Ίσως να μην ισχύει για όλους, όμως για κάποιους σίγουρα η τεμπελιά δεν είναι ένδειξη  απάθειας και βαρεμάρας, αλλά διάθεση περισυλλογής και τόνωσης του μυαλού. Αυτό σημειώνει μια νέα έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας δείχνουν ότι το να είναι κανείς  τεμπέλης αποτελεί σημάδι της υψηλής του νοημοσύνης
Ειδικότερα, η νέα αμερικανική έρευνα φαίνεται να αποδεικνύει  τη θεωρία ότι οι πνευματώδεις άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο ανεμελιάς έναντι των δραστήριων συνανθρώπων τους. Ειδικότερα τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι τα άτομα με υψηλό IQ δε βαριούνται τόσο εύκολα και γι αυτό ξοδεύουν περισσότερο χρόνο στο «σκέπτεσθαι». Από την άλλη μεριά οι πιο «φυσικά» δραστήριοι άνθρωποι, φαίνεται ότι προσπαθούν  να τονώσουν το μυαλό  με εξωτερικές δραστηριότητες, είτε γατί προσπαθούν  να ξεφύγουν από τις σκέψεις τους είτε  επειδή βαριούνται  γρήγορα.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Φλόριντα έκαναν ένα κλασικό τεστ - που χρονολογείται περισσότερο από τρεις δεκαετίες - σε μια ομάδα φοιτητών.
Μέσα από ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την «ανάγκη για γνώση», ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να βαθμολογήσουν πόσο έντονα συμφωνούν με δηλώσεις όπως «Απολαμβάνω περισσότερο μια δραστηριότητα που περιλαμβάνει νέες λύσεις για τα προβλήματα» ή «Σκέφτομαι τόσο, όσο χρειάζεται».

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τονTodd McElroy, επέλεξαν 30 «στοχαστές» και 30 «μη-στοχαστές» από το σύνολο των υποψηφίων. Κατά τη διάρκεια των επόμενων επτά ημερών και οι δύο ομάδες φορούσαν μια συσκευή στον καρπό τους, η οποία παρακολουθούσε τις κινήσεις τους και τα επίπεδα δραστηριότητας, παρέχοντας μια σταθερή ροή δεδομένων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα των «στοχαστών» ήταν πολύ λιγότερο ενεργή κατά τη διάρκεια της εβδομάδας από τους  «μη-στοχαστές».

Αυτά τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Journal of Health Psychology, χαρακτηρίζονται ως ιδιαίτερα σημαντικά στατιστικά δεδομένα. 
Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι η παρακολούθηση της δραστηριότητας τα Σαββατοκύριακα, δεν έδειξε καμία διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων, κάτι το οποίο δεν μπόρεσε να εξηγηθεί.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα  ευρήματα θα μπορούσαν να ενισχύσουν την άποψη ότι οι μη-στοχαστές βαριούνται πιο εύκολα, οπότε πρέπει να συμπληρώσουν το χρόνο τους με σωματική δραστηριότητα. 

Από την άλλη υπάρχει ένα σημαντικό μειονέκτημα στους «εύστροφους και τεμπέληδες», σημειώνει ο κ McElroy, που είναι ο αρνητικός αντίκτυπος της καθιστικής ζωής. Ανέφερε ότι οι λιγότερο δραστήριοι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το πόσο έξυπνοι είναι, θα πρέπει να στοχεύουν να αυξήσουν τα συνολικά επίπεδα δραστηριότητας τους για να βελτιώσουν την υγεία τους.

Η British Psychological Society σχολίασε τη μελέτη, αναφέροντας ότι: «Ένας σημαντικός παράγοντας που μπορεί να βοηθήσει περισσότερο τα στοχαζόμενα άτομα, στην  καταπολέμηση των χαμηλών επιπέδων μέσης δραστηριότητα τους, είναι η ευαισθητοποίηση».
«Η συνειδητοποίηση της τάσης τους να είναι λιγότερο δραστήρια, σε συνδυασμό με επίγνωση του κόστους που συνδέεται με την αδράνεια, μπορεί να κάνει τα πιο «σκεπτόμενα» άτομα  να γίνουν πιο δραστήρια μέσα στη μέρα», τονίζουν οι εκπρόσωποι των βρετανών ψυχολόγων.