Μεγαλύτερη βαρύτητα θα πρέπει να έχουν τα τυπικά προσόντα των υπαλλήλων αντί της προϋπηρεσίας εκτιμά η Πανελλήνια Συνδικαλιστική Νοσηλευτική Ομοσπονδία ΕΣΥ (ΠΑΣΥΝΟ- ΕΣΥ), σε παρατηρήσεις της για το σχέδιο νόμου «αξιοκρατία, συμμετοχή και αποτελεσματικότητα στη διοίκηση», προς όφελος της αξιοκρατίας.

Η Ομοσπονδία, με επιστολή της προς τον Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Γ. Κατρούγκαλο, υπογραμμίζει τη θέση της για καθιέρωση όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικών κανόνων και διαδικασιών στην αξιολόγηση υπαλλήλων και την επιλογή προϊσταμένων.

Η ΠΑΣΥΝΟ – ΕΣΥ επισημαίνει ότι στο κριτήριο των τυπικών, εκπαιδευτικών και άλλων προσόντων, δηλαδή στο πλέον αντικειμενικό και αδιάβλητο κριτήριο, αποδίδεται ένας συντελεστής βαρύτητας μόλις 30% για το Τμήμα, 20% για τη Διεύθυνση και 15% για τη Γενική Διεύθυνση. Η ομοσπονδία εκτιμά ότι οι συγκεκριμένοι συντελεστές θα έπρεπε να είναι αρκετά πιο υψηλοί για τους εξής λόγους. Διότι εκτός από την αντικειμενικότητα του στοιχείου, η ενίσχυση των τυπικών προσόντων αποτελεί και μορφή επιβράβευσης για τους φιλομαθείς υπαλλήλους, που έχουν διευρύνει το γνωστικό τους ορίζοντα και την διάρκεια της υπαλληλικής του σταδιοδρομίας, και με άλλες σπουδές ή εκμάθηση ξένων γλωσσών κλπ.

Εξάλλου, αν δεν ενισχυθεί το συγκεκριμένο κριτήριο, μειώνεται η αξία και η δικαιολογητική βάση των εκπαιδευτικών αδειών, η χορήγηση των οποίων αποσκοπεί ακριβώς στη συνεχιζόμενη εκπαίδευση των υπαλλήλων, ώστε να είναι περισσότερο αποδοτικοί και αποτελεσματικοί κατά την παροχή των υπηρεσιών τους. Με άλλα λόγια παρατηρείται το εξής οξύμωρο: από την μια πλευρά η διοίκηση χορηγεί εκπαιδευτικές άδειες με σκοπό την επιμόρφωση των υπαλλήλων δια της απόκτησης πλουσιότερων τυπικών προσόντων, όπως τα μεταπτυχιακά ή τα διδακτορικά, και από την άλλη πλευρά η ίδια διοίκηση δεν επιδοκιμάζει αρκούντως την κτήση επιπλέον τυπικών προσόντων κατά την διαδικασία των κρίσεων, ορίζοντας ένα μικρό συντελεστή βαρύτητας για το συγκεκριμένο κριτήριο.

Στην ίδια κατεύθυνση δεν εξυπηρετεί την αρχή της αξιοκρατίας η απόδοση έως και 450 μορίων από προηγούμενη εργασιακή και διοικητική εμπειρία. Με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις ευνοούνται οι παλαιότεροι χρονικά υπάλληλοι, ακόμη και αν διαθέτουν ως τυπικό προσόν αποκλειστικά και μόνο τον βασικό τίτλο σπουδών.

Χαρακτηριστικά, ένας υπάλληλος με δεύτερο τίτλο σπουδών (40 μόρια), με μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (80 μόρια), με διδακτορικό (200 μόρια) και άριστη γνώση μιας γλώσσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (35 μόρια), δηλαδή ένας υπάλληλος με εξαιρετικά πλούσια τυπικά προσόντα, συγκεντρώνει μόλις 355 μόρια και είναι πολύ πιθανό να υπολείπεται μορίων ή έστω να ισοβαθμεί με έναν υπάλληλο, που απλώς υπηρετεί περισσότερα χρόνια, έχοντας ως μοναδικό εφόδιο τον βασικό τίτλο σπουδών του. 
    
Συνελεύσεις
Σε ότι αφορά τις γενικές συνελεύσεις, επισημαίνει ότι τα νοσοκομεία λειτουργούν σε 24ωρη βάση, στηρίζονται στο κυκλικό ωράριο, οπότε είναι πρακτικά ανέφικτο να παρευρίσκονται σε μια γενική συνέλευση όλοι οι υπάλληλοι του νοσηλευτικού προσωπικού. Το θέμα τίθεται γιατί δεν γίνεται λόγος στο νομοσχέδιο περί απαρτίας των συνελεύσεων και η ομοσπονδία επισημαίνει ότι ειδικώς για το νοσηλευτικό προσωπικό ο θεσμός των συνελεύσεων χρήζει επανεξέτασης, προκειμένου να αντιμετωπιστούν κυρίως πρακτικά προβλήματα.

Επιπλέον, θεωρούν ότι πρέπει να επανεξεταστεί η διάταξη που ορίζει μυστική ψηφοφορία κατά την αξιολόγηση των προϊσταμένων από τους υφισταμένους, ώστε αφενός να αποκλειστούν οι αποτυπώσεις προσωπικών προτιμήσεων ή αντιπαθειών και αφετέρου να δοθεί η δυνατότητα της αντίκρουσης τυχόν δυσμενών κρίσεων από τους δικαιούχους με τρόπο αντικειμενικό.

Σε σχέση με τις γενικές συνελεύσεις η ΠΑΣΥΝΟ – ΕΣΥ παρατηρεί ότι στο νομοσχέδιο γίνεται λόγος περί εκφοράς κρίσης αυτών επί της αξιολόγησης, κατόπιν σχετικής μυστικής ψηφοφορίας. Και η Ομοσπονδία παρατηρεί ότι το στοιχείο της μυστικότητας αυξάνει κατακόρυφα την εκφορά μεροληπτικής κρίσης, ενώ ταυτόχρονα δεν διευκολύνει την επικράτηση της εργασιακής ειρήνης στους χώρους απασχόλησης, όπου πολύ συχνά αναπτύσσονται ιδιαίτερες φιλίες ή αντιστρόφως ιδιαίτερες έχθρες, που αδυνατίζουν το στοιχείο της αντικειμενικότητας.