Οι πιο απολαυστικές στιγμές του καλοκαιριού είναι συνδεδεμένες με τη θάλασσα. Για μερικούς ανθρώπους όμως η είσοδος και η έξοδος από τη θάλασσα συνοδεύονται από εξάνθημα, φαγούρα και μερικές φορές δύσπνοια και λιποθυμία. Σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις που ο ήλιος, τα αντιηλιακά και τα τσιμπήματα μέσα στο νερό προκαλούν αλλεργίες, αλλά το συχνότερο αίτιο είναι το… «ψύχος!!!»  Όπως σημειώνουν οι αλλεργιολόγοι,  υπεύθυνος παράγοντας για την εμφάνιση αλλεργίας κατά την επαφή με τη θάλασσα είναι η διαφορά θερμοκρασίας που έχει το νερό με το εξωτερικό περιβάλλον.

Η κατάσταση αυτή ονομάζεται κνίδωση εκ ψύχους. Πρόκειται για μια μορφή κνίδωσης που προκαλείται από την ελάττωση της θερμοκρασίας του δέρματος κατά την επαφή του με ψυχρό ερέθισμα. Το ψύχος προκαλεί πομφούς («καντίλες», «πετάλες»). Αν η επιφάνεια σώματος που έρχεται σε επαφή με το κρύο ερέθισμα είναι μεγάλη, μπορεί να προκληθεί ακόμη και αλλεργικό shock
Στην Ελλάδα έχουμε σχεδόν πάντα  ήπιους χειμώνες κι έτσι τα περισσότερα περιστατικά κνίδωσης εκ ψύχους εμφανίζονται αρχές του καλοκαιριού στα  πρώτα θαλάσσια μπάνια.

Τα συμπτώματα που εμφανίζονται είναι κνησμός (φαγούρα) , πομφοί (εξάνθημά) ή/και αγγειοοίδημα (πρήξιμο) σε επαφή με κρύο ερέθισμα. Οι βλάβες εμφανίζονται κυρίως κατά την αναθέρμανση του δέρματος με πιο χαρακτηριστική περίπτωση την έξοδο από μια κρύα θάλασσα στις αρχές του καλοκαιριού. Σε άλλες περιπτώσεις   ο ασθενής μπορεί να αναφέρει εξάνθημα ή οίδημα τοπικά σε επαφή με κάτι κρύο- π.χ. γρανίτα , παγωτό.

Η μέση ηλικία εμφάνισης της νόσου είναι 18-25 ετών, χωρίς να αποκλείεται η εμφάνισή της σε παιδιά ή μεγαλύτερες ηλικίες. Η φυσική πορεία της είναι από μερικούς μήνες μέχρι πάνω από 20 έτη. Δεν υπάρχει αντικειμενικός τρόπος να υπολογίσει κανείς τη διάρκεια της νόσου
Εκτός όμως από τις βλάβες του δέρματος πολλές φορές οι αντιδράσεις μπορεί να είναι πολύ σοβαρότερες και να εκδηλωθεί συστηματική αναφυλαξία.. Σε αυτή την περίπτωση η μεγάλη επιφάνεια του δέρματος που έρχεται σε επαφή με το ψυχρό ερέθισμα μπορεί να οδηγήσει σε αλλεργικό shock με απώλεια των αισθήσεων, πράγμα που καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνο δεδομένου ότι ο ασθενής βρίσκεται στη θάλασσα.

Τεστ Πάγου
Αν παρουσιάσετε εξανθήματα μετά την έξοδο από τη θάλασσα απευθυνθείτε στον αλλεργιολόγο για τη σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση. Η διάγνωση τίθεται συνήθως από το ιστορικό  και το τεστ πάγου.
Στο τεστ  πάγου, τοποθετείται στο δέρμα του ασθενή ένα παγάκι για συγκεκριμένο χρόνο. Κατά την απόσυρση του αντικειμένου και την επαναθέρμανση του δέρματος παρατηρείται πομφός στο σημείο επαφής.Το τεστ πάγου θετικό θεωρείται θετικό αν έχει τιμή πάνω από 3 και αυτό είναι συνήθως απαγορευτικό για την είοσοδο στη θάλασσα.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος γίνεται συνήθως με λήψη αντιισταμινικών πριν από την είσοδο στη θάλασσα καθώς και με συγκεκριμένες οδηγίες αναλόγως του ιστορικού. Για παράδειγμα, η κολύμβηση θα πρέπει να γίνεται με σταδιακή είσοδο του σώματος στο νερό και πάντα υπό την επίβλεψη  άλλων ατόμων. Πολλές φορές απαιτείται η συνταγογράφηση αδρεναλίνης για την αντιμετώπιση μιας πιθανής αναφυλακτικής αντίδρασης.