Μπορεί το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό με τη λέξη καλοκαίρι να είναι τα μπάνια, η ηλιοθεραπεία και η χαλάρωση, αλλά για τους ειδικούς περιλαμβάνει και μία σειρά από αναπάντεχες ταλαιπωρίες για τις γυναίκες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι κολπίτιδες.
Ήσσονος σημασίας στη συνείδηση των περισσότερων, η κολπίτιδα αποτελεί μία φλεγμονή στον κόλπο η οποία - σε περίπτωση που δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως- μπορεί να εξελιχθεί σε σαλπιγγίτιδα ή ακόμη και να δημιουργήσει συνθήκες υπογονιμότητας
Τα συμπτώματά της μπορεί να είναι “θορυβώδη” ή και “σιωπηλά”. Σε κάθε περίπτωση ωστόσο καλό είναι, ειδικά τώρα το καλοκαίρι, οι γυναίκες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές με την υγιεινή του κόλπου, ώστε να αποφύγουν τα δυσάρεστα επακόλουθα αυτής της συχνής ενόχλησης. 

Πού οφείλεται
Όπως εξηγεί ο Μαιευτήρας Χειρουργός- Γυναικολόγος, Νικόλαος Σκαρτάδος, η κολπίτιδα οφείλεται σε κάποιο μικρόβιο ή μικρόβια που υπάρχουν φυσιολογικά στον κόλπο της γυναίκας χωρίς να προκαλούν προβλήματα. Σε κολπίτιδα όμως οδηγούμαστε όταν διαταράσσεται η ισορροπία που υπάρχει μεταξύ τους και κάποιο από αυτά αναπτύσσεται εις βάρος των υπολοίπων.
“Βασικός ρυθμιστής της κατάστασης, δε, είναι το pH, καθώς και η προσφορά γλυκογόνου και γλυκόζης που χρησιμοποιούνται ως θρεπτικά υλικά των μικροβίων. Το όξινο pH του κόλπου, για παράδειγμα, οφείλεται στο γαλακτικό οξύ, η παρουσία του οποίου εξαρτάται κυρίως από τη δράση των γαλακτοβακίλλων. Αν διαταραχθεί το pH, τότε το κολπικό περιβάλλον γίνεται ευνοϊκό για την ανάπτυξη κάποιων μικροβίων και δυσμενές για άλλα” εξηγεί ο κ. Σκαρτάδος. 

Κατηγορίες

Ανάλογα με τον μικροοργανισμό που την προκαλεί, μπορεί να εκδηλωθούν διαφορετικά είδη κολπίτιδας. Κάποιες από αυτές είναι η τριχομοναδική κολπίτιδα, η μυκητιασική  κολπίτιδα και η βακτηριδιακή κολπίτιδα, η οποία θεωρείται σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα και συχνά συνυπάρχει με τις άλλες δύο μορφές της. 

Είναι μεταδιδόμενη;

Μια κολπική φλεγμονή μικροβιακής αιτιολογίας, εξηγεί ο κ. Σκαρτάδος, μπορεί να μεταδοθεί σεξουαλικά, αλλά και υπό πολλές άλλες συνθήκες. Για παράδειγμα, η μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη κολπικής μυκητίασης, επειδή τα αντιβιοτικά διαταράσσουν τη φυσιολογική ισορροπία των μικροβίων στον κόλπο. 
Η μυκητίαση μπορεί επίσης να μεταδοθεί στον ερωτικό σύντροφο, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις είναι ασυμπτωματικός αλλά μπορεί να «μολύνει» και πάλι τη σύντροφό του, η οποία στο μεταξύ έχει θεραπευτεί. Για τους λόγους αυτούς, ο γιατρός, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να συστήσει προληπτικά μέτρα (π.χ. χρήση προφυλακτικού) και θεραπεία και στους δύο συντρόφους.

Η διάγνωση

Η διάγνωση γίνεται εύκολα με τη λήψη του ιστορικού που αφορά τα χαρακτηριστικά των κολπικών εκκρίσεων, με βάση τα συμπτώματα και φυσικά με την κλινική εξέταση. Μπορεί να χρειαστούν, ακόμη, απλές μέθοδοι στο γυναικολογικό ιατρείο ή εργαστηριακές εξετάσεις (π.χ. καλλιέργεια κολπικών υγρών), ώστε με βεβαιότητα να καθοριστεί ο υπεύθυνος μικροοργανισμός και, βεβαίως, η ενδεδειγμένη θεραπεία.

Φαρμακευτική θεραπεία
Η τριχομοναδική κολπίτιδα θεραπεύεται με φάρμακα δραστικά έναντι των τριχομονάδων και κυρίως, με βάση τη μετρονιδαζόλη. “Η θεραπεία απευθύνεται συνήθως και στους δύο σεξουαλικούς συντρόφους, εφόσον βεβαίως αυτό είναι εφικτό. Οι μυκητιασικές κολπίτιδες θεραπεύονται με φάρμακα χορηγούμενα τοπικά (κολπικές κρέμες και κολπικά υπόθετα) ή από το στόμα. Η από του στόματος θεραπεία θεωρείται, γενικά, προτιμότερη μια και το φάρμακο φτάνει, μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, σε ιστούς που δεν φτάνουν τα τοπικώς χορηγούμενα” λέει χαρακτηριστικά ο κ. Σκαρτάδος. 
Παράλληλα, για τη βακτηριδιακή κολπίτιδα υπάρχει επίσης τοπική θεραπεία, αλλά συνήθως χρησιμοποιούνται από του στόματος αντιβιοτικά και άλλα φάρμακα.

Πώς να προστατευθείτε
Οι γυναίκες μπορούν να προστατευτούν με πολύ απλούς τρόπους από τις κολπίτιδες που “καραδοκούν” τώρα το καλοκαίρι. Κάποιοι από αυτούς, σύμφωνα με τον κ.Σκαρτάδο, είναι οι εξής:  
1. Ο καθημερινός καθαρισμός της περιοχής με ένα ειδικό προϊόν και άφθονο νερό.
2. Δεδομένου ότι, φυσιολογικά, το εσωτερικό του κόλπου αυτοκαθαρίζεται, δεν χρειάζονται ισχυρά αντισηπτικά και κολπικές εσωτερικές πλύσεις, καθώς μπορούν να διαταράξουν τη μικροβιακή ισορροπία του κόλπου και να προκαλέσουν κολπίτιδα
3. Να προτιμώνται βαμβακερά και όχι συνθετικά εσώρουχα, γιατί τα βακτήρια και οι μύκητες αναπτύσσονται ταχύτερα σε ζεστό και υγρό περιβάλλον. Καλό είναι επίσης να αποφεύγεται η συχνή χρήση στενών παντελονιών.
4. Να περιοριστεί η χρήση του ταμπόν που σημειωτέον δεν πρέπει να υποκαθιστά τη σερβιέτα και να μη χρησιμοποιείται περισσότερο από οκτώ ώρες. Η χρήση του ας είναι επιλεκτική, π.χ. στο κολύμπι. 
5. Να μην γίνεται ποτέ χρήση ξαπλώστρας στην παραλία χωρίς πετσέτα. Το ίδιο και για την ηλιοθεραπεία στην άμμο. 
6. Το βρεγμένο μαγιό μπορεί να κρύβει… μικρόβια. Μετά το κολύμπι πρέπει να αντικαθίσταται με στεγνό.