Νέα μελέτη εξηγεί το φαινόμενο, που "ρίχνει στον βρόντο" τις προσπάθειες για αδυνάτισμα, κάνοντας την τιτάνια προσπάθεια που προηγήθηκε, να μοιάζει μάταιη.

Πριν από λίγο καιρό άλλη μελέτη κατηγορούσε τις δίαιτες γιο-γιο ότι σχετίζονται με καρδιακά προβλήματα. Τώρα ερευνητές των Πανεπιστημίων Έξετερ και Μπρίστολ, βασισμένοι σε παρατηρήσεις τους σε ζώα στη φύση, διαπίστωσαν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος «διαβάζει» τις δίαιτες ως σύντομης διάρκειας λιμούς. Έτσι ωθεί το σώμα - για λόγους αυτοσυντήρησης - να αποθηκεύσει περισσότερο λίπος, προκειμένου να έχει απόθεμα για μελλοντικές ελλείψεις τροφής.

Όταν, όμως, κάποιος δεν καταφεύγει σε αλλεπάλληλες «δραστικές» δίαιτες κάθε λίγο και λιγάκι, τότε ο εγκέφαλος καθησυχάζεται ότι η προμήθεια της τροφής είναι επαρκής και αξιόπιστη τώρα και στο μέλλον, οπότε δεν έχει λόγο να αποθηκεύσει έξτρα λίπος.          

Κάπως έτσι εξήγησε τα ευρήματα ο επικεφαλής της μελέτης, λέκτορας ψυχολογίας Άντριου Χίγκινσον, μιλώντας στο περιοδικό ιατρικής και δημόσιας υγείας "Evolution, Medicine and Public Health". Ο ίδιος μηχανισμός είναι αυτός που κάνει ορισμένα πουλιά, όπως ο κοκκινολαίμης, να παχαίνουν πριν μπει ο χειμώνας.

Οι επιστήμονες δημιούργησαν το μαθηματικό μοντέλο ενός ζώου, που ξέρει πότε υπάρχει αφθονία και πότε περιορισμός του φαγητού, αλλά ποτέ δεν ξέρει πότε θα αλλάξουν τα πράγματα, επομένως πρέπει να μάθει να προσαρμόζεται στις συνθήκες.

Το μοντέλο έδειξε ότι, όταν η τροφή περιορίζεται συχνά (όπως συμβαίνει με τις αλλεπάλληλες δίαιτες), το ζώο που θα έχει τις περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης είναι αυτό που αυξάνει το σωματικό βάρος του ανάμεσα σε δύο περιόδους πείνας (όταν το φαγητό είναι άφθονο).

«Το εκπληκτικό είναι ότι το μοντέλο μας προέβλεψε πως αυτό το ζώο θα παχύνει περισσότερο απ’ όσο ένα άλλο, το οποίο είχε πάντα μία σταθερή πρόσληψη τροφής, ακόμα κι αν αυτή ήταν αυξημένη» δήλωσε ο Δρ Χίγκινσον.

«Το εύρημα αυτό είναι ό,τι ακριβώς βλέπουμε σε όσους κάνουν συχνά αυστηρή δίαιτα, αλλά για λίγο, οπότε ξαναπαχαίνουν.Και υποδηλώνει πως όταν ξέρει ο οργανισμός ότι η παροχή φαγητού είναι αξιόπιστη, δεν υπάρχει ανάγκη να αποθηκεύει λίπος για προληπτικούς λόγους».

Οι άνθρωποι αναπτύχθηκαν σε ένα σκληρό περιβάλλον, όπου άλλοτε η παροχή τροφής ήταν άφθονη και άλλοτε λιγοστή, και έτσι ανέπτυξαν τον μηχανισμό της προληπτικής αποθήκευσης σωματικού λίπους για να έχουν πλεονέκτημα επιβίωσης.

Η λύση, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι να προσπαθεί να αδυνατίσει κάποιος αργά και σταθερά.  «Να τρώει, δηλαδή, κάθε μέρα ελαφρώς λιγότερο από ό,τι θα έκανε, αλλά να το κάνει αυτό συνεχώς. Και παράλληλα να ασκείται σωματικά. Τότε έχει περισσότερες ελπίδες να πετύχει ένα υγιές βάρος, από ό,τι αν ακολουθεί συνεχώς δίαιτες με χαμηλές θερμίδες».