Δεν είναι η πρώτη μελέτη που αναφέρεται στη συγκεκριμένη ανεπιθύμητη ενέργεια, αλλά δεδομένου ότι πάρα πολύς κόσμος πάσχει από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, εύλογα εγείρονται προβληματισμός και ανησυχία.

Η νέα έρευνα δημοσιεύθηκε στην έγκυρη ιατρική επιθεώρηση JAMA και οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από δύο μεγάλες βάσεις δεδομένων για να εξετάσουν την τυχόν συσχέτιση μεταξύ της χρήσης των αναστολέων της αντλίας πρωτονίων (PPIs) και της νεφροπάθειας στον γενικό πληθυσμό. Η πρώτη βάση περιείχε στοιχεία μιας 14ετίας από 10.482 εθελοντές και η δεύτερη στοιχεία μίας εξαετίας από 248.751 εθελοντές.

Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (PPIs) συμπεριλαμβάνουν τις δραστικές ουσίες ομεπραζόλη, εσομεπραζόλη, λανσοπραζόλη, παντοπραζόλη και ραμπεπραζόλη. Τα φάρμακα αυτά είναι από τα ευρύτερα λαμβανόμενα στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες της Δύσης, αλλά σε ποσοστό από 25% έως και 70% των περιπτώσεων λαμβάνονται δίχως να είναι απαραίτητο, τονίζουν οι ερευνητές.

«Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι οι αναστολείς αυτοί, που παραδοσιακά θεωρούνται εξαιρετικά ασφαλείς, έχουν ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες, που μερικές φορές είναι σοβαρές» δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Δρ Μόργκαν Γκραμς, επίκουρη καθηγήτρια κλινικής επιδημιολογίας στην Σχολή Δημοσίας Υγείας Bloomberg του Πανεπιστημίου Τζωνς Χόπκινς, στη Βαλτιμόρη. «Δεδομένης της εκτεταμένης χρήσης τους, ακόμα και οι σχετικά σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες ενδέχεται να προσβάλουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων, γι’ αυτό και θα ήταν συνετό να γίνεται ορθολογική χρήση αυτών των φαρμάκων».

Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (PPIs) εμποδίζουν τα κύτταρα του τοιχώματος του στομάχου να παράγουν μεγάλες ποσότητες γαστρικού οξέος. Με αυτό τον τρόπο εμποδίζουν τη δημιουργία πεπτικού έλκους και ελαττώνουν τις καούρεςΑν και οι επιστήμονες δεν είναι σίγουροι για τον μηχανισμό, με τον οποίο μπορεί να επηρεάσουν τους νεφρούς, προγενέστερες μελέτες έχουν συσχετίσει τα φάρμακα αυτά με μία μορφή φλεγμονής στο νεφρό, που είναι γνωστή ως διάμεση νεφρίτιδα.

Όπως φάνηκε από τις δύο νέες εκτενείς μελέτες, σε βάθος δεκαετίας ο απόλυτος κίνδυνος για τους λήπτες αυτών των φαρμάκων έφθασε μέχρι το 15,6%. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η συγκεκριμένη οικογένεια φαρμάκων ίσως αυξάνει λίγο τον κίνδυνο νεφρικής νόσου, επομένως το ενδεχόμενο αυτό, παρότι είναι σπάνιο, πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν κατά την απόφαση για τη λήψη τους, λένε οι ερευνητές. Επιπλέον πρέπει να χορηγούνται μόνο για τις ενδείξεις για τις οποίες έχουν εγκριθεί (π.χ. πεπτικό έλκος, βαριά οισοφαγίτιδα κ.τ.λ.) και εφ' όσον αποτύχουν άλλες θεραπείες. Επιπλέον, οι ασθενείς θα πρέπει να δοκιμάζουν και άλλα μέτρα για να βελτιώνουν την κατάστασή τους, όπως προσεγμένη διατροφή, απώλεια βάρους και μικρά και συχνά γεύματα.