Θύτες και θύματα bullying είναι συχνότερα τα παιδιά που πάσχουν από διαταραχή ελλειματικής προσοχής και υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ), συγκριτικά με τα συνομήλικά τους, όπως προκύπτει από έρευνα του Τμήματος Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η μελέτη έγινε σε δείγμα 1.407 φοιτητών του ΠΑΜΑΚ, του ΑΠΘ και του ΑΤΕΙ και έδειξε ότι τα παιδιά με ΔΕΠΥ είναι 3 φορές περισσότερο θύτες και 2-10 φορές περισσότερο θύματα, από τον μέσο όρο. Επίσης οι φοιτητές των θετικών επιστημών εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά bullying (θύτες 28%) από τους φοιτητές των θεωρητικών σχολών. 
Σχεδόν ένας στους δύο φοιτητές (ποσοστό 46%) συμμετείχε κατά τα μαθητικά του χρόνια σε bullying ως θύτης, θύμα ή παρατηρητής. Από αυτό το ποσοστό το 41% ήταν θύματα, το 23% θύτες και το 68% παρατηρητές.

«Αυτό συμβαίνει επειδή στις θετικές επιστήμες φοιτούν περισσότεροι άντρες (58%) και επειδή από επιλογή ή κλίση είναι λιγότερο ευαισθητοποιημένοι σε κοινωνικά θέματα και έχουν μεγαλύτερα ποσοστά φοιτητών με ΔΕΠΥ και με μαθησιακές δυσκολίες» εξηγεί ο καθηγητής Μαθησιακών Δυσκολιών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Γεώργιος Παυλίδης. «Οι παρορμητικοί είναι πολύ συχνότερα θύτες (34%) αλλά και θύματα (27%) του bullying. Οι φοιτητές των θετικών επιστημών και οι άντρες ήταν περισσότερο θύτες. Οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες ήταν σημαντικά περισσότερο θύματα, λόγω της ταπεινωτικής σχολικής τους αποτυχίας, που οδηγεί σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και απομόνωση».

Στις ΗΠΑ η ΔΕΠΥ παρατηρείται στο 10%-11% του μαθητικού πληθυσμού. Τα κύρια συμπτώματα της διαταραχής είναι: πρόβλημα αυτοσυγκέντρωσης, αφηρημάδα, ανυπομονησία, παρορμητικότητα, υπερκινητικότητα, αδεξιότητα, εγωκεντρισμός, επιθετικότητα, απαιτητικότητα, ανώριμη συμπεριφορά, ανοργανωσιά, προβλήματα διαχείρισης χρόνου, μαθησιακές δυσκολίες ή δυσλεξία, ανομοιογενής επίδοση και συμπεριφορά, προβλήματα στη διατήρηση σχέσεων, χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση.

«Τα παιδιά με διάσπαση προσοχής - παρορμητικότητα γίνονται τρεις φορές περισσότερο θύματα και είναι ακόμα πιο συχνά θύτες, καθώς το συναίσθημα αποφασίζει σε βάρος της λογικής και η οργή γίνεται ανεξέλεγκτη και καταστροφική. Σε αυτά τα άτομα το θέλω της στιγμής υπερισχύει της λογικής του αύριο. Επομένως, όταν δεν γίνεται αυτό που θέλουν, εκείνη τη στιγμή που το θέλουν, γίνονται ανεξέλεγκτοι και έχουν προβλήματα συμπεριφοράς, γιατί δεν γνωρίζουν όρια. Αυτό οδηγεί σε παραβατική συμπεριφορά. Δεν είναι όλα τα άτομα με ΔΕΠΥ παραβατικά, αλλά είναι πολύ περισσότερα από το μέσο όρο. Π.χ. τα άτομα με ΔΕΠΥ εμπλέκονται 2-3 φορές περισσότερο σε τροχαία και σε παραβιάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Η συντριπτική πλειονότητα των παιδιών με ΔΕΠΥ έχει μαθησιακές δυσκολίες και ΔΕΠΥ. Τα παιδιά αυτά αποτυγχάνουν στα μαθήματα και νιώθουν πιο ταπεινωμένα στην καθημερινότητα. Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες είναι κυρίως θύματα και όχι θύτες» επισημαίνει ο κ.Παυλίδης τονίζοντας, παράλληλα, ότι με την έγκαιρη διάγνωση μπορούν αυτά τα παιδιά να είναι πιο ευτυχισμένα και να μην περιθωριοποιηθούν.