Οι δυο παθήσεις αντιμετωπίζονται σε μία χειρουργική επέμβαση και όχι σε δυο, με καλύτερα αποτελέσματα.

«Η συνδυασμένη χειρουργική αντιμετώπιση καταρράκτη και γλαυκώματος, χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις της οφθαλμολογίας και των χειρουργικών τεχνικών προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα» αναφέρει  ο χειρουργός οφθαλμίατρος, καθηγητής οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών Βασίλειος Κοζομπόλης«Τα αποτελέσματα της ταυτόχρονης αντιμετώπισης καταρράκτη και γλαυκώματος εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες όπως η φάση στην οποία βρίσκεται η κάθε πάθηση, η επιλογή της χειρουργικής τεχνικής και φυσικά η χειρουργική εμπειρία του οφθαλμίατρου  σετέτοιουείδους επεμβάσεις».

Η συνύπαρξη καταρράκτη και γλαυκώματος είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο και απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στην αντιμετώπισή τουΟ χειρουργός, πριν αποφασίσει τη χειρουργική προσέγγιση που θα επιλέξει, οφείλει να λάβει υπόψη του τις ακόλουθες παραμέτρους:

  • το στάδιο της γλαυκωματικής βλάβης
  • τον ρυθμό επιδείνωσης της γλαυκωματικής βλάβης
  • την αντιγλαυκωματική φαρμακευτική θεραπεία που λαμβάνει ο ασθενής και τις πιθανές τοπικές ή συστηματικές παρενέργειες που αυτή επιφέρει,
  • το στάδιο και την εξέλιξη της καταρρακτογένεσης

«Η συμβατική χωριστή χειρουργική προσέγγιση, στο όνομα της διατήρησης καλύτερων αποτελεσμάτων στην ενδοφθάλμια πίεση, είχε επιπτώσεις στην οπτική λειτουργία του ασθενούς, εξαιτίας της ύπαρξης του καταρράκτη ή της επιδείνωσής του λόγω, ακριβώς, της τραμπεκουλεκτομής» διευκρινίζει ο Έλληνας καθηγητής. «Σήμερα, η αντιμετώπιση του συχνού αυτού προβλήματος τίθεται σε τελείως διαφορετική βάση, με δεδομένες τις ραγδαίες βελτιώσεις σε όλες τις χειρουργικές τεχνικές, είτε εκείνες που αφορούν στο σκέλος της αντιγλαυκωματικής επέμβασης, είτε εκείνες που αφορούν στο σκέλος της εγχείρησης του καταρράκτη με τη μέθοδο της φακοθρυψίας (laser ή υπερήχων)».

Ακόμη και σε κείνες τις περιπτώσεις που υπάρχει, μεν, καταρράκτης και το γλαύκωμα βρίσκεται σε αρχόμενο σχετικά στάδιο (όπως προκύπτει από την κλινική και απεικονιστική σταδιοποίησή του),υπάρχει σήμερα η δυνατότητα να πραγματοποιηθεί ήπια αντιγλαυκωματική παρέμβαση κατά την διάρκεια της χειρουργικής εξαίρεσης του καταρράκτη. 

Τα πλεονεκτήματα της ταυτόχρονης αντιμετώπισης

  • Μία αντί δύο επεμβάσεων με μειωμένο τον σχετικό χειρουργικό κίνδυνο,
  • Μικρότερο κόστος στον ασθενή και στο Σύστημα Υγείας,
  • Μικρότερος συνολικά χειρουργικός χρόνος σε σχέση με τις δύο επεμβάσεις χωριστά,
  • Ταχύτερη αποκατάσταση της οπτικής λειτουργίας,
  • Μηδαμινός κίνδυνος των επικίνδυνων μετεγχειρητικών αυξήσεων της ΕΟΠ (spikes) που συχνά παρατηρούνται σε επεμβάσεις μόνο του καταρράκτη και ειδικά επί γλαυκωματικών ασθενών μπορούν να επιδεινώσουν προϋπάρχουσα γλαυκωματική βλάβη.

Για να εφαρμοστεί η ταυτόχρονη αντιμετώπιση των δυο οφθαλμικών παθήσεων πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις, όπως:

  • Παρουσία καταρράκτη και φαρμακευτικά μη ρυθμιζόμενο γλαύκωμα,
  • Προχωρημένο γλαύκωμα και καταρράκτης,
  • Η πρώιμη αντιμετώπιση του γλαυκώματος σε καταρρακτικό ασθενή,
  • Ασθενής που δεν επιθυμεί ή δεν δύναται να υποβληθεί σε δύο επεμβάσεις για διαφόρους λόγους