Στον κεντρικό ρόλο που κατέχουν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην προσπάθεια ανάδειξης της ελληνικής παραγωγικής φαρμακοβιομηχανίας σε περιφερειακή δύναμη του φαρμακευτικού κλάδου αναφέρθηκε ο Πρόεδρος της ΠΕΦ, Θ. Τρύφων κατά τη διάρκεια συνομιλιών που είχε με εκπροσώπους των Θεσμών, στο περιθώριο του  "21st Economist Government Roundtable".

Όπως είχε την ευκαιρία να εξηγήσει τόσο από το βήμα του Συνεδρίου, όσο και στις κατ 'ιδίαν συναντήσεις του, η εφαρμογή των απαραίτητων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην αγορά φαρμάκου αποτελεί “κλειδί” ώστε η ελληνική φαρμακοβιομηχανία να μπορέσει να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης της Ελληνικής οικονομίας και να αναδειχθεί σε περιφερειακή δύναμη του φαρμακευτικού κλάδου στην ευρύτερη περιοχή της Ν. Ευρώπης και ΝΑ Μεσογείου.

Πιο συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος της ΠΕΦ επεσήμανε σε  συνέδρους και εκπροσώπους των δανειστών μας πως οι αναγκαίες αλλαγές  στην πολιτική φαρμάκου πρέπει να εστιάσουν αγενός στο ύψος της φαρμακευτικής δαπάνης και αφετέρου στο “στρεβλό σύστημα τιμολόγησης και τις άδικες και παράτυπες επιβαρύνσεις του clawback.

“Εάν το 60% της αγοράς καλυφθεί από φάρμακα εγχώριας παραγωγής σε ανταγωνιστικές τιμές", είπε ο κ. Τρύφων, "η συνολική επίδραση στο ΑΕΠ της χώρας θα είναι 3,4 - 3,8 δισ. ευρώ, θα δημιουργηθούν 2.000- 2.500 νέες θέσεις εργασίας, θα αυξηθεί η παραγωγικότητα, το ανθρώπινο κεφάλαιο και η τεχνογνωσία και θα συγκρατηθεί η φαρμακευτική δαπάνη, λόγω της χρήσης οικονομικότερων φαρμακευτικών επιλογών. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η Ελληνική φαρμακοβιομηχανία θα εδραιώσει τη θέση της ως ηγέτης στην ανάπτυξη και παραγωγή γενοσήμων φαρμάκων στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπης και σταδιακά θα μετατραπεί σε Κέντρο Φαρμακευτικής Τεχνολογίας (technology hub)”.

Σύμφωνα ωστόσο με τον Πρόεδρο της ΠΕΦ, για να μπορέσει ο κλάδος της φαρμακοβιομηχανίας  να μπει σε αυτήν τη θετική πορεία ανάπτυξης, θα πρέπει να σπάσει ο φαύλος κύκλος των οριζόντιων μέτρων λογιστικού χαρακτήρα που λαμβάνονται από όλες της κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια και που έχουν μεν ως στόχο τη συγκράτηση της φαρμακευτικής δαπάνης, όμως δεν φέρνουν τα επιθυμητά αποτελέσματα στον τομέα της αναδιάρθρωσης της φαρμακευτικής αγοράς.

Οι εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας, άλλωστε, έχουν κατ’ επανάληψη επισημάνει ότι το πρόβλημα εντοπίζεται καταρχήν στους πολύ χαμηλούς προϋπολογισμούς της φαρμακευτικής δαπάνης στον ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία. Τονίζουν, δε, πως στη σημερινή πραγματικότητα των σημαντικών καθυστερήσεων στην εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων για τον έλεγχο της κατανάλωσης και της ασφαλιστικής αποζημίωσης, της δυναμικής των νέων ακριβών θεραπειών που αυξάνουν το κόστος της θεραπείας και της έλλειψης κινήτρων για τη χρήση οικονομικότερων φαρμάκων, τα όρια των προϋπολογισμών δεν επαρκούν.

“Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την επιβολή εξοντωτικών υποχρεωτικών εκπτώσεων και επιστροφών rebate και clawback που ήδη οδηγούν πολλά φάρμακα χαμηλότερα από το όριο της βιωσιμότητάς τους” επισημαίνεται από την ΠΕΦ.

Τα γενόσημα φάρμακα

Ειδικά δε σε ότι αφορά στα οικονομικά γενόσημα φάρμακα, η στρέβλωση είναι εντονότερη, αφού μετά τις υπερβολικές συνεχείς μειώσεις τιμών που κυμαίνονται μεταξύ 8-10% κάθε εξάμηνο, ακολουθούν επιπλέον έμμεσες μειώσεις μέσω του πρόσφατα αυξημένου rebate και κυρίως μέσω της άδικης παράτυπης επιβάρυνσης του clawback που αντί να εφαρμόζεται μόνο στα φάρμακα που ευθύνονται για την αύξηση της δαπάνης, επιβαρύνει και τα γενόσημα που όχι μόνο δεν αυξάνουν τη δαπάνη, αλλά αντίθετα τη μειώνουν και μάλιστα όσο περισσότερο χρησιμοποιούνται, αφού υποκαθιστούν ακριβότερα φάρμακα.

Η παραμονή των οικονομικών γενοσήμων φαρμάκων στο σύστημα, υπογράμμισε ο κ. Τρύφων, απαιτεί τη διαμόρφωση ενός βιώσιμου συστήματος ρεαλιστικής και βιώσιμης τιμολόγησης, ενώ οι όποιες περαιτέρω μειώσεις τιμών οφείλουν να βρίσκονται σε συνάρτηση με την αύξηση του όγκου τους. Ακόμη, το clawback πρέπει να κατανέμεται με δίκαιο τρόπο, επιβαρύνοντας τα φάρμακα που προκαλούν την υπέρβαση στη δαπάνη.

Σε ό,τι αφορά τους τρόπους αύξησης της διείσδυσης των γενοσήμων στην αγορά, θέση της ΠΕΦ είναι ότι απαιτείται θεσμοθέτηση στόχων και κινήτρων για τους ιατρούς και τους φαρμακοποιούς, αλλά και ταυτόχρονη εφαρμογή δεσμευτικών πρωτοκκόλων για τον εξορθολογισμό της συνταγογράφησης και την προώθηση της επιλογής καταρχήν οικονομικότερων θεραπειών ως πρώτη γραμμή θεραπείας. Τέλος, είναι απαραίτητη η ευαισθητοποίηση των ασθενών και του κοινού για την αξία και το όφελος από τη χρήση γενοσήμων οικονομικών φαρμάκων.

Μια τέτοια δέσμη παρεμβάσεων, κατέληξε ο κ. Τρύφων μιλώντας στο Συνέδριο του Economist, θα επιτρέψει την υγιή ανάπτυξη των ελληνικών παραγωγικών φαρμακοβιομηχανιών, γεγονός που συνεπάγεται τριπλό όφελος, για τους ασθενείς, που θα έχουν πρόσβαση σε επώνυμες, ποιοτικές, ασφαλείς αποτελεσματικές θεραπείες με προσιτό κόστος, για το Σύστημα Υγείας και τη Δημόσια Ασφάλιση, που θα πετύχουν εξοικονομήσεις από την χρήση οικονομικότερων θεραπειών και αυξημένα έσοδα, αλλά και για την Εθνική Οικονομία, με τη δημιουργία προστιθέμενων αξιών, την αύξηση των εσόδων μέσω της φορολογίας και των εργοδοτικών εισφορών, την ενίσχυση της απασχόλησης και τη μείωση της εξάρτησης από τις εισαγωγές φαρμάκων.