Τέσσερις δικαστικές αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας και του Αρείου Πάγου, σηματοδοτούν την έναρξη πλήρους κάλυψης των δαπανών νοσηλείας ασφαλισμένων στο εξωτερικό ή στον ιδιωτικό τομέα, σε πολύ βαριές περιπτώσεις ασθένειας, που ο ασθενής δεν μπορεί να καλυφθεί διαφορετικά.

Όπως επισημαίνεται στο "Έθνος", με τις αποφάσεις αυτές, τελεσιδικούν υποθέσεις που ξεκίνησαν ακόμη και πριν από 16 χρόνια, με το σκεπτικό ότι το Σύνταγμα υποχρεώνει το κράτος και τα Ταμεία να παρέχουν στους ασφαλισμένους υπηρεσίες υγείας υψηλού επιπέδου, που πρέπει να καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες διάγνωσης, θεραπείας και νοσηλείας τους. Μάλιστα, τυχόν νομοθετικοί περιορισμοί της υποχρέωσης αυτής, δεν μπορεί να οδηγήσουν ποτέ στην ανατροπή του δικαιώματος προστασίας της υγείας.

Οι αποφάσεις αυτές, ανοίγουν τον δρόμο για κατάλληλη ιατρική φροντίδα και κάλυψη δαπανών στους ασφαλισμένους, όταν στα νοσοκομεία δεν υπάρχει η δυνατότητα παροχής κατάλληλων υπηρεσιών υγείας, γιατί ενδεχομένως υστερούν σε σύγχρονες μεθόδους διάγνωσης - θεραπείας, σε ιατρικά μηχανήματα και υποδομές, εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό, κ.λπ., οπότε αναγκάζονται να καταφύγουν αλλού για να μην κινδυνεύσει σοβαρά η υγεία τους. Όσο για τις γνωμοδοτήσεις των υγειονομικών επιτροπών που απορρίπτουν αιτήματα με πλημμελείς αιτιολογίες, επισημαίνουν ότι οι αλλεπάλληλες απορριπτικές κρίσεις με συνεχώς πλημμελείς αιτιολογίες, δεν μπορούν να λειτουργούν σε βάρος των ασφαλισμένων και συνεπώς δεν γίνονται δεκτές.

Οι αποφάσεις
Η μία απόφαση αφορούσε ασθενή με βαριά βρογχοπνευμονία, ο οποίος αναζητώντας κλίνη ΜΕΘ (μέσω ΕΚΑΒ), νοσηλεύθηκε σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, το 2001 για 35 ημέρες, έναντι δαπάνης της τάξης των 50.000 ευρώ. Ύστερα από αλληλοσυγκρουόμενες κρίσεις, αλλεπάλληλες ενστάσεις κ.λπ., ο ασφαλιστικός φορέας κάλυψε ποσό περίπου 5.000 € βάσει κρατικού τιμολογίου. Το ΣτΕ, ανατρέποντας αντίθετες αποφάσεις, έκρινε ότι το Ταμείο πρέπει να καλύψει ολόκληρο το ποσό, καθώς η δαπάνη προκλήθηκε λόγω αδυναμίας του ΙΚΑ να παράσχει περίθαλψη σε δικό του ή σε συμβεβλημένο θεραπευτήριο (και όχι λόγω επιλογής του ασφαλισμένου). 

Σε άλλη περίπτωση το ΣτΕ, δικαίωσε ασθενή που κατέβαλε 28.000 δολ. προ 16 ετών στις ΗΠΑ για απολύτως εξειδικευμένη ακτινοθεραπεία (κατόπιν μαστεκτομής λόγω καρκίνου και εμφάνισης μεταστάσεων) που αδυνατούσε να γίνει τότε στην Ελλάδα, σύμφωνα με ιατρικές βεβαιώσεις.

Επίσης, νέος με σοβαρά προβλήματα υγείας από 4 ετών, ασφαλισμένος του ΟΓΑ κρίθηκε ότι πρέπει να λάβει επίδομα απόλυτης αναπηρίας (100%), αν και η υγειονομική επιτροπή την προσδιόριζε στο 80%. Έπασχε από εγκεφαλικό όγκο, είχε υποβληθεί  σε επέμβαση, όμως παρουσίαζε συχνές επιληπτικές κρίσεις, σπαστική πάρεση, διαταραχές βάδισης κ.λπ. Το Δικαστήριο τον έκρινε ανίκανο για οποιοδήποτε βιοποριστικό επάγγελμα εφ' όρου ζωής, γιατί οι επιτροπές δεν απαντούσαν αν μπορεί με τόσο σοβαρές παθήσεις να αυτοεξυπηρετείται αντιμετωπίζοντας χωρίς βοήθεια και περιποίηση στοιχειώδεις καθημερινές ανάγκες ή να κυκλοφορεί χωρίς κίνδυνο της ζωής του. Η παράλειψη και πλημμελής αιτιολόγηση για δεύτερη φορά, κρίθηκε ότι δεν μπορεί να αποβαίνει σε βάρος του ασφαλισμένου και γι' αυτό του επιδικάστηκε το επίδομα.

Η τέταρτη απόφαση αφορούσε ασθενή που υπέστη βαριά αναπνευστική λοίμωξη και καρδιακή ανακοπή.