Τα παιδιά, που έχουν υποστεί εγκαύματα, κινδυνεύουν να πάθουν σοβαρές μολύνσεις στις πληγείσες περιοχές, εξαιτίας του ανώριμου ανοσοποιητικού τους συστήματος. Αυτές οι μολύνσεις καθυστερούν περαιτέρω την επούλωση των πληγών, παρατείνουν την παραμονή στο νοσοκομείο και, πολλές φορές, αφήνει σημάδια. Κάποιες άλλες φορές, εξάλλου, οι μολύνσεις από εγκαύματα μπορεί να προκαλέσουν σήψη, που είναι θανατηφόρα. Την κατάσταση δυσχεραίνει και το γεγονός ότι οι γιατροί δεν μπορούν να διαγνώσουν έγκαιρα ότι κάποιος ασθενής θα μολυνθεί.

Τη λύση, σύμφωνα με Βρετανούς επιστήμονες, δίνει ένα "έξυπνο" επίθεμα με μικροσκοπικές κάψουλες (νανοκάψουλες). Αυτές οι νανοκάψουλες, όταν εκτεθούν στις τοξίνες βακτηρίων, τα οποία εισβάλλουν σε μία πληγή, απελευθερώνουν μία φθορίζουσα χρωστική ουσία κι έτσι ο γιατρός μπορεί να εντοπίσει έγκαιρα μια βακτηριακή μόλυνση και να χορηγήσει την απαιτούμενη αντιβιοτική αγωγή, γεγονός που εξαλείφει την ανάγκη για την προληπτική χορήγηση των φαρμάκων.

Οι ερευνητές λένε ότι το επίθεμά τους μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο και να σώσει πολλές ζωές, ιδίως μικρών παιδιών.

"Για τους γιατρούς συχνά είναι δύσκολο να αντιληφθούν δια γυμνού οφθαλμού μία μόλυνση στα αρχικά της στάδια, οπότε συνηθίζουν να χορηγούν προληπτικά αντιβιοτική αγωγή. Έτσι, όμως, υπάρχει κίνδυνος να αποκτήσουν τα βακτήρια αντοχή στα αντιβιοτικά - και η βακτηριακή αντοχή αποτελεί ένα πρόβλημα δημοσίας υγείας, που, ήδη, έχει λάβει παγκοσμίως ανησυχητικές διαστάσεις" δήλωσε ο Dr Toby Jenkinsλέκτορας Βιοφυσικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Μπαθ, επικεφαλής της έρευνας. "Οι νανοκάψουλες στο επίθεμα απελευθερώνουν τη χρωστική μόνο όταν υπάρχει ένα παθογόνο βακτήριο σε μία πληγή, ενώ δεν αντιδρούν κατά την έκθεσή τους στα φυσιολογικά βακτήρια του δέρματος. Γι’ αυτό το λόγο, το επίθεμα έχει τη δυνατότητα να αλλάξει την καθημερινή ιατρική πρακτική".

Η ερευνητική ομάδα, στην οποία συμμετέχουν και γιατροί από το Νοσοκομείο Παίδων του Μπρίστολ και το Πανεπιστήμιο του Μπράιτον, ετοιμάζεται να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα του πρωτότυπου επιθέματος σε δείγματα ιστών από παιδιά με εγκαύματα, ευελπιστώντας ότι μέσα σε τέσσερα χρόνια θα μπορεί να αρχίσει η ευρεία χρήση του στα νοσοκομεία.