Η άσκηση είναι γνωστό ότι λειτουργεί σαν "εμβόλιο" απάναντι στον κίνδυνο εμφάνισης πολλών νόσων που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής μας , όπως είναι τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο διαβήτης. Γνωρίζουμε ακόμη πως η φυσική δραστηριότητα μπορεί όχι μόνο να μειώσει ακόμη τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, αλλά και να ανεβάσει τις πιθανότητες επιβίωσης μετά τη διάγνωσή του. Αυτό ωστόσο που δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμα είναι ο μηχανισμός με τον οποίο συμβαίνει αυτό. 

Πάνω σε αυτό το κομμάτι λοιπόν εργάστηκε μία ομάδα επιστημόνων από το Trygfondens Centre for Physical Activity Research (CFAS), του Rigshospitalet της Δανίας, ευελπιστώντας ότι θα ανακαλύψει το πως η μέτρια άσκηση μπορεί να επηρεάσει τα καρκινικά κύτταρα στον μαστό και να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου.

Πιο συγκεκριμένα, μελετώντας ποντίκια, οι ερευνητές αποφάσισαν να πάνε ένα βήμα παρακάτω, δίνοντας βαρύτητα όχι στα μακροπρόθεσμα οφέλη της άσκησης, όπως είναι η απώλεια βάρους, η αύξηση της μυικής μάζας και η υγεία της καρδιάς, αλλά στο πως μεταβάλεται μετά από κάθε προπόνηση η σύνθεση του αίματος και πώς αυτές οι αλλαγές μπορούν να προστατεύσουν από τον καρκίνο του μαστού.

Ήδη άλλωστε, από προηγούμενες έρευνες, είχε καταδειχθεί ότι η συγκέντρωση πολλών παραγόντων που σχετίζονται με τον καρκίνο του μαστού (οιστρογόνα, η ινσουλίνη, φλεγμονώδεις δείκτες) μπορεί να μειωθεί με την προπόνηση, ειδικά δε εάν αυτή συμβάλλει και στην απώλεια βάρους.

Η συμβολή της στην καταπολέμηση του καρκίνου

Τα άτομα που γυμνάζονται συστηματικά προκαλούν δύο μεταβολές στη σύσταση του αίματός τους. Η πρώτη σχετίζεται με τις μακροπρόθεσμες αλλαγές σε παράγοντες κινδύνου που ενοχοποιούνται για τον καρκίνο του μαστού, ενώ οι δεύτερες αφορούν τις επαναλαμβανόμενες αλλαγές που συμβαίνουν κάθε φορά που γυμναζόμαστε (η συγκέντρωση πληθώρας ορμονών και πρωτεϊνών αυξάνεται σημαντικά και στη συνέχεια μειώνεται, με το πέρας της άσκησης). 

Στόχος λοιπόν της ερευνητικής ομάδας ήταν να διερευνηθεί το πως οι δύο αυτές διαφορετικές ομάδες αλλαγών που προκαλούνται από την άσκηση επηρεάζουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων στον μαστό. 

"Στο εργαστήριο υπολογίσαμε την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων στον μαστό, σε ορό αίματος, το μέρος εκείνο δηλαδή του αίματος που δεν περιέχει αιμοσφαίρια και θρομβωτικών παραγόντων. Το αίμα, δε, προερχόταν γυναίκς που είχαν πραγματοποιήσει επέμβαση στο στήθος και οι οποίες είτε είχαν ακολουθήσει 6μηνο πρόγραμμα γυμναστικής, είτε είχαν ακολουθήσει απλά ένα επιβλεπόμενο 2ωρο πρόγραμμα εκγύμνασης" εξηγούν οι συγγραφείς της μελέτης.

Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα, δεν φάνηκε διαφορά στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων στο στήθος στα δείγματα αίματος που έδωσαν όσες είχαν ακολουθήσει το 6μηνο πρόγραμμα άσκησης (συγκριτικά με το δείγμα αίματος πριν την έναρξη του προγράμματος). 

Αντίστοιχα, στα δείγματα αίματος από γυναίκες που μόλις είχαν αθληθεί, παρατηρήθηκε μία μειωμένη ανάπτυξη στα καρκινικά κύτταρα, συγκρτικά με το δείγμα που ελήφθη όταν βρίσκονταν σε ηρεμία.

"Αυτό σημείναι ότι  σύνθεση του αίματος είχε αλλάξει κατά τη διάρκεια της άσκησης και ότι αυτές οι αλλαγές μπορούν άμεσα να μειώσουν την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού" λένε οι ερευνητές και διευκρινίζουν ταυτόχρονα πως μέσα από διεξοδικές μελέτες σε καρκινικά κύτταρα και ποντίκια διαπιστώθηκε ότι η αντικαρκινική δράση της έντονης άσκησης προερχόταν από μία αύξηση δύο ορμονών στο αίμα: της αδρεναλίνης και της νοραδρεναλίνης. Αυτή τη στιγμή επίσης μελετάται ο ρόλος μίας συγκεκριμένης πρωτεΐνης, της μυοκίνης. 

Βάσει των ευρημάτων της επιστημονικής ομάδας, αξίζει επίσης να αναφερθεί, περισσότερο οφέλιμη σε ό,τι αφορά τις αλλαγές αυτές της σύνθεσης του αίματος, είναι η αερόβια άσκηση, όπως το τρέξιμο ή η ποδηλασία.