Αυτό υποστηρίζουν δύο νέες μελέτες, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο The Lancet. Όπως δήλωσε ο επικεφαλής στατιστικός και των δύο μελετών Δρ Ρίτσαρντ Γκρέι, καθηγητής Ιατρικής Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης: «Τα φάρμακα δρουν συμπληρωματικά το ένα με το άλλο, διότι η κύρια ανεπιθύμητη ενέργεια των αναστολέων της αρωματάσης είναι η αύξηση της απώλειας οστικής μάζας και τα κατάγματα οστών, ενώ τα διφωσφονικά ελαττώνουν την οστική απώλεια και τα κατάγματα - πέραν της απ’ ευθείας μείωσης που επιφέρουν στην θνησιμότητα από τον καρκίνο».

Στην πρώτη μελέτη αναλύθηκαν στοιχεία από 31.920 μετεμμηνοπαυσικές γυναίκες με αρχικού σταδίου καρκίνο του μαστού, οι οποίες συμμετείχαν σε εννέα κλινικές μελέτες. Εξετάστηκαν οι επιδράσεις στη θνησιμότητα από τη λήψη επί πέντε χρόνια αναστολέων της αρωματάσης και διαπιστώθηκε ότι η θνησιμότητα στην πρώτη 10ετία μειώθηκε κατά 40% με τους αναστολείς της αρωματάσης, ενώ με την κλασική ορμονοθεραπεία κατά 30%.

Στη δεύτερη μελέτη αναλύθηκαν στοιχεία από 26 διαφορετικές μελέτες, στις οποίες, οι 18.766 γυναίκες που συμμετείχαν, έπαιρναν διφωσφονικά για διάστημα δύο έως πέντε χρόνων μετά την εγχείρηση που έκαναν για καρκίνο στον μαστό. Τα διφωσφονικά μείωσαν κατά 28% τις μεταστάσεις του καρκίνου στα οστά στις γυναίκες που είχαν περάσει την κλιμακτήριο. Επιπλέον ήταν μειωμένοι κατά 18% οι θάνατοι από τον καρκίνο στην πρώτη 10ετία από τη διάγνωση. Στις γυναίκες πριν από την κλιμακτήριο παρατηρήθηκε πολύ μικρότερο όφελος στις οστικές μεταστάσεις και όχι στατιστικώς σημαντικό όφελος στην επιβίωση, ανέφεραν οι ερευνητές.

Τα περισσότερα κρούσματα καρκίνου του μαστού εκδηλώνονται μετά την εμμηνόπαυση και στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν θετικούς υποδοχείς οιστρογόνων. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιούν τα οιστρογόνα που ακόμα παράγει ο οργανισμός για να τροφοδοτούν την ανάπτυξή τους.

Οι αναστολείς της αρωματάσης είναι φάρμακα ανταγωνιστικά των ορμονών και εμποδίζουν την παραγωγή των οιστρογόνων, αλλά δεν είναι ακόμα εγκεκριμένοι ως θεραπεία πρώτης γραμμής στις γυναίκες με αρχικού σταδίου καρκίνο μαστού, εξηγούν οι ερευνητές.

Όσο για τα διφωσφονικά, αυτά δρουν στον μεταβολισμό των οστών και γι’ αυτό χορηγούνται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης και άλλων παθήσεων των οστών. Όμως ούτε αυτά είναι εγκεκριμένα για χορήγηση σε αρχικού σταδίου καρκίνους.