Θεμελιώδη προϋπόθεση για τη διατήρηση και βελτίωση της υγείας του πληθυσμού αποτελεί η Δημόσια Υγεία, η οποία αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, βάσει της στρατηγικής της ως το 2020.

Με την ενίσχυσή της καλείται να αντιμετωπίσει τους μείζονες παράγοντες κινδύνου, εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης κατά την οποία επιδεινώνονται οι κοινωνικοοικονομικές ανισότητες.

Εντούτοις, στη χώρα μας η Δημόσια Υγεία υστερεί, έναντι του συστήματος νοσοκομειακής περίθαλψης, διαθέτοντας μόλις 700 επόπτες δημόσιας υγείας και 50 γιατρούς δημόσιας υγείας, αλλά και περιορισμένους πόρους (απορροφά μόλις 1,35% της συνολικής δαπάνης υγείας έναντι 2,9% στις χώρες του ΟΟΣΑ).  

Τα παραπάνω τόνισε ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Υγείας Γιάννης Μπασκόζος, χαιρετίζοντας το 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη διοίκηση, τα οικονομικά και τις πολιτικές της Υγείας που διοργανώνει ο τομέας Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας.

Ο κ. Μπασκόζος, αναγνωρίζοντας ότι πρέπει να αυξηθεί η χρηματοδότηση ανάλογα με τις ανάγκες, έκανε λόγο για ασφυκτικό περιβάλλον στο οποίο γίνεται περιστολή δαπανών για τη φροντίδα υγείας, οι υφιστάμενες δομές καταρρέουν, αναφύονται έκτακτες καταστάσεις και ανάγκες (προσφυγικό), με αποτέλεσμα η βελτίωση των δεικτών υγείας να επιβραδύνονται.

Σύμφωνα με τον κ. Μπασκόζο, ο καθορισμός προτεραιοτήτων οφείλει να διέπεται από τις αρχές της ανάγκης και της αποδοτικότητας των πόρων, και έκανε λόγο για ενίσχυση των δομών Δημόσιας Υγείας σε τοπικό επίπεδο με γιατρούς και επόπτες Δημόσιας Υγείας, ισχυροποίηση της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας, λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Δημόσιας Υγείας (ΕΣΥΔΥΓ) και διαχείριση μειζόνων και τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου, όπως το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η διατροφή, η φυσική άσκηση, το περιβάλλον κλπ.

Σε ότι αφορά τη δευτερογενή πρόληψη, έκανε λόγο για έναρξη διαλόγου για την κατάρτιση ενός Εθνικού Προγράμματος Προσυμπτωματικού Ελέγχου και εθνικών σχεδίων δράσης για διάφορες ασθένειες με επικέντρωση στον διαβήτη, την υπέρταση, τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, τα ογκολογικά και την υπερλιπιδαιμία, την ανάπτυξη μητρώων χρονίων νοσημάτων, την τήρηση του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών, κλπ.