Στα "μαχαίρια" βρίσκονται οι πτυχιούχοι νοσηλευτές με τους βοηθούς νοσηλευτές που βάσει της εργασιακής τους εμπειρίας προσβλέπουν στην αναβάθμισή τους σε νοσηλευτές, προκειμένου να βελτιώσουν τη μισθολογική, αλλά και βαθμολογική τους θέση στα νοσοκομεία.

Η δυνατότητα των βοηθών νοσηλευτών να αναβαθμιστούν σε νοσηλευτές βάσει της τελευταίας κοινοτικής οδηγίας που υιοθετήθηκε και ισχύει και στη χώρα μας, αιτιολογείται σε γνωμοδότηση του δικηγορικού γραφείου που έχει αναλάβει να οδηγήσει σειρά βοηθών νοσηλευτών στην διεκδίκηση του νέου, αναβαθμισμένου τίτλου τους, μέσω Δικαστηρίων.

Η γνωμοδότηση αυτή, του γραφείου "Φώτιος Κ. Λεπίδας και συνεργάτες", έρχεται ως απάντηση στην ανακοίνωση της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδας (ΕΝΕ), η οποία αποτελεί τον φορέα που παρέχει την πιστοποίηση και τη χορήγηση άδειας εξασκήσεως επαγγέλματος για τους νοσηλευτές.

Σύμφωνα με τη σχετική γνωμοδότηση:
1. Ο Επαγγελματικός τίτλος δεν απορρέει από τα τυπικά προσόντα, αλλά από τον τομέα επαγγελματικής δραστηριοποίησης.
2. Η επιστημονική ιδιότητα απορρέει από τις σπουδές.
3. Τα υπηρεσιακά καθήκοντα απορρέουν από το καθηκοντολόγιο της θέσεως ή τις εντολές αναθέσεως. 
4. «Επαγγελματικά προσόντα» Νοσηλευτή είναι αυτά που πιστοποιούνται από τίτλο εκπαίδευσης, από βεβαίωση επάρκειας ή από «επαγγελματική εμπειρία». 
5. Η Υπηρεσιακή κατάταξη είναι αποτέλεσμα των καθηκόντων της θέσεως.
6. Η Άσκηση καθηκόντων θέσεως άλλης κατηγορίας, καταδεικνύει την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, για την άσκηση αυτή.
7. Η Αναγνώριση εν τοις πράγμασι και εκ μέρους της υπηρεσίας, των «επαγγελματικών προσόντων» υποχρεώνει την Διοίκηση στην παροχή ευκαιρίας απόκτησης του αντίστοιχου επιστημονικού τίτλου, ως νομική υποχρέωση της παροχής των σχετικών υπηρεσιών. 
8. Νοσηλευτής υπεύθυνος γενικής περίθαλψης (μη λαβών νοσηλευτική ειδικότητα) προϋποθέτει τριετείς σπουδές ή 4600 ώρες θεωρητικής και κλινικής κατάρτισης. Η θεωρητική κατάρτιση καλύπτει τουλάχιστον το ένα τρίτο και η κλινική κατάρτιση τουλάχιστον τη μισή ελάχιστη διάρκεια της εκπαίδευσης. Είναι δυνατή μερική εξαίρεση σε πρόσωπα που έχουν λάβει τμήμα της υπό εξέταση εκπαίδευσης στο πλαίσιο άλλης εκπαίδευσης τουλάχιστον ισοδύναμου επιπέδου. Εκπαίδευση «ισοδύναμου επιπέδου» νοείται και η εκπαίδευση κατ’ αρθ. 47 Υ.Κ 
9. Νοσηλευτής χώρας μέλους της Ε.Ε. που στη χώρα προέλευσης του αναγνωρίζεται η δυνατότητα ασκήσεως αυτοτελούς νοσηλευτικού έργου και του αναγνωρίζεται η «νοσηλευτική ιδιότητα» αυτομάτως (κατ’ αρχήν) αναγνωρίζεται ως έχων τις ίδιες δυνατότητες σε όλες τις άλλες χώρες (υποδοχής) της Ε.Ε
10. Για την ταυτότητα του νομικού λόγου ο ασκών καθήκοντα νοσηλευτή, κάτοικος της χώρας υποδοχής εφ’ όσον ο κάτοικος της τρίτης χώρας δύναται να ασκεί την νοσηλευτική έχων την Νοσηλευτική ιδιότητα στην χώρα υποδοχής, ασκών τα νοσηλευτικά καθήκοντα κάτοικος της χώρας υποδοχής, αποκτά την νοσηλευτική ιδιότητα εάν έχει τα ίδια προσόντα με τον νοσηλευτή της χώρας προελεύσεως, σύμφωνα με το πρακτικό επεξεργασίας αρ. 42, του Π.Δ. 38/2010.

Όλα τα παραπάνω, αποτελούν την αιτιολογική βάση έκδοσης της Οδηγίας 2005/36 ΕΚ και του Προεδρικού Διατάγματος 38/2010 με το οποίο ενσωματώθηκε η οδηγία αυτή, στο εσωτερικό Δίκαιο και αποτελεί πλέον κανόνα εσωτερικού Δικαίου υπερνομοθετικής ισχύος.

Έτσι, εξηγεί η γνωμοδότηση, "όσοι ασκούν στην πράξη νοσηλευτικά καθήκοντα γενικής περίθαλψης (μη ειδικευμένοι νοσηλευτές) αναγνωρίζονται ως τέτοιοι, ασχέτως εσωτερικής νομοθεσίας, εάν έχουν 10ετή βασική εκπαίδευση και τρία χρόνια νοσηλευτικής εκπαίδευσης ή 4.600 ώρες θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης πριν ή μετά τον διορισμό τους".

Επίσης σημειώνει πως οι διατάξεις νόμων, παύουν να ισχύουν όταν: 
α) Καταργούνται με ρητές διατάξεις νεώτερων νόμων, β) Όταν καταργούνται με νέες ρυθμίσεις, τυπικού νόμου, του συγκεκριμένου θέματος, γ) Όταν συγκρούονται με διατάξεις υπερνομοθετικής ισχύος κ.ο.κ

Συνεπώς, είναι σαφές ότι η διάταξη του Ν. 1579/1985 αλλά και οποιαδήποτε άλλη μεταγενέστερη (π.χ. Ν. 3252/2004) δεν μπορεί να υπερισχύει ενσωματωθείσας (ρητώς ή σιωπηρώς) Ευρωπαϊκής Οδηγίας. Στην περίπτωση που οι ευρωπαϊκές οδηγίες είναι αντίθετες με τις διατάξεις νόμων του Εσωτερικού δικαίου (πλην των Συνταγματικών), τότε υπερισχύουν οι διατάξεις των ενσωματωθεισών Οδηγιών.

Απαντώντας επίσης στην ερμηνεία του όρου "νοσοκόμος γενικής περίθαλψης", ως όρου που αφορά μόνον τους πτυχιούχους ΤΕ και ΠΕ, η γνωμοδότηση σημειώνει πως η ΕΝΕ εκτίθεται ανεπανόρθωτα, καθώς μόνο από απλή ανάγνωση της Οδηγίας, προκύπτει ότι: 
1) «Νοσοκόμος Γενικής Περίθαλψης» είναι αυτός πού έχει τελειώσει βασική γενική εκπαίδευση τουλάχιστον 10 ετών και τριετείς νοσηλευτικές σπουδές ή βασική εκπαίδευση 10 ετών και 4.600 ώρες θεωρητικής και πρακτικής εξάσκησης, κάτι που σημαίνει ότι δεν είναι αναγκαίο να έχει τελειώσει κάποιος ΑΤΕΙ ή ΑΕΙ για να είναι «Νοσηλευτής», αφού οι πτυχιούχοι αυτοί δεν έχουν 10ετή βασική εκπαίδευση, αλλά 12ετή.
2) κατά την ερμηνευτική επεξεργασία του Συμβουλίου της Επικρατείας (πρακτ. 42) τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται σε νοσηλευτές τρίτων χωρών (χωρών προελεύσεως) που πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις (10ετή βασική εκπαίδευση και τριετείς νοσηλευτικές σπουδές η 4.600 ώρες κατά την ανωτέρω διάκριση) ώστε να ασκούν τη Νοσηλευτική, αυτοτελώς στην Ελλάδα, αυτομάτως συνεπάγονται το δικαίωμα των Ελλήνων Νοσηλευτών που πληρούν τις ανωτέρω προϋποθέσεις να ασκούν την Νοσηλευτική αυτοτελώς στην χώρα τους.