Οι επιστήμονες του Μητροπολιτικού Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ και του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, με επικεφαλής τον δρα Άλεξ Άιρλαντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Journal of Bone and Mineral Research", ανέλυσαν στοιχεία για 2.327 νέους και νέες που είχαν γεννηθεί στη δεκαετία του ΄90.

Οι ερευνητές είχαν στοιχεία για την κινητικότητα των ατόμων αυτών στην ηλικία των 18 μηνών, ενώ αξιολόγησαν με διάφορες διαγνωστικές εξετάσεις την κατάσταση των οστών τους στην ηλικία των 17 ετών. Τα παιδιά 18 μηνών που περπατούσαν, πηδούσαν και έτρεχαν καλύτερα από τα άλλα, ήταν αυτά που στην εφηβεία είχαν τα πιο γερά οστά. Το όφελος ήταν πιο αισθητό στην περίπτωση των αγοριών από ό,τι των κοριτσιών.

Τα παιδιά που είχαν πρόωρη κινητικότητα, συνήθως εμφάνιζαν μεγαλύτερη σωματική δραστηριότητα και στην εφηβεία. Η πρόωρη κινητικότητα δυναμώνει έγκαιρα τους μυς ενός παιδιού και αυτό βοηθά στο να γίνουν και τα οστά πιο γερά, όσο μεγαλώνει ένα παιδί.

Αντίθετα, τα οστά των λιγότερο κινητικών νηπίων είχαν αναπτυχθεί λιγότερο μετά από χρόνια. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα ευρήματά τους θα βοηθήσουν στην έγκαιρη διάγνωση του κινδύνου για οστεοπόρωση ή κατάγματα.