Όσοι έχουμε δώσει πανελλαδικές ξέρουμε από πρώτο χέρι για τι στρεσογόνα δοκιμασία πρόκειται. Ειδικά αν σκεφθεί κανείς ότι από τα αποτελέσματα μπορεί να κριθεί το μέλλον και η περαιτέρω εξέλιξή του.

Η Νίκη Νικολάου, ψυχολόγος MSc, με ειδίκευση στη συστημική ψυχοθεραπεία, μιλάει για το άγχος των ημερών και πώς μπορούν να το διαχειριστούν γονείς και παιδιά. "Σε γενικές γραμμές θα λέγαμε ότι το άγχος είναι μια πολύ φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού μας και μάλιστα απαραίτητη, προκειμένου να είμαστε σε εγρήγορση, βελτιώνει την απόδοση και επιτρέπει την συγκέντρωση.

Τι συμβαίνει, όμως, όταν το άγχος ξεπερνά το όριο και μετατρέπεται σε αυτό που λέμε αρνητικό άγχος; Σε αυτή την περίπτωση, τα αποτελέσματα είναι δυσάρεστα, καθώς νοιώθουμε έντονη ανησυχία, μειώνεται η απόδοσή μας, δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε, αισθανόμαστε μεγαλύτερη κόπωση, αϋπνία, επιθετικότητα, καταθλιπτικό συναίσθημα και μπορεί ακόμα και να πάθουμε διανοητικό μπλοκάρισμα (blackout).
Επίσης εμφανίζονται μια σειρά από σωματικά συμπτώματα, όπως ταχυκαρδία, εφίδρωση, πονοκέφαλος και στομαχικά προβλήματα. Τις μέρες των εξετάεων μπορούμε πολύ εύκολα να ξεπεράσουμε το όριο και το άγχος μας να μας καταβάλει, με αποτέλεσμα να μην έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα".

Πώς μπορούμε να γίνουμε πιο βοηθητικοί για τα παιδιά μας;

Οι γονείς πρέπει να λειτουργούν υποστηρικτικά και εμψυχωτικά για τα παιδιά τους, να προσπαθούν να καταλαγιάσουν το άγχος τους. Το πιο σημαντικό είναι οι γονείς να είναι ουσιαστικά διαθέσιμοι να ακούσουν τα παιδιά τους, τις ανησυχίες και τους φόβους τους. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αγχώνονται περισσότερο από τα παιδιά ή να τα αγχώνουν ακόμα περισσότερο με τη στάση τους, υπογραμμίζουν οι ειδικοί.

Ο έφηβος βρίσκεται, ήδη, σε μια ευάλωτη θέση και αν καταλάβει ότι οι γονείς του δεν μπορούν να ακούσουν τις αγωνίες του, δεν θα τους πλησιάσει. "Σε αυτή την περίπτωση, αυτό που μπορεί μεγιστοποιεί το άγχος του, είναι ο φόβος ότι μπορεί να μην φανεί αντάξιος των προσδοκιών των γονιών του, ότι θα αποτύχει και θα τους απογοητεύσει. Επομένως, είναι χρήσιμο να προσπαθούμε να συμβουλεύουμε τα παιδιά μας ειλικρινά και να τα προσεγγίσουμε πιο συναισθηματικά. Για παράδειγμα, πείτε στον παιδί ότι ακόμα κι αν δεν περάσει εκεί που θέλει ή δεν περάσει πουθενά, αυτό δεν σημαίνει ότι χάνει την αξία του ως άνθρωπος ή ότι θα αλλάξει κάτι στη σχέση σας" λέει η κα Νικολάου.

Ένας επιπλέον τρόπος να έρθουν οι γονείς πιο κοντά με το παιδί, είναι να του μιλήσουν για την εποχή που έδιναν εκείνοι πανελλαδικές εξετάσεις. Να θυμηθούν πώς ένιωθαν, πώς αντιμετώπισαν τα όποια αποτελέσματα. "Καθησυχάστε τα παιδιά και εξηγήστε τους ότι μια αποτυχία στις πανελλαδικές δεν είναι το τέλος του κόσμου. Ότι υπάρχουν εναλλακτικές ή ότι μπορεί, αν θέλουν, να προσπαθήσουν ξανά του χρόνου" προτείνουν οι ψυχολόγοι

Εξίσου βοηθητικό θα είναι να ακούσει ο έφηβος ότι η ενδεχόμενη αποτυχία του δεν απογοητεύει τους γονείς του, αλλά ότι εκείνοι λυπούνται, επειδή δεν ανταμείφθηκαν οι κόποι του παιδιού τους.

Είναι σημαντικό να ξέρει το παιδί ότι κάθε αποτυχία είναι μια νέα ευκαιρία για μάθηση, μια ευκαιρία να δούμε τι θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. "Και το πιο σημαντικό είναι να μάθουν οι έφηβοι ότι και οι αποτυχίες, καθώς και το πώς να ανταποκρίνονται σε αγχωτικές καταστάσεις, είναι μέρος της ζωής" καταλήγει η κα Νικολάου.