Αλλιώς κλαίει ένα μωρό στην Ελλάδα, αλλιώς στην Κίνα, αλλιώς στην Ινδία, αλλιώς στη Βολιβία και πάει λέγοντας... Οι δε διαφορές μπορούν να εξηγηθούν με τη μελωδία της κάθε γλώσσας. 

"Για τις ανάγκες της έρευνας καταγράψαμε μόνο αυθόρμητες φωνές, συνήθως όταν τα μωρά έκλαιγαν γιατί πεινούσαν" δήλωσε η καθηγήτρια γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βάρτζμπουργ, Κάθλιν Φέρμκε.

Σύμφωνα με την Γερμανίδα καθηγήτρια οι διαφορές μπορούν να εξηγηθούν από το γεγονός ότι στις μητρικές γλώσσες μια έννοια που προφέρεται με μια μόνο συλλαβή π.χ. στα Γαλλικά, μπορεί να χρειάζεται περισσότερες συλλαβές στα Κινέζικα ή στα Ελληνικά. Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα νεογέννητα έχουν αρχίσει αμέσως μετά τη γέννησή τους να καταλαβαίνουν τη μητρική τους γλώσσα - πριν, ακόμη, προσπαθήσουν να μιλήσουν.

Η ομάδα της καθηγήτριας Φέρμκε πραγματοποίησε δυο έρευνες, σύμφωνα με το ΑΠΕ. Στην πρώτη οι ερευνητές μελέτησαν 42 βρέφη, τα μισά από τη Γερμανία και τα υπόλοιπα στο βορειοδυτικό Καμερούν. Ακολούθησε μια δεύτερη μελέτη 55 νεογνών από το Πεκίνο. Προηγούμενες μελέτες, πριν από 7 χρόνια, είχαν καταλήξει, επίσης, σε παρόμοια συμπεράσματα. Τα μωρά στη Γερμανία κλαίνε με διαφορετικό τρόπο από τα μωρά στη Γαλλία, καθώς είναι διαφορετικές οι μελωδίες και οι ήχοι που ακούνε.

Οι νέες μελέτες έδειξαν ότι μεταξύ των παιδιών από την Κίνα και το Καμερούν, το κλάμα είναι διαφορετικό, γιατί η απόσταση μεταξύ του χαμηλότερου και του υψηλότερου τόνου ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από ό,τι στα νεογνά της Γερμανίας.