Η Πολιτεία δεν έχει συνέχεια με τις συνεχείς εναλλαγές κυβερνήσεων. Αν υπάρξει μια σταθεροποίηση  και συνέχεια στην Πολιτεία υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να υλοποιηθεί ένας σχεδιασμός σε συνεργασία με τον ΕΟΠΥΥ και τους συλλόγους ασθενών, για ένα ασθενοκεντρικό σύστημα υγείας.

Τα παραπάνω τόνισε ο πρόεδρος της ΠΕΦ και αντιπρόεδρος της Elpen Pharmaceuticals κ. Θεόδωρος Τρύφων στο περιθώριο της συνέντευξης Τύπου για το 10ο Συνέδριο Φαρμακευτικού Μάρκετινγκ, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την τοποθέτηση της Πολιτείας απέναντι στη θέση του ασθενή στο σύστημα υγείας.

Ο κ. Τρύφων υπογράμμισε στην κατεύθυνση αυτή (της σταθεροποίησης) θα μπορέσει να υπάρξει και ενημέρωση των ασθενών και των επαγγελματιών υγείας για την αξιοποίηση των ουσιωδώς ομοίων φαρμάκων σε ότι αφορά την ποιότητα και ασφάλειά τους.

Στο 10ο Συνέδριο Φαρμακευτικού Μάρκετινγκ είναι αφιερωμένο και το περιοδικό Φαρμακευτικό Μάρκετινγκ της ΕΕΦΑΜ, στο οποίο οι δύο πρόεδροι της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου κ.κ. Θεόδωρος Τρύφων και Ολύμπιος Παπαδημητρίου (γενικός διευθυντής της Novo Nordisk και αντιπρόεδρος ΣΦΕΕ), αναφέρονται στα πρόσφατα ζητήματα της αγοράς φαρμάκου, αλλά και στη θεματολογία του συνεδρίου που πραγματοποιείται στις 10-12 Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο Αθηνών και έχει τίτλο "Αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις με τον ασθενή στο επίκεντρο".

Σε ερώτηση σχετικά με το επικρατέστερο από τα σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο (δημοσιονομικά, περιορισμός της φαρμακευτικής δαπάνες, νοσοκομειακό clawback, περιορισμένη διείσδυση γενοσήμων, βιοομοειδή, ΕΠΥ κλπ), οι δύο πρόεδροι απαντούν:

Θεόδωρος Τρύφων: Είναι ξεκάθαρο, πως οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στον χώρο του φαρμάκου, διαμορφώνουν μια εξαιρετικά δύσκολη εξίσωση, η οποία επιδεινώνεται δραματικά από την απουσία συστημάτων ελέγχου. Όλα τα παραπάνω ζητήματα, αποτελούν συστατικά στοιχεία μιας στρεβλής και στοχευμένης πολιτικής, που εφαρμόστηκε με βίαιο και οριζόντιο τρόπο με αποκορύφωμα τον περασμένο χρόνο. Σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η φαρμακευτική πολιτική προωθεί τη χρήση διαρθρωτικών μέτρων, εστιάζοντας σε τρεις πυλώνες: την πρόσβαση των ασθενών σε ποιοτικές και οικονομικές θεραπείες, τη βιωσιμότητα των Ταμείων και την εγχώρια προστιθέμενη αξία. Στη χώρα μας, ωστόσο, είμαστε μάρτυρες μονομερών παρεμβάσεων με αποκλειστικό στόχο τη συγκράτηση του προϋπολογισμού μέσω των τιμών. Και δεν χωράει αμφιβολία, πως, εάν υπήρχαν τα κατάλληλα διαρθρωτικά μέτρα, θα ήταν σαφώς μικρότερη η πίεση για τον φαρμακευτικό κλάδο και φυσικά σημαντικότερη η εξοικονόμηση για τα Ταμεία. Το clawback, για παράδειγμα, αποτελεί ένα οριζόντιο μέτρο, το οποίο σε πολύ χαμηλούς προ- ϋπολογισμούς, όπως είναι οι σημερινοί, λειτουργεί ως αντικίνητρο για την εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων, οδηγώντας σε ελλείψεις φαρμάκων στα νοσοκομεία. Μέσω της μονοδιάστατης παρέμβασης στις τιμές προκαλείται μια σοβαρή στρέβλωση στη φαρμακευτική αγορά. Και με βάση τις ενδείξεις που υπάρχουν, φοβάμαι, πως η συζήτηση θα εξακολουθήσει να τείνει μονομερώς στο ζήτημα των τιμών κυρίως των παλαιών φαρμάκων, αδιαφορώντας για τη λήψη μέτρων εξορθολογισμού της φαρμακευτικής δαπάνης. Με τις οικονομικές θεραπείες να υφίστανται συνέχεια μεγάλες μειώσεις τιμών, κρίνεται αναγκαία η δημιουργία ενός άλλου συστήματος τιμολογιακής πολιτικής. Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα συνεχίσουμε να ενισχύουμε μια μεθοδευμένη προσπάθεια εξόντωσης της συγκεκριμένης κατηγορίας φαρμάκων και υποκατάστασής τους από ακριβότερες θεραπείες.

Ολύμπιος Παπαδημητρίου: Το πλαίσιο στο οποίο καλείται να λειτουργήσει η φαρμακοβιομηχανία γίνεται ολοένα και πιο ασφυκτικό. Η πολιτική στο χώρο του φαρμάκου τα τελευταία χρόνια έχει αναλωθεί σε μια ανελέητη περιστολή δαπανών με μειώσεις τιμών και με μη ρεαλιστικούς μηχανισμούς επιστροφών χρημάτων. Καμία ουσιαστική παρέμβαση δεν έχει γίνει στον όγκο συνταγογράφησης, καμία ουσιαστική αποτίμηση του νοσολογικού φορτίου (πόσους θέλουμε να θεραπεύσουμε σε κάθε νόσο), ενώ ταυτόχρονα δίνεται πρόσβαση σε πολλές καινοτόμες θεραπείες αλλά πάντα με όσο γίνεται λιγότερη συμμετοχή του ασθενούς.
Η εξίσωση αυτή δεν έχει λύση. Στη φετινή χρονιά, με το πλαίσιο που έχει τεθεί, το κυρίαρχο στοιχείο είναι η οικονομική βιωσιμότητα των εταιρειών που είτε θα βρεθούν αντιμέτωπες με την πλήρη οικονομική εξόντωση είτε θα βρεθούν σε αρνητικό έδαφος είτε, το χειρότερο, θα προβληματιστούν σκληρά για το αν πρέπει να συνεχίσουν να διαθέτουν τα φάρμακά τους αφού πρακτικά θα πρέπει να τα χαρίζουν. Θεωρώ ότι το δίλημμα στο οποίο καλείται ο κλάδος να εισέλθει είναι εκβιαστικό, ουσιαστικά η πολιτεία μας «πετάει το μπαλάκι» της ευθύνης γιατί στερείται της απαιτούμενης βούλησης και τεχνογνωσίας για μεταρρυθμίσεις. 

Όσον αφορά τις τάσεις που θα επικρατήσουν στον κλάδο τα προσεχή χρόνια, δεδομένων των διεθνών δημοσιονομικών προβλημάτων, των περιορισμένων πόρων, τις ανάγκες κάλυψης ευπαθών ομάδων (ανασφάλιστοι, πρόσφυγες), αλλά και την ανάγκη της βιομηχανίας για ανάπτυξη και έμφαση στην καινοτομία, οι δύο πρόεδροι τονίζουν:

Ολύμπιος Παπαδημητρίου: Όσο οι πόροι που διατίθενται θα προκύπτουν από μαθηματικές εξισώσεις ως ποσοστό επί του Α.Ε.Π., χωρίς να υπολογίζεται καμία άλλη παράμετρος, όπως η νοσηρότητα ή έκτακτες συνθήκες (π.χ. πρόσφυγες) ή η σχέση κόστους -αποτελεσματικότητας των φαρμάκων, ο κλάδος θα υποφέρει αλλά φοβάμαι πώς μαζί του και οι Έλληνες γιατροί και ασθενείς. 

Θεόδωρος Τρύφων: Δεν χωράει αμφιβολία, πως ο υπερβολικά χαμηλός προϋπολογισμός, η έλλειψη διαρθρωτικών μέτρων και η εφαρμογή οριζόντιων παρεμβάσεων διαμορφώνουν ένα εξαιρετικά ασφυκτικό περιβάλλον για τον φαρμακευτικό κλάδο στη χώρα μας. Κι είναι ξεκάθαρο, πως, εάν δεν υπάρξει κάποια άμεση αλλαγή στο μείγμα της ισχύουσας φαρμακευτικής πολιτικής, θα ενταθούν ακόμα περισσότερο τα σοβαρά προβλήματα μέσα στο 2016, τα οποία έχουν άμεσες προεκτάσεις και στις ευπαθείς ομάδες που αναφέρετε. Σίγουρα μονόδρομο για ανάπτυξη του κλάδου αποτελεί η φαρμακευτική καινοτομία και η εξωστρέφεια. Οι ελληνικές βιομηχανίες επενδύουμε σημαντικά τόσο σε τομείς έρευνας και ανάπτυξης για νέα προϊόντα κυρίως σε διαφοροποιημένες μορφές όσο και στην παρουσία των φαρμάκων μας στο εξωτερικό. Θα πρέπει, επομένως, συνδυαστικά να υπάρξει αλλαγή πλεύσης στην εθνική μας φαρμακευτική πολιτική για να μπορέσει να δοθεί χώρος και στην καινοτομία, ώστε να μπορέσουμε να στηρίξουμε ουσιαστικά την απασχόληση και τους αναπτυξιακούς ρυθμούς στη χώρα μας.