Αίσθηση στον τομέα της πρόληψης του καπνίσματος κάνει μια νέα Ελληνική πιλοτική έρευνα. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη συνεργασία του Συλλόγου Νέων Ιατρών (ΣΝΙμε το Πανεπιστήμιο Κρήτης και με το Κέντρο Ελέγχου Καπνίσματος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Ερευνητές του ΣΝΙ σχεδίασαν μία νέα παρέμβαση για την πρόληψη του καπνίσματος για να ολοκληρώσουν στη συνέχεια σχετική πιλοτική έρευνα σε γυμνάσιο της Αττικής. Σύμφωνα με τον προτεινόμενο αλγόριθμό τους, ξεκίνησαν από μία διαδραστική παρουσίαση για τις επιδράσεις του καπνίσματος σε μία αίθουσα με 225 μαθητές, οι οποίοι έπειτα ενθαρρύνθηκαν να μιλήσουν στοχευμένα, μέσα από τους λογαριασμούς τους στο Facebook, γι’ αυτά που έμαθαν. Οι μαθητές που «πόσταραν» στο Facebook απευθύνθηκαν σε ένα σύνολο 20,095 «φίλων».

Για τον κύριο ερευνητή, Δρ. Αντώνη Κουσούλη, υποδιευθυντή έρευνας και ανάπτυξης στον Οργανισμό Ψυχικής Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου και συνεργάτη του Τμήματος Κοινωνικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, πρόκειται για μια καλή ευκαιρία να κινητοποιήσουμε τα κοινωνικά δίκτυα των μαθητών ξεφεύγοντας από τα πεπερασμένα όρια μιας σχολικής αίθουσας: «Όλοι γνωρίζουμε τη δυναμική των κοινωνικών δικτύων. Μολαταύτα υπάρχουν πολύ λίγες έρευνες για τη δυνητική χρησιμότητα ιστοτόπων, όπως το Facebook, στη δημόσια υγεία και πρόληψη. Στην Ελλάδα, οι αριθμοί λένε ότι τουλάχιστον το 1/3 των μαθητών Γυμνασίου-Λυκείου έχει δοκιμάσει προϊόντα καπνού. Μήπως, λοιπόν, χάνουμε μια μεγάλη ευκαιρία εάν δεν τους μιλήσουμε μέσα από τα social media»;

Ο Δρ. Κωνσταντίνος Οικονομόπουλος, ερευνητής χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, δήλωσε: «Η συγκεκριμένη παρέμβαση μας δίνει δεδομένα για το πώς μπορούμε να μεταδώσουμε μηνύματα καλής υγείας στους εφήβους, έχοντας ως εργαλεία μας τα μοντέρνα μέσα που χρησιμοποιούν».

Όσο για το επόμενο βήμα; Ο Δρ. Κουσούλης εξηγεί: «Μια μικρού εύρους πιλοτική μελέτη υπόκειται σε διάφορους περιορισμούς. Έχουμε προτείνει να σχεδιάσουμε μία τυχαιοποιημένη μελέτη, με διεθνή συμμετοχή, για να αποδείξουμε τα ευρήματά μας σε ευρύτερο πλαίσιο. Η πρόκληση, φυσικά, είναι η εύρεση χρηματοδότησης για κάτι τέτοιο στη σημερινή Ελλάδα. Για παράδειγμα, για να μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή με τοπικά σχολεία που ενδιαφέρονταν, οφείλουμε πολλά στις εθελόντριες νοσηλεύτριες του Ερυθρού Σταυρού Πειραιά, το τμήμα των οποίων αγωνίζεται για εξαιρετικούς σκοπούς με πενιχρά μέσα. Ωστόσο το ότι νέοι Έλληνες ερευνητές, όπως οι ομάδες μας στο Σύλλογο Νέων Ιατρών, εξακολουθούν να δημοσιεύουν πρωτότυπες έρευνες με μηδαμινά μέσα, δείχνει τη δυναμική της εκπαίδευσης και των επιστημονικών δικτύων που χτίζουμε».