Σε 10 χρόνια ο καρκίνος θα είναι μια διαφορετική νόσος. Στην Ελλάδα αναμένονται νέες μοριακές εξετάσεις - κλειδιά για στοχευμένες θεραπείες. 

Αυτά είπαν, μεταξύ άλλων, οι ειδικοί που συμμετέχουν στο Συνέδριο για τον Καρκίνο και τις Πολιτικές του, που γίνεται σήμερα σε κεντρικό ξενοδοχείο στην Αθήνα. Πολύ σημαντικές και με αισιόδοξα μηνύματα ήταν οι εισηγήσεις τριών σπουδαίων Ελλήνων επιστημόνων, που ζουν και εργάζονται σε χώρες του εξωτερικού: του κ. Όθωνα Ηλιόπουλου, αναπληρωτή καθηγητή Ιατρικής, Director Cancer Genetics Laboratory, Πανεπιστήμιο Harvard, του κ. Γιώργου Παυλάκη, Head of Human Retrovirus Section, Center for Cancer Research National Cancer Institute, USA και του κ. Στέργιου Ζαχαρούλη, Consultant Paediatric Oncologist, Royal Marsden NHS Foundation Trust, London UK.

Ο κ Ηλιόπουλος εξήγησε πώς η γενετική του καρκίνου γίνεται οδηγός στην εξατομικευμένη θεραπεία. Όπως τόνισε, υπάρχουν, πλέον, μέθοδοι που προλαμβάνουν την εμφάνιση καρκίνου.

«Η ασπιρίνη, η ολική κολεκτομή και η χρήση ταμοξιφαίνης είναι κάποια από τα μέτρα, που προλαμβάνουν την εμφάνιση διαφόρων τύπων καρκίνου» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η γενετική βοηθά να αναγνωριστούν οι νέες υποκατηγορίες των καρκίνων, έτσι ώστε να προχωρήσει η έρευνα σε εξατομικευμένες θεραπείες. Μπορούν να αναπτυχθούν νέα πρωτόκολλα φαρμακευτικής πρόληψης ανά μετάλλαξη και έτσι θα αλλάξει ο χάρτης των κληρονομικών καρκίνων.

«Νέες διαδικασίες και χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών για την ανάγνωση της βιοχημικής πληροφορίας είναι σημαντικές για την αναγνώριση των μεταλλάξεων» τόνισε ο κ. Ηλιόπουλος.

Η ομιλία του κ. Παυλάκη είχε θέμα την ανοσοθεραπεία και τις νέες συνδυαστικές προσεγγίσεις για την αποτελεσματική θεραπεία του καρκίνου. 

«Ζούμε την εποχή της τελικής επίθεσης κατά του καρκίνου» δήλωσε ο κ. Παυλάκης, αναπτερώνοντας τις ελπίδες των ασθενών.

Όπως είπε,  γενετική μας βοήθησε να ανακαλύψουμε τους τύπους και την αιτιολογία του καρκίνου. Το ανοσολογικό σύστημα παίζει σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση του καρκίνου, με τη χρήση εμβολίων (π.χ. εμβόλιο ηπατίτιδας Β κατά των ηπατικών καρκίνων) και ειδικών ανοσοθεραπειών (π.χ. η ιντερλευκίνη 2, που οδήγησε σε καταστολή και «ριζική θεραπεία» αρκετών ασθενών με μελάνωμα). Κάποιες ουσίες προκαλούν καταστολή ή ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού («γκάζι - φρένο») κατά περίπτωση, για την επίθεση κατά λοιμώξεων, αλλά και καρκινικών κυττάρων.

«Στοχευμένα εμβόλια, μαζί με συνδυαστικές θεραπείες με νέα φάρμακα, θα προσφέρουν νέες ευκαιρίες για ριζική θεραπεία του καρκίνου. Το «τσουνάμι» των συνδυαστικών θεραπειών είναι εδώ! Υπάρχουν, όμως, προβλήματα στις κλινικές δοκιμές. Το σύστημα υπολειτουργεί και πρέπει να γίνει περισσότερο γρήγορο και ευέλικτο στην έγκριση και στην υλοποίηση των κλινικών μελετών. Οι πραγματικές θεραπείες, που κάνουν τη διαφορά, πρέπει να αποζημιώνονται, για να αυξηθεί το προσδόκιμο ζωής. Απαιτείται ορθολογική αναδιάρθρωση του συστήματος υγείας, με λιγότερο κόστος και περισσότερη ανάπτυξη, που θα βοηθήσουν ασθενείς και οικονομία» επεσήμανε ο κ. Παυλάκης.

Η ιντερλευκίνη-15 είναι το νεότερο φάρμακο υπό δοκιμή σε παγκόσμια πρώτη εμφάνιση, στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Αυξάνει την παραγωγή λευκοκυττάρων που επιτίθενται στα καρκινικά κύτταρα. Σε πειραματική φάση, ήδη, δείχνει εντυπωσιακά αποτελέσματα ενάντια σε όλους τους όγκους, σύμφωνα με τον κ. Παυλάκη.

Ο κ. Ζαχαρούλης, ειδικός σε θέματα παιδικού καρκίνου, μίλησε για τις καινοτόμες προσεγγίσεις στην αντιμετώπιση του παιδικού καρκίνου, εξηγώντας ότι ο παιδικός καρκίνος, αν και σπάνιος, εμφανίζει μια ήπια αύξηση, με συχνότερη τη λευχαιμία.

«Και στα παιδιά εφαρμόζεται η εξατομικευμένη θεραπεία. Για παράδειγμα, με τη σύγχρονη τεχνολογία ανακαλύφθηκαν διαφορετικοί τύποι μυελοβλαστώματος και απομονώθηκαν οι υπότυποι των γονιδίων, που ευθύνονται για το μυελοβλάστωμα. Ο κάθε όγκος απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση μέσω στοχευμένης θεραπείας, όπως οι SHH αναστολείςΣήμερα οι όγκοι στον εγκέφαλο, που εμφανίζουν τα παιδιά, τείνουν να ξεπεράσουν τις λευχαιμίες και απαιτούνται διαφορετικές θεραπευτικές στρατηγικές» σημείωσε ο κ. Ζαχαρούλης.

Η συσχέτιση με το τι συμβαίνει στα ποντίκια, σε σχέση με τους ασθενείς, αγγίζει το 80%. Ο ασθενής έρχεται με όγκο, χειρουργείται, γίνεται πλήρης μοριακός έλεγχος, για να καταλήξουμε στην κατάλληλη εξατομικευμένη θεραπεία για τους «μικρούς μας ήρωες» κατέληξε χαρακτηριστικά ο κ. Ζαχαρούλης.