Για προσχηματικό χαρακτήρα της επετείου της ημέρας του Νοσηλευτή, κάνει λόγο η ΠΑΣΥΝΟ-ΕΣΥ καταγγέλλοντας παράλληλα τους βασικούς υπεύθυνους για τα πάμπολλα και συνεχώς επιδεινούμενα προβλήματα του χώρου της Υγείας.  

Ο πρόεδρος και ο γραμματέας της Ομοσπονδίας Α. Δάγλας και Γ. Αβραμίδης, επισημαίνουν σε μήνυμά τους για την ημέρα ότι "οι Νοσηλευτές λοιπόν, δεν γιορτάζουν στις 12 Μαΐου.

Οι Νοσηλευτές αγωνίζονται νυχθημερόν και δίνουν και τη ζωή τους ακόμα, μέσα σε ένα εξαθλιωμένο Εθνικό Σύστημα Υγείας, με νοσοκομεία χωρίς προσωπικό και με τεράστιες ελλείψεις σε υλικά, με μία Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας η οποία σχεδιάζεται και ξανασχεδιάζεται και που τελικά είναι ανύπαρκτη και με μια μεταρρύθμιση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας η οποία έχει “τραβήξει χειρόφρενο”.

Οι Νοσηλευτές δεν γιορτάζουν στις 12 Μαΐου.

Γιατί να γιορτάσουν άραγε; 
•    Επειδή, βλέπουν καθημερινά τους συνανθρώπους τους στοιβαγμένους, ταλαιπωρημένους για ώρες στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών για μια εξέταση ρουτίνας, λόγω ανεπάρκειας ανταπόκρισης της ΠΦΥ; 
•    Επειδή, οι κλίνες στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείες παραμένουν κλειστές λόγω έλλειψης Νοσηλευτών και Γιατρών και πεθαίνουν οι ασθενείς μπροστά στα μάτια τους;
•    Επειδή, βλέπουν ψυχικά ασθενείς να διασχίζουν τη χώρα μέσα σε περιπολικά  ως κρατούμενοι,  με ανυπαρξία κλινών  σε αρκετές επαρχιακές πόλεις ή εκεί που υπάρχουν να μην επαρκούν;
•    Επειδή, η υποχρηματοδότηση των μονάδων υγείας, τους έχει οδηγήσει σε αγώνα δρόμου από τμήμα σε τμήμα για τη εύρεση μιας σύριγγας και σε αγορά των απαραιτήτων πολλές φορές ιδίοις εξόδοις;
•    Επειδή, έχουν τη χαμηλότερη στελέχωση ανά κλίνη  παγκοσμίως, νοσηλεύοντας ένας Νοσηλευτής 40 και 50 ασθενείς ανά βάρδια;
•    Επειδή, οι απολαβές τους έχουν μειωθεί πάνω από 30% και χρόνο με το χρόνο με τη φοροεπιδρομή που επιχειρείται, μειώνονται ακόμη περισσότερο;
•    Επειδή, η συνταξιοδότηση με αξιοπρεπείς όρους κατάντησε να αποτελεί όνειρο;

Οι Νοσηλευτές λοιπόν, δεν γιορτάζουν.

Αγωνίζονται καθημερινά να επιβιώσουν ως επαγγελματίες και να φροντίσουν όσο μπορούν περισσότερο τους συμπολίτες τους, με μια Πολιτεία αδιάφορη και παντελώς ανίκανη να επιλύσει ακόμα και το παραμικρό καθημερινό πρόβλημα ενός εθνικού συστήματος υγείας που σαπίζει αβοήθητο".