Πειράματα πολύ πρώιμου σταδίου έδειξαν ότι είναι εφικτό να αναπτυχθούν φάρμακα, τα οποία μπορεί να σταματήσουν, ακόμη και να αναστρέψουν την γνωσιακή παρακμή.

Αμερικανοί και Καναδοί ερευνητές ακολούθησαν δύο νέες οδούς, για να αποτρέψουν την απώλεια μνήμης και την γνωσιακή παρακμή, που συχνά εμφανίζονται σε προχωρημένες ηλικίες.

Η μια ομάδα, από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϊ, έδειξε μαγνητικές τομογραφίες, στις οποίες φάνηκε ότι η γνωσιακή παρακμή μπορεί να οφείλεται σε διαρροή μορίων στο εγκέφαλο.

Τα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου είναι διαφορετικά από αυτά σε άλλα μέρη του σώματος. Προστατεύουν το ευαίσθητο όργανο, επιτρέποντας να ρέουν μέσα του μόνο θρεπτικά συστατικά, οξυγόνο και μερικά φάρμακα, αλλά μπλοκάρουν μεγαλύτερα, δυνητικά επιβλαβή μόρια. Αυτό είναι γνωστό ως αιματοεγκεφαλικός φραγμός.

Οι σαρώσεις αποκάλυψαν ότι, καθώς γερνάμε, είναι πιο εύκολο να γίνουν διαρροές. Για παράδειγμα, το 30-40% των ατόμων στα 40 του, έχει κάποια διαταραχή στον αιματοεγκεφαλικό του φραγμό, σε σύγκριση με το 60% των ατόμων στα 60 του. Οι σαρώσεις έδειξαν, επίσης, ότι ο εγκέφαλος είχε φλεγμονή στα σημεία των διαρροών.

Η καθηγήτρια Daniela Kaufer, επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας του Μπέρκλεϊ, ανακάλυψε μια χημική ουσία, που σταματά τη βλάβη στον φραγμό, από την πρόκληση φλεγμονής στον εγκέφαλο. Όπως δήλωσε στο BBC, όχι μόνο η χημική ουσία σταματούσε τα γενετικά τροποποιημένα νεαρά ποντίκια από το να παρουσιάσουν σημάδια γήρανσης, αλλά αντέστρεψαν τα σημάδια γήρανσης σε γηραιότερα ποντίκια.

"Όταν σκέφτεστε τη γήρανση του εγκεφάλου, σκέφτεστε την εκφύλιση των κυττάρων και την απώλεια αυτών που έχουμε. Αυτό που δείχνουν αυτά τα αποτελέσματα είναι ότι δεν χάνουμε τίποτα. Τα κύτταρα είναι ακόμα εκεί και απλά έπρεπε να «αποκαλυφθούν» με τη μείωση της φλεγμονής".

Νέο φάρμακο δίνει ελπίδες για την ανάκτηση της μνήμης

Σε δεύτερη μελέτη Καναδοί ερευνητές επίσης είπαν ότι θα μπορούσαν να αντιστρέψουν τη γνωσιακή παρακμή σε ποντίκια, χρησιμοποιώντας μια εναλλακτική προσέγγιση.

Στόχευσαν ένα κύτταρο εγκεφάλου, που είναι γνωστό ως ο "αδύναμος κρίκος" σε πολλές διαταραχές του εγκεφάλου. Οι αποκαλούμενοι θετικοί στη σωματοστατίνη νευρώνες, οι οποίοι σχετίζονται με την κωδικοποίηση πληροφοριών, είναι οι πρώτοι που αποτυγχάνουν. Τα σήματα από αυτά τα κύτταρα είναι πολύ αδύναμα, για να ληφθούν από τους γύρω νευρώνες, οι οποίοι θα αναμεταδίδουν τις πληροφορίες σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου.

Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο Etienne Sibille αναγνώρισε μια χημική ουσία, που ουσιαστικά ενισχύει το αδύναμο σήμα αυτών των κυττάρων. Παρουσίασε αποτελέσματα που έδειξαν ότι γηραιότερα ποντίκια, που δεν μπορούσαν να βρουν τον δρόμο τους γύρω από τους λαβύρινθους, τα κατάφεραν αφού τους δόθηκε η νέα χημική ουσία, όπως και τα νεότερα ποντίκια που δεν έλαβαν το φάρμακο.

Ο καθηγητής δήλωσε ότι ελπίζει να ξεκινήσει κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους σε δύο χρόνια.

"Εάν οι άνθρωποι έχουν γνωσιακό έλλειμμα, θα μπορούσαμε ενδεχομένως να επαναφέρουμε μια καλύτερη γνωσιακή λειτουργία", είπε.

Βέβαια θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε ότι, στην συντριπτική πλειοψηφία τους, τα φάρμακα που δείχνουν πολλά υποσχόμενα σε ποντίκια, δεν έχουν ανάλογα αποτελέσματα στους ανθρώπους. Αλλά και οι δύο επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή τη φορά μπορεί να είναι διαφορετικά τα πράγματα.