Η ανατροφή σε θυελλώδεις συνθήκες, επιτρέπει την άνιση μεταχείριση αργότερα στη ζωή. Οι συνεχείς αλλαγές θεωρούνται συνήθως πρόβλημα, αλλά πράγματι η κακή παιδική ηλικία κάνει τα παιδιά λιγότερο ικανά ή απλά διαφορετικά;

Η έρευνα σχετικά με τη λήψη αποφάσεων, αποκαλύπτει ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται από ανθρώπους που μεγάλωσαν σε περιβάλλον με άγχος, υπολείπονται της βέλτιστης απόφασης - επιλέγουν μια μικρή ανταμοιβή τώρα, αντί να περιμένουν κάτι μεγαλύτερο αργότερα - δείχνοντας το ιστορικό του ατόμου: αν τίποτα δεν είναι εγγυημένο στον κόσμο του, είναι έξυπνο να αρπάξει ό, τι μπορεί, τώρα.

Σύμφωνα με έρευνα παιδιά που μεγάλωσαν σε οικογένειες που στερούνται τον πλούτο ή την σταθερότητα, δείχνουν διαφοροποιημένες ικανότητες στη λήψη αποφάσεων, τη μνήμη και τη γενική γνωστική λειτουργία.

Ο Chiraag Mittal, απόφοιτος του Carlson School of Management, και η ομάδα του δημοσίευσαν πρόσφατα ένα άρθρο στο Journal of Personality and Social Psychology, όπου εξέτασαν τη γνωστική λειτουργία, και συγκεκριμένα την εκτελεστική λειτουργία.

Οι εκτελεστικές λειτουργίες είναι αυτές που μας επιτρέπουν να επεξεργαστούμε και να διαχειριστούμε πολύπλοκες συμπεριφορές, όπως την προσοχή και τη λήψη αποφάσεων, αλλά και μια σειρά άλλες λειτουργίες. Γι΄ αυτό, η ομάδα του Mittal εστιάστηκε σε δύο λειτουργίες. Την παρεμπόδιση και τη μετατόπιση.

Η παρεμπόδιση είναι η δυνατότητα προσήλωσης στο στόχο παρά την περίσπαση. Την μέτρησαν με ακρίβεια με έναν απλό στόχο (προς τα πού δείχνει το βέλος που για λίγο άστραψε στην οθόνη;) τη στιγμή που φλας άστραφταν στην οθόνη σε διαφορετικά σημεία. Η ικανότητα σχετίζεται με την καθυστέρηση ικανοποίησης, η οποία στον πραγματικό κόσμο με τις απρόβλεπτες συνθήκες μπορεί να μην έρθει ποτέ.

Η μετατόπιση, είναι η ικανότητα να γυρίσει το άτομο από ένα στόχο σε άλλο, όσο άκοπα γίνεται. Εδώ μετρήθηκε με την αποτελεσματικότητα της μετάβασης από την μια κατηγορία στόχου στην άλλη (π.χ. κατά χρώμα και στη συνέχεια κατά σχήμα). Η ικανότητα μετατόπισης είναι ένα σημαντικό προσόν για όσους ζουν σε απρόβλεπτες περιστάσεις, και η ομάδα του Mittal προέβλεψε ότι οι ενήλικες με αυτό το υπόβαθρο, θα πετύχαιναν καλύτερα σε αυτό το στόχο, από αυτόν της παρεμπόδισης.

Τα στοιχεία έφεραν αυτές τις προβλέψεις - μιλώντας για ψυχική ευελιξία, τα άτομα με ιστορικό αντίξοης παιδικής ηλικίας ξεπέρασαν τους πιο τυχερούς συνομιλήκους τους. Μια ασάφεια όμως οδήγησε τους ερευνητές σε μια πιο ισχυρή τρίτη μελέτη με 181 μαθητές, που επιβεβαίωσε το γενικό μοτίβο: τα παιδιά με απρόβλεπτη ζωή (αλλαγές στην κατοικία, κυκλοφορία συγκατοίκων μέσα και έξω από το σπίτι, και αλλαγές στην  απασχόληση των γονέων) είχαν χειρότερες επιδόσεις στην παρεμπόδιση, αλλά καλύτερες στη μετατόπιση.

Ωστόσο, αυτή η επίδραση κορυφώθηκε όταν υποδαυλίστηκε η αίσθηση της αβεβαιότητας - με την ανάγνωση τίτλου εφημερίδας "Δύσκολοι καιροί μπροστά μας". Το εύρημα ταιριάζει με παλαιότερη έρευνα που έδειξε ότι οι επιδράσεις που συνδέονται με αγχωτική ανατροφή φαίνεται ότι επιτυγχάνονται μόνο σε συνθήκες αδυναμίας πρόβλεψης (ένας κανόνας που ισχύει επίσης και στα ζώα).

Στην συνέχεια με ένα μικρότερο δείγμα, οι ερευνητές εξέτασαν μια ομάδα ανθρώπων που γεννήθηκαν στη φτώχεια μεταξύ 1975 και 1976.

Χρησιμοποίησαν λεπτομέρειες ανατροφής από τη γέννησης ως τα δέκα χρόνια, για να καταγράψουν πιο αξιόπιστες εκτιμήσεις για την παιδική εμπειρία σε απρόβλεπτες περιστάσεις. Λόγω των χρονικών περιορισμών, μόνο η ικανότητα μετατόπισης ικανότητα θα μπορούσε να εξεταστεί, αλλά και πάλι το προγενέστερο εύρημα επανελήφθη: όταν οι συμμετέχοντες στην έρευνα γέμιζαν από αβεβαιότητα, αυτοί που ειχαν ανατραφεί σε θυελλώδεις συνθήκες τα έβγαζαν πέρα, καλύτερα.

Μια μετα-ανάλυση στα αποτελέσματα και από τις τέσσερις μελέτες, επιβεβαίωσε το αποτέλεσμα.

Η νοητική διαδικασία παρεμπόδισης επιτρέπει στους ανθρώπους να επιδιώκουν στόχους και υποβόσκει η δύναμη της θέλησης και η επιμονή, χαρακτηριστικά που ενθαρρύνουν την προσωπική επιτυχία.

Αλλά η ικανότητα μετατόπισης επίσης συνδέεται με την υψηλότερη ικανότητα, τη δημιουργικότητα. Οι άνθρωποι που προέρχονται από μειονεκτούντα, ασταθή υπόβαθρα αναμφίβολα αντιμετωπίζουν προκλήσεις, αλλά η έρευνα αυτή δείχνει, αν όχι μια φωτεινή πλευρά, μια πιο ευέλικτη. Οι άνθρωποι δεν θυματοποιούνται παθητικά από τις συνθήκες που βιώνουν - προσαρμόζονται, μερικές φορές με τρόπους που τους διευκολύνουν να ευημερούν σε δύσκολες συνθήκες.