Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι διαφοροποιήσεις στους όγκους, η καθυστέρηση στη διάγνωση και στην έναρξη της θεραπείας, αλλά και η έλλειψη κλινικών μελετών σε αυτά τα ηλικιακά γκρουπ ευθύνονται για το γεγονός.

Μάλιστα ειδικοί από το Βρετανικό Ερευνητικό Κέντρο Καρκίνου δήλωσαν ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να διαπιστωθεί τι πήγε στραβά.

Η έρευνα EUROCARE ανέλυσε πληροφορίες από σχεδόν 57.000 παιδικούς καρκίνους και 312.000 καρκίνους σε εφήβους και σε νέους ενήλικες από 27 Ευρωπαϊκά κράτη. Η μέση επιβίωση μετά από μια πενταετία ήταν 82% στους εφήβους και στους νέους και 79% στα παιδιά.
Όμως για μερικά είδη καρκίνου, όπως η λευχαιμία, η επιβίωση των εφήβων και των νέων ήταν πολύ χειρότερη από ό,τι των παιδιών καρκινοπαθών. Έτσι στην οξεία λεμφική λευχαιμία τα ποσοστά επιβίωσης για εφήβους, νέους και παιδιά ήταν 56% και 86% αντίστοιχα, ενώ για την οξεία μυελογενή λευχαιμία 50% και 61%.

Γενικά αυτό που προβληματίζει τους ειδικούς είναι ότι η επιβίωση ήταν χειρότερη σε οκτώ είδη καρκίνων.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα αποκλίσεις σε βάρος των εφήβων και των νέων έναντι των παιδιών παρατηρούνται, επίσης, στο λέμφωμα Hodgkin's (93% έναντι 95%), στο λέμφωμα non-Hodgkin's (77% έναντι 83%), στον αστροκύττωμα, είδος καρκίνου του εγκεφάλου (46% έναντι 62%), στο σάρκωμα Ewing των οστών (49% έναντι 67%), στο ραβδομυοσάρκωμα (38% έναντι 67%) και στο οστεοσάρκωμα, άλλο ένα είδος καρκίνου των οστών (62% έναντι 67%).

«Το καλό νέο είναι ότι ο αριθμός των παιδιών, των εφήβων και των νέων ενηλίκων, που ζουν τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση, έχει αυξηθεί σταθερά στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Όμως βρήκαμε ότι οι έφηβοι και οι νέοι εξακολουθούν να πεθαίνουν νωρίτερα από τα παιδιά σε αρκετούς καρκίνους κοινούς σε αυτές τις ηλικίες, ιδίως του αίματος» δήλωσε η Dr Annalisa Trama από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου στο Μιλάνο.