Είναι σαφές ότι από όλες τις ηλικίες, η παιδική είναι η πιο κρίσιμη για την ψυχική υγεία. Περίπου οι μισές ψυχικές διαταραχές γίνονται εμφανείς μέχρι την ηλικία των 14 ετών, ποσοστό που αυξάνεται στο 75% μέχρι την ηλικία των 18.

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), τα ανεπιθύμητα συμβάντα στην παιδική ηλικία αντιστοιχούν περίπου στο ένα τρίτο των προβλημάτων ψυχικής υγείας.

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Cambridge ανακάλυψαν ότι η ανάμνηση ευτυχισμένων γεγονότων ενίσχυσε την ανθεκτικότητα των εφήβων στην κατάθλιψη, υποδηλώνοντας ότι αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη της ψυχικής ασθένειας αργότερα στη ζωή.

Η Adrian Askelund από το Cambridge, σε συνεργασία με την Ann-Laura van Harmelen, επανεξέτασαν δεδομένα για την ψυχική υγεία, που συγκεντρώθηκαν στη δεκαετία του 1990 από 427 νέους ανθρώπους, με μέσο όρο ηλικίας τα 14 χρόνια. Όλοι τους θεωρήθηκε ότι κινδυνεύουν από κατάθλιψη, εξαιτίας της συναισθηματικής τους ιδιοσυγκρασίας και της ιστορίας της ζωής τους.

Εξέτασαν τις απαντήσεις των συμμετεχόντων σε ερωτήσεις σχετικά με τα πρόσφατα συμβάντα της ζωής τους, τα συναισθήματα της κατάθλιψης και τις αρνητικές σκέψεις, όπως η πεποίθησή τους ότι ήταν άχρηστοι. Εξέτασαν, επίσης, τις απαντήσεις των εφήβων, όταν τους ζητήθηκε να ανακαλέσουν συγκεκριμένες αναμνήσεις, που προκλήθηκαν από μια δεδομένη λέξη, όπως "ευτυχισμένος/η".

Όλοι οι έφηβοι έδωσαν πρωινά δείγματα σάλιου, που ελέγχθηκαν για τα επίπεδα της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες. Οι αρνητικές σκέψεις, που κάνει κάποιος για τον εαυτό του και η υψηλή κορτιζόλη το πρωί συνδέονται με μεγαλύτερο κίνδυνο κατάθλιψης. Οι συνεντεύξεις και οι εξετάσεις επαναλήφθηκαν έναν χρόνο αργότερα.

"Η πραγματική εστίαση στα θετικά πράγματα, που συνέβησαν σε σας, μια συγκεκριμένη ημέρα, μπορεί να είναι χρήσιμη", επεσήμανε η Dr Anne-Laura van Harmeleν. "Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι η ανθεκτικότητα δεν είναι κάτι που έχετε ή δεν έχετε. Είναι κάτι που μπορείτε να οικοδομήσετε, να μάθετε και να βελτιώσετε".

Περίπου τα μισά παιδιά στον δυτικό κόσμο έχουν βιώσει γεγονότα αρκετά τραυματικά ή αγχωτικά, ικανά να αυξήσουν τον κίνδυνο κατάθλιψης, έδειξε η έρευνα.

Η κακοποίηση, ο εκφοβισμός και η παραμέληση, η φτώχεια, οι άρρωστοι γονείς και ο θάνατος κάποιου κοντινού προσώπου, θα μπορούσαν να αφήσουν τα παιδιά πιο ευάλωτα στην κατάθλιψη, που προέκυψε νωρίτερα στη ζωή, ήταν πιο σοβαρή και πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμη από το συνηθισμένο.