Ένα βήμα πιο κοντά στο τεχνητό πάγκρεας βρίσκονται οι επιστήμονες. Οι νεότερες εξελίξεις παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη τύπου, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι συλλόγων ασθενών και ειδικοί γιατροί. Όπως τόνισαν, παρά το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια όλο και μεγαλύτερο ποσοστό μικρών παιδιών εμφανίζει διαβήτη, στη χώρα μας η λύση της αντλίας επιλέγεται σπάνια. Όπως δείχνουν διεθνείς μετρήσεις, η εμφάνιση του παιδικού διαβήτη αυξάνεται κατά  3% κάθε χρόνο.

Οι αντλίες συνεχούς έκχυσης ινσουλίνης τείνουν, πλέον, να αντικαταστήσουν σε μεγάλο βαθμό ακόμη και τα στυλό ινσουλίνης και, σύμφωνα με τους ειδικούς, κερδίζουν όλο και μεγαλύτερα μερίδια στην παιδική ηλικία και στο νεανικό διαβήτη, όπου ο έλεγχος των επιπέδων γλυκόζης από τους γονείς είναι δυσκολότερος. Πιο συγκεκριμένα οι αντλίες συνεχούς έκχυσης βοηθούν τους ασθενείς με διαβήτη να επιτύχουν καλύτερη γλυκαιμική ρύθμιση, μέσω της προηγμένης προστασίας από την υπογλυκαιμία, ανοίγοντας τον δρόμο για την είσοδο στη χώρα μας καινούριων φαρμακευτικών σκευασμάτων και τεχνολογιών, που μπορούν να κάνουν απλούστερη και πιο αποτελεσματική την αντιμετώπιση της νόσου.

«Οι σύγχρονες αντλίες ινσουλίνης αποτελούν μια σημαντική, εναλλακτική μέθοδο θεραπείας σε σχέση με τις πολλαπλές ενέσεις  ινσουλίνης, καθώς είναι δυνατή η καλύτερη απομίμηση της λειτουργίας των νησιδίων του παγκρέατος. Η συστηματική τους χρήση, σε συνδυασμό με την επικοινωνία με τα συστήματα συνεχούς καταγραφής της γλυκόζης, έχει επιτύχει εντυπωσιακά αποτελέσματα στη ρύθμιση του σακχάρου και ταυτόχρονα έχει ελαχιστοποιήσει τη συχνότητα των υπογλυκαιμιών, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας» εξήγησαν οι διαβητολόγοι. 

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι τιμές του σακχάρου αλλάζουν περίπου 8500 φορές το 24ωρο. Μιλώντας για τη σημασία της έρευνας, σχετικά με το κλειστό κύκλωμα αντλίας ινσουλίνης, γνωστό και ως τεχνητό πάγκρεας, οι ειδικοί εξήγησαν τα εξής: Είναι ένα σύστημα που περιλαμβάνει μια αντλία ινσουλίνης, έναν αισθητήρα σακχάρου, που μετράει το σάκχαρο συνεχώς στον υποδόρροιο χώρο (εκεί, δηλαδή, που γίνονται οι ενέσεις, μπράτσο, κοιλιά, γλουτούς) και μετά στέλνει την πληροφορία σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Εκεί, με τη βοήθεια ενός αλγόριθμου, υπολογίζεται η δόση της ινσουλίνης, που πρέπει να χορηγηθεί κάθε φορά.

Τέλος παρουσιάστηκε ένα νέο σύστημα (με την ονομασία MiniMed 640G), το οποίο σταματά αυτόματα τη χορήγηση ινσουλίνης, όταν τα επίπεδα γλυκόζης προβλέπεται ότι πλησιάζουν ένα χαμηλό όριο και συνεχίζει τη χορήγηση ινσουλίνης, όταν τα επίπεδα γλυκόζης ανακάμψουν.