Λίγες μελέτες έχουν διερευνήσει τη σχέση της φυσικής δραστηριότητας στην εφηβεία με τις γνωσιακές λειτουργίες αργότερα στην ενηλικίωση. Όμως στις μέρες μας, που οι οθόνες έχουν αντικαταστήσει πολλές καθημερινές υγιεινές συνήθειες και έχουν προκαλέσει εθισμό σε παιδιά και σε νέους, οι μελέτες αυτές αποκτούν άλλη σημασία.

Οι επικεφαλής ερευνήτριες Tina D. Hoang και η Kristine Yaffe από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Σαν Φρανσίσκο και το Ιατρικό Κέντρο Βετεράνων, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ψυχιατρικής "JAMA Psychiatry". 

Στη μελέτη συμμετείχαν 3,247 ενήλικες, που ήταν ηλικίας από 18 έως 30 χρόνων, όταν ξεκίνησε η έρευνα, η οποία διήρκεσε 25 χρόνια. Χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγια για τις ώρες τηλεθέασης (περισσότερες από 3 ώρες θεωρήθηκαν πολλές) και την καθημερινή άσκηση, το είδος της, τη διάρκεια και τη συχνότητά της. Η γνωσιακή λειτουργία αξιολογήθηκε στα 25 χρόνια της ηλικίας, με τη χρήση τριών τεστ, που σχετίζονταν με την εκφορά του λόγου, την ταχύτητα της σκέψης και την απομνημόνευση λέξεων.

Όσοι, ήδη, από τη νεότητά τους παρακολουθούσαν πάνω από τρεις ώρες τηλεόραση τη μέρα, είχαν ως μεσήλικες γενικά χαμηλότερες επιδόσεις στα νοητικά - γνωσιακά τεστ (ταχύτητας σκέψης, μνήμης, προσοχής κ.ά.), σε σχέση με όσους έβλεπαν λίγη τηλεόρασηΕπίσης όσοι ασκούνταν στο παρελθόν λιγότερο (συχνά ήταν οι ίδιοι με αυτούς που έβλεπαν πολλή τηλεόραση), είχαν χειρότερες επιδόσεις στα τεστ, σε σχέση με όσους ασκούνταν τακτικά. Αυτοί που συνδύαζαν και τα δύο - έβλεπαν την περισσότερη τηλεόραση και ασκούνταν λιγότερο από όλους - είχαν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν άσχημες επιδόσεις στα γνωσιακά τεστ.

Δεν είναι, ακόμη, σαφές στους επιστήμονες γιατί η πολλή παρακολούθηση τηλεόρασης φαίνεται να σχετίζεται με χειρότερες νοητικές επιδόσεις αργότερα στη ζωή. Μία υπόθεση, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι ότι η τηλεόραση, ως δραστηριότητα, δεν εξασκεί τον εγκέφαλο. Μία άλλη ερμηνεία είναι ότι όσοι βλέπουν πολλή τηλεόραση και ασκούνται λίγο, ακολουθούν γενικότερα έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής, κάτι που, επίσης, έχει ως συνέπεια την πρόωρη γήρανση του εγκεφάλου.