωρίμανση των παιδιών, αντί να τα διαχωρίζουν με βάση την ηλικία και να δημιουργήσουν συνθήκες, στις οποίες όλα τα άτομα θα μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως τα προσόντα τους".

Οι ερευνητές λένε ότι δεν μπορούν να αποκλείσουν ότι περιβαλλοντικοί ή κλιματολογικοί παράγοντες μπορεί να είναι ένα θέμα - τα παιδιά που εκτίθενται σε περισσότερο ηλιακό φως σε κρίσιμες αναπτυξιακές φάσεις μπορεί να τα πάνε καλύτερα συνολικά.

Επισημαίνουν, ωστόσο, ότι οι "τεχνητοί κανόνες, που επιβάλλει η κοινωνία, μπορεί να δημιουργήσουν ανισότητες, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην μη αναστρέψιμη απώλεια δυνητικών ταλέντων μεταξύ των νέων".