Πάντως, παρόλη την κάθετη πτώση στα λιπαρά του, ο σολομός ιχθυοτροφείου παραμένει μια από τις πλουσιότερες πηγές ωμέγα-3, λένε οι ειδικοί στις ιχθυοκαλλιέργειες., που την ίδια στιγμή, θορυβημένοι, αναζητούν τρόπους για να αναστρέψουν αυτή τη μείωση στον οργανισμό των σολομών.

Το πρόβλημα φαίνεται να οφείλεται στο είδος των ιχθυοτροφών.

Οι σολομοί διατρέφονται, μεταξύ άλλων, με άλλα λιπαρά ψάρια, όπως γαύρους, αλλά ενώ κάποτε οι τελευταίοι αποτελούσαν έως το 80% της τροφής των σολομών, σήμερα το ποσοστό αυτό έχει πέσει στο 20%.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας, καθηγητής Ντάγκλας Τότσερ, του Πανεπιστημίου του Στέρλινγκ, ενώ πριν από μια πενταετία μια μερίδα σολομού βάρους 130 γραμμαρίων περιείχε περίπου 3,5 γραμμάρια ωμέγα-3 (σχεδόν όσο η εβδομαδιαία συνιστώμενη δόση για ένα άνθρωπο), σήμερα αυτή η ποσότητα έχει περιορισθεί περίπου στο μισό.

Συνεπώς, για να πάρει κανείς την ίδια ποσότητα ωμέγα-3, θα πρέπει να φάει διπλάσια ποσότητα σολομού. Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι, αν συνεχισθεί αυτή η πτωτική τάση, στο τέλος ο σολομός δεν θα περιέχει σχεδόν καθόλου ωμέγα-3.

Οι ειδικοί συνιστούν να τρώει κανείς ψάρια δύο φορές την εβδομάδα και τη μία φορά αυτά να είναι λιπαρά. Λιπαρά ψάρια είναι, επίσης, η ρέγγα, το σκουμπρί, η σαρδέλα και η πέστροφα.

Ιχθυοτροφές με γενετικά μεταλλαγμένα συστατικά χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ και στην Ασία, αλλά όχι στην Ευρώπη.