Έρευνα από το Πανεπιστήμιο East Anglia έδειξε ότι η τιμιότητα των ανθρώπων ποικίλλει, ανάλογα με τη χώρα που έχουν γεννηθεί και, μάλιστα, στις μέρες μας είναι λιγότερο σημαντικός παράγοντας για την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας, από ό,τι ήταν στο παρελθόν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Dr David Hugh-Jones, ανέλυσαν στοιχεία από 1.500 εθελοντές από 15 χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα), οι οποίοι συμμετείχαν μέσω διαδικτύου σε δύο πειράματα, τα οποία μέτρησαν τον βαθμό τιμιότητας. Όπως διαπιστώθηκε, ανεντιμότητα υπάρχει σε όλες τις χώρες, αλλά όχι στον ίδιο βαθμό. Κινέζοι και Τούρκοι αποδείχθηκαν οι λιγότερο έντιμοι, ενώ Ιάπωνες και Βρετανοί οι πιο έντιμοι.

Σχετικά με τη χώρα μας, οι Βρετανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ξένοι - αλλά και οι ίδιοι οι Έλληνες - θεωρούν τους Έλληνες ανέντιμους, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλές χώρες χειρότερες από την Ελλάδα στο θέμα της τιμιιότηταςΌταν ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να αξιολογήσουν υποκειμενικά τον βαθμό εντιμότητας των κατοίκων άλλων χωρών, οι περισσότεροι εκδήλωσαν μεγαλύτερη απαισιοδοξία για τον βαθμό τιμιότητας των ίδιων των συμπατριωτών τους από ό,τι για τους αλλοεθνείς. Αυτό ίσως δικαιολογείται από το ότι οι άνθρωποι εκτίθενται καθημερινά σε περισσότερες αρνητικές ειδήσεις σχετικά με την ανεντιμότητα στη χώρα τους από ό,τι σε άλλες χώρες. Έτσι, έχουν την τάση να υπερεκτιμούν την τιμιότητα των άλλων χωρών σε βάρος της δικής τους - χωρίς αυτό κατ' ανάγκη να είναι αλήθεια.

Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, οι Βρετανοί ερευνητές επισήμαναν ως πιο χαρακτηριστική την περίπτωση της Ελλάδας. Οι συμμετέχοντες από πολλές άλλες χώρες περίμεναν ότι η Ελλάδα θα ήταν η λιγότερο τίμια χώρα (πράγμα που δείχνει το πρόβλημα αρνητικής εικόνας που έχει η χώρα μας στο εξωτερικό). Όμως, στην πραγματικότητα, στα δύο πειράματα οι Έλληνες που συμμετείχαν, τα πήγαν μια χαρά: στο ένα πείραμα η Ελλάδα βαθμολογήθηκε ως μία από τις πιο τίμιες χώρες, ενώ στο άλλο ήταν κάπου στη μέση.

Παραδοσιακά οι πιο φτωχές χώρες έτειναν να είναι λιγότερο τίμιες σε σχέση με τις πιο πλούσιες, και σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, αυτή η σχέση μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης (εθνικού πλούτου) και τιμιότητας έχει εξασθενήσει σημαντικά μετά το 1950. Από την άλλη, όσο περισσότερο μία χώρα αναπτύσσει μια κουλτούρα τιμιότητας (άρα καταπολέμησης της διαφθοράς), τόσα περισσότερα οφέλη αποκομίζει στον οικονομικό τομέα, καθώς επίσης στο πεδίο των θιεσμών.