Τα ευρήματα είναι, βέβαια, πολλά υποσχόμενα, αλλά οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν πρέπει να πείσουν τους ασθενείς να χαλαρώσουν και να αλλάξουν τα φάρμακα, που παίρνουν για την υπέρταση, παρόλο που μπορεί να θέλουν να αυξήσουν τα επίπεδα της φυσικής τους δραστηριότητας.

Η άσκηση μπορεί να μειώσει τη συστολική πίεση του αίματος - την ποσότητα πίεσης στις αρτηρίες, όταν η καρδιά χτυπάει και εκφράζεται ως ο κορυφαίος αριθμός σε οποιαδήποτε ανάγνωση της αρτηριακής πίεσης.

Αλλά αυτό που δεν είναι σαφές είναι το πώς η άσκηση συγκρίνεται με τα φάρμακα, που μειώνουν την αρτηριακή πίεση.

Οι ερευνητές συγκέντρωσαν δεδομένα από 194 κλινικές μελέτες, εξετάζοντας την επίδραση των φαρμακευτικών σκευασμάτων στη μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης και 197 μελέτες, που εξετάζουν τον αντίκτυπο της δομημένης άσκησης, σε συνολικά 39.742 άτομα.

Η δομημένη άσκηση κατηγοριοποιήθηκε ως εξής: α) αντοχή, που συμπεριλαμβάνει περπάτημα, τζόκινγκ, τρέξιμο, ποδηλασία και κολύμβηση, β) δυναμική αντίσταση, που συμπεριλαμβάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης, για παράδειγμα, με βάρη, γ) ισομετρική αντίσταση με push-ups και δ) έναν συνδυασμό αντοχής και αντίστασης.

Σύγκριναν όλα τα είδη άσκησης με όλες τις κατηγορίες φαρμάκων, που μειώνουν την υπέρταση, διαφορετικά είδη άσκησης με διαφορετικούς τύπους φαρμάκων και διαφορετικές εντάσεις άσκησης με διαφορετικές δόσεις φαρμάκων. Τέλος οι αναλύσεις αυτές επαναλήφθηκαν, αλλά μόνο μεταξύ των συμμετεχόντων με υπέρταση.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αρτηριακή πίεση ήταν χαμηλότερη σε άτομα που έπαιρναν φάρμακα από ό, τι σε αυτά που ακολούθησαν δομημένα προγράμματα άσκησης. Αλλά όταν οι αναλύσεις περιορίζονταν σε εκείνους με υψηλή αρτηριακή πίεση, η άσκηση φαινόταν να είναι εξίσου αποτελεσματική με τα περισσότερα φάρμακα. Επιπλέον η αποτελεσματικότητα της άσκησης αυξανόταν, όσο υψηλότερη ήταν η πίεση, δηλαδή σε περιπτώσεις πάνω από 140 mm Hg.

Οι ερευνητές βρήκαν, επίσης, αποδείξεις ότι ο συνδυασμός της αντοχής και των ασκήσεων ενδυνάμωσης είναι αποτελεσματικός στη μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης.

Eπισημαίνουν ότι οι συνταγές για φάρμακα, που στοχεύουν στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, έχουν αυξηθεί απότομα τα τελευταία χρόνια και αυτή η τάση είναι πιθανό να συνεχιστεί, δεδομένου ότι οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες έχουν ρίξει το όριο επικινδυνότητας στα 130 mm Hg. Αλλά η αντικατάσταση των φαρμάκων με την άσκηση μπορεί να είναι δύσκολη, καθώς τα άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση συχνά είναι σωματικά αδρανή.

"Δεν πιστεύουμε, βάσει της μελέτης μας, ότι οι ασθενείς θα πρέπει να σταματήσουν να παίρνουν τα αντιϋπερτασικά τους φάρμακα", δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Dr. Huseyin Naci, από το Τμήμα Πολιτικής Υγείας του London School of Economics and Political Science. "Ελπίζουμε, όμως, ότι τα ευρήματά μας θα τα συζητάνε οι γιατροί με τους ασθενείς τους".

Όσον αφορά στο αν οι γιατροί πρέπει να συνταγογραφούν την άσκηση σε υπερτασικούς ασθενείς, υπάρχουν ορισμένα θέματα που πρέπει να εξεταστούν.

"Είναι ένα πράγμα να συστήσουμε στους γιατρούς να αρχίσουν να συνταγογραφούν άσκηση στους ασθενείς τους, αλλά πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε ότι οι ασθενείς μπορούν, πράγματι, να ασκηθούν και έτσι να αντλήσουν πραγματικά οφέλη", κατέληξε.