"Στενό μαρκάρισμα" για την επάρκεια φαρμάκων στα νοσοκομεία, ξεκινά το υπουργείο Υγείας.

Η έμφαση δίνεται στα ακριβά φάρμακα σοβαρών παθήσεων, τα φάρμακα εξωσωματικής γονιμοποίησης, αλλά και τα φάρμακα που ενώ είναι απαραίτητα δεν κυκλοφορούν στη χώρα είτε γιατί δεν έχουν εγκριθεί ακόμη, είτε γιατί δεν παρουσιάζουν εμπορικό ενδιαφέρον και γι΄ αυτό εισάγονται από το ΙΦΕΤ.

Με απόφασή του, ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός αποφάσισε να συγκροτήσει 16 επιτροπές που θα γνωματεύουν για την αναγκαιότητα θεραπείας με φάρμακα που δεν κυκλοφορούν στην Ελλάδα καθώς και με φάρμακα υψηλού κόστους ειδικών παθήσεων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιά, Αλεξανδρούπολη, Ιωάννινα, Λάρισα, Πάτρα και Ηράκλειο, καθώς και επιτροπές στις ίδιες πόλεις, που θα γνωματεύουν για την ανάγκη χορήγησης φαρμάκων υψηλού κόστους εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Στις παραπάνω Επιτροπές συμμετέχουν γιατροί ειδικότητας σχετικής με τη νόσο για την οποία συνταγογραφείται το σκεύασμα, φαρμακοποιοί και γιατροί του Ε.Σ.Υ. 

Η θητεία των Επιτροπών είναι διετής και η προσέλευση των ιατρών στις συνεδριάσεις τους είναι υποχρεωτική και χωρίς αποζημίωση.

Βέβαια, οι περιορισμένοι πόροι για φαρμακευτική δαπάνη στα νοσοκομεία συνεχίζουν να ισχύουν και μάλιστα πολύ περισσότερο απ΄ότι παλαιότερα, όπου τα νοσοκομειακά φαρμακεία δεν προμηθεύονταν τις συγκεκριμένες κατηγορίες φαρμάκων (λόγω υψηλού κόστους) και παρέπεμπαν τον ασθενή, με μια σφραγίδα "στερείται" πάνω στη συνταγή, στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ.

Τώρα με τα μνημονιακά μέτρα, (σχετικό ρεπορτάζ εδώ κι εδώη φαρμακευτική δαπάνη καταγράφεται σε κάθε επίπεδο και έχει πλαφόν, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί ούτε ο ΕΟΠΥΥ, ούτε τα νοσοκομεία, συνολικά.

Με το δεδομένο αυτό, τα νοσοκομεία καλούνται από φέτος να εξυπηρετήσουν ανάγκες ασθενών ύψους 510 εκατ. ευρώ και ο ΕΟΠΥΥ 60 εκ. ευρώ (αφορά νοσοκομειακά φάρμακα που διατίθενται μέσω ιδιωτικών κλινικών), τη στιγμή που η σχετική δαπάνη έχει φτάσει μέχρι και τα 793 εκατ. ευρώ το 2013, ενώ οι πραγματικές ανάγκες εκτιμώνται στα 740 εκατ. ευρώ περίπου, συν τα 20 εκατ. ευρώ που φθάνουν οι προμήθειες του ΙΦΕΤ από το εξωτερικό. (σχετικό ρεπορτάζ εδώ και εδώ).

Για την περιστολή της δαπάνης στα 570 εκατ. ευρώ, η αρχική πρόβλεψη ήταν να εισαχθούν μια σειρά διοικητικά μέτρα που ελέγχουν την κατανάλωση των συγκεκριμένων φαρμάκων, με την κατάρτιση μητρώων ασθενών, την εισαγωγή θεραπευτικών πρωτοκόλλων και πρωτοκόλλων συνταγογράφησης, (σχετικό ρεπορτάζ εδώ) μόνο που τίποτα δεν έχει γίνει ακόμη.

Η εύκολη λύση λοιπόν όπως φαίνεται, είναι η καθιέρωση επιτροπών ελέγχου για την επάρκεια των φαρμάκων αυτών στα νοσοκομεία, προκειμένου να περισταλεί η δαπάνη που ήδη έχει αρχίσει να ξεφεύγει (σχετικό ρεπορτάζ εδώ), από τους πρώτους κιόλας μήνες της χρονιάς που διανύουμε. 

Στην περίπτωση αυτή βέβαια, το υπουργείο δεν έχει να ανησυχεί σημαντικά, αφού οι παραπάνω επιτροπές για να πετύχουν τη μείωση θα εξαιρούν ασθενείς από τις πολύ ακριβές θεραπείες, και μάλιστα σε ποσοστό της τάξης του 30%, οπότε αυτοί που ανησυχούν, είναι οι ασθενείς.

Από την άλλη, στην περίπτωση που αποδειχθεί τελικά ότι οι πραγματικές ανάγκες είναι υψηλότερες του στόχου, οι θεραπείες που αναζητήθηκαν δεν θα πληρωθούν ποτέ στις φαρμακευτικές που παρείχαν τα φάρμακα, αφού η οφειλή θα αφαιρεθεί μέσω νοσοκομειακού clawback, κάνοντας τις φαρμακευτικές να διαμαρτύρονται για υποχρεωτικό "δώρο" του ενός στα τρία φάρμακα που πωλούνται για νοσηλευόμενους ή περιπατητικούς σοβαρά ασθενείς.

Δείτε ολόκληρη την απόφαση με τις επιτροπές, εδώ.