Η βιωσιμότητα της φαρμακοβιομηχανίας είναι επιεικώς αδύνατη. Η μόνη ουσιαστική διαρθρωτική αλλαγή που επιτεύχθηκε μέχρι σήμερα είναι η ηλεκτρονική συνταγογράφηση. 

Αυτό τόνισε ο εντεταλμένος σύμβουλος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ) κ. Βασίλης Πενταφράγκας, στην ομιλία του στο 15ο Συνέδριο Healthworld  του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου που συνεχίζεται και σήμερα στην Αθήνα.

Ο κ. Πενταφράγκας τόνισε ότι η φαρμακευτική πολιτική βρίσκεται στα όριά της, καθώς προάγει ισχυρά στερεότυπα και προκαταλήψεις, με ρυθμίσεις υπό πίεση, πρόχειρες και λογιστικού χαρακτήρα, οι οποίες απέτυχαν να ρυθμίσουν την αγορά.

Αναφερόμενος στην ονομαστικές τιμές των φαρμάκων και τη συνταγογράφηση με δραστική ουσία, σημείωσε πως ο συνδυασμός του μέτρου αποπροσανατολίζει από την ουσιαστική προστιθέμενη αξία του κάθε φαρμάκου, και διερωτήθηκε αν με την κατά 62% μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης σε σχέση με το 2009, επιτεύχθηκε ο στόχος του εξορθολογισμού. Παρατήρησε παράλληλα, ότι οι ασφαλισμένοι πληρώνουν κάθε χρόνο περισσότερο, το ίδιο και οι φαρμακευτικές, μέσω του clawback.

Τόνισε επίσης, πως οι πωλήσεις μπορεί να μειώνονται, όμως καλούνται οι εταιρίες να καλύψουν την αύξηση της ζήτησης ή τα νέα φάρμακα στην αγορά. Χαρακτήρισε επίσης έωλη την καθιέρωση κλειστού προϋπολογισμού στον ΕΟΠΥΥ στο 1% του ΑΕΠ. Και πρόσθεσε πως το ένα τρίτο της αξίας των φαρμάκων καταβάλλεται ως υποχρεωτική επιστροφή από φέτος και στα νοσοκομεία.

Ο κ. Πενταφράγκας υπογράμμισε πως η ελληνική φαρμακοβιομηχανία μπορεί να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης με όλα τα φάρμακα με προστιθέμενη αξία, ενώ παράλληλα οι πολίτες μπορούν να δουν ελάφρυνση στις δαπάνες υγείας κατά 8%, με διαρθρωτικές αλλαγές στην αποζημίωση, συνταγογράφηση και διάθεση φαρμάκων, με καθιέρωση της αξιολόγησης τεχνολογίας υγείας, διαφοροποίηση του όγκου και του μείγματος συνταγογράφησης και την παροχή κινήτρων για οικονομικότερες θεραπείες

Ο ΣΦΕΕ
Από την πλευρά του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΦΕΕ), ο αναπληρωτής πρόεδρος κ. Κώστας Παναγούλιας, επισήμανε ότι το 2060, από το 8% του ΑΕΠ που θα δαπανάται για την υγεία, το 1,5% περίπου θα απορροφάται από τη γήρανση του πληθυσμού. Στη αύξηση του κόστους της φαρμακευτικής δαπάνης συμβάλλουν και οι νέες θεραπείες, οι οποίες όμως εξοικονομούν δαπάνες υγείας.

Στην Ευρώπη, με τον εμβολιασμό του πληθυσμού κατά της εποχικής γρίπης, εξοικονομούνται περί τα 300 εκ. ευρώ, ενώ τα καρδιολογικά φάρμακα για τα οποία δαπανώνται περίπου 24 ευρώ κατά κεφαλήν, εξοικονομούνται 89 ευρώ νοσηλείας.

Τόνισε στο σημείο αυτό ότι η βιομηχανία, αποτελεί μέρος της λύσης του προβλήματος, υπογραμμίζοντας ότι η φαρμακευτική βιομηχανία είναι ο δεύτερος κλάδος με τις μεγαλύτερες επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη, αλλά και με τη μεγαλύτερη παραγωγικότητα, από όλους τους κλάδους βιομηχανίας της Ευρώπης.

Πρόσθεσε όμως ότι στη χώρα μας, η διείσδυση των γενοσήμων στην αγορά, περιορίζεται στο 25% περίπου, όταν στην Ευρώπη ή τις ΗΠΑ τα ποσοστά είναι πολύ υψηλότερα.
Ταυτόχρονα τόνισε ότι στην Ελλάδα η πτώση του ΑΕΠ τα τελευταία χρόνια είναι η μεγαλύτερη που σημειώθηκε ποτέ σε μη εμπόλεμη χώρα, παγκοσμίως, ενώ υπογράμμισε πως είμαστε πρωταθλητές στην ανεργία.

Σημείωσε πως η φαρμακευτική δαπάνη από το 2009 μειώθηκε κατά 60% με πλήρη αφαίμαξη της φαρμακοβιομηχανίας, η οποία θα κληθεί φέτος να καταβάλλει 600 εκ. ευρώ σε clawback και rebate, καθώς επίσης και άλλα 200 εκ. ευρώ περίπου από το νοσοκομειακό clawback που καθιερώθηκε για πρώτη φορά φέτος, ανεβάζοντας το ποσό των επιστροφών στα 800-900 εκ. ευρώ.

Στο σημείο αυτό, αναφέρθηκε σε δήλωση του προέδρου της ΠΕΦ στην παρουσίαση μελέτης για την ανάπτυξη της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, λέγοντας πως «όπως είπε ο κ. Τρύφων στην εκδήλωση, οι επιστροφές αυτές αντιστοιχούν στο 30% των πωλήσεων των φαρμάκων».

Ο κ. Παναγούλιας επεσήμανε ότι στη χώρα μας, η πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα καθυστερεί μέχρι και μια διετία, επειδή έχουμε υλοποιήει λιγότερες δομικές διαρθρωτικές αλλαγές. Την ίδια στιγμή η φαρμακοβιομηχανία έχει διατηρήσει 80.000 θέσεις εργασίας, συνεισφέρει στο ΑΕΠ με ποσοστό 4%, ενώ αποτελεί τον δεύτερο κλάδο σε εξαγωγές στο εξωτερικό.

Τόνισε πως θα μπορούσε ο κλάδος να συμβάλει στην ανάπτυξη μέσω κλινικών μελετών, ενώ υπογράμμισε πως η χώρα είναι ουραγός στα φορολογικά κίνητρα για έρευνα και ανάπτυξη και κατέληξε λέγοντας πως τρία πράγματα πρέπει να επικρατήσουν:
-    Η πρόσβαση ασθενών στις θεραπείες τους με διατήρηση των παλαιών και καταξιωμένων φαρμάκων και παρατήρησε ότι το ΙΦΕΤ εισάγγει φάρμακα σε πολλαπλάσιες τιμές από αυτές με τις οποίες κυκλοφορούσαν τα φάρμακα στη χώρα,
-    Η κατάρτιση ρεαλιστικών προϋπολογισμών για να μην υπάρχουν επιστροφές της τάξης του 30-40% και να μη γίνονται μόνο οριζόντιες περικοπές από το υπουργείο Οικονομικών και 
-    Η συνεισφορά της φαρμακευτικής πολιτικής στην αναπτυξιακή διάσταση της φαρμακοβιομηχανίας, με την απαλλαγή της από πρόσθετες επιβαρύνσεις.