Οδηγίες που δεν βγάζουν νόημα, έδωσε χθες ο ΕΟΠΥΥ στους γιατρούς για τη συνταγογράφηση φαρμάκων με την εμπορική τους ονομασία για λογαριασμό των ασφαλισμένων του Οργανισμού.

Αυτός μπορεί να είναι ο ελάχιστος χαρακτηρισμός για την εγκύκλιο του ΕΟΠΥΥ, με την οποία εφιστάται η προσοχή των γιατρών να μην υπερβαίνουν την συνταγογράφηση των επωνύμων φαρμάκων σε ποσοστό πάνω από 15% της συνολικής συνταγογράφησής τους.

Το παράδοξο με την εγκύκλιο αυτή, είναι η χρονική στιγμή που επιλέγεται να αναβιώσει μια διάταξη που εφαρμόζεται από το 2012 και πολύ περισσότερο, η επισήμανση γίνεται ενόσω το σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης λειτουργεί κανονικά, με αποτέλεσμα να  "κλειδώνει" για τον γιατρό όταν οι συνταγές με επώνυμα φάρμακα ξεπεράσουν το 15% του συνόλου των συνταγών με τις οποίες "χρεώνεται" ο κάθε γιατρός.

Σε δεύτερο σημείο, η οδηγία με τη μορφή εγκυκλίου, παρατηρεί ότι οι γιατροί συμπληρώνουν το πεδίο "Σχόλιο", γράφοντας ότι "Αλλαγή ή άρνηση εκτέλεσης της συνταγής, συνεπάγεται πλήρη ανάληψη της ευθύνης από τον εκτελούντα για τη αποτελεσματικότητα και τις τυχόν παρενέργειες των φάρμακων".

Με αφορμή αυτό, η εγκύκλιος του Οργανισμού, σημειώνει ότι "μόνο στην περίπτωση των εξαιρέσεων από την υποχρέωση της συνταγογράφησης με βάση τη δραστική ουσία επιτρέπεται η απαγόρευση της υποκατάστασης ή αλλαγής του φαρμάκου με εντολή του ιατρού".

Και συνεχίζει, επισημαίνοντας πως "η διαπίστωση παραβάσεων κατά την έκδοση συνταγών όπου δεν τηρούνται οι κείμενες διατάξεις, επισύρει κυρώσεις".

Παράγοντες του ΕΟΠΥΥ έκαναν λόγο για τρομοκράτηση των φαρμακοποιών από τους γιατρούς, οι οποίοι με το σχόλιο για την μη υποκατάσταση του αρχικού φαρμάκου (με την εμπορική ονομασία), καθιστούν υπεύθυνους τους φαρμακοποιούς για την όποια αλλαγή, απαγορεύοντας οποιαδήποτε αντικατάσταση με το φθηνότερο γενόσημο.

Τα ερωτήματα όμως που δημιουργούνται είναι γιατί ο ΕΟΠΥΥ να προχωρήσει στην έκδοση της εγκυκλίου, όταν η νομοθεσία ισχύει από το 2012, αλλά πολύ περισσότερο όταν η ολομέλεια του ΣτΕ έχει απορρίψει τον συγκεκριμένο περιορισμό, σημειώνοντας κατ΄ αρχήν ότι "ο ιατρός δεν εμποδίζεται να υποδείξει στον ασθενή του συγκεκριμένο φάρμακο αναφοράς, ακόμη και σε περίπτωση που δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις ή ακόμη και αν έχει εξαντληθεί το ποσοστό του 15%", ενώ επισημαίνει ακόμη, πως δημιουργείται άνιση μεταχείριση των ασθενών. Μάλιστα το ποσοστό του 15% μπορεί να θεωρηθεί και αυθαίρετο αφού στην απόφαση του ΣτΕ σημειώνεται ότι "δεν υφίστανται στοιχεία με τα οποία να τεκμηριώνεται ο καθορισμός του ποσοστού στο συγκεκριμένο ύψος"...

Αναφερόμενοι στο θέμα που προέκυψε με την εγκύκλιο του ΕΟΠΠΥΥ, κύκλοι της Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας παρατηρούσαν ότι: «H εγκύκλιος αυτή στην ουσία ευνοεί τις πολυεθνικές γενοσήμων και χτυπάει την ελληνική φαρμακοβιομηχανία. Είναι μάλιστα άξιο προσοχής ότι αντίκειται στην απόφαση του ΣτΕ σύμφωνα με την οποία “Ο ιατρός δεν εμποδίζεται να υποδείξει στον ασθενή του συγκεκριμένο φάρμακο αναφοράς, ακόμη και στην περίπτωση που δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις ή ακόμη και αν έχει εξαντληθεί το ποσοστό του 15%”.

Ο ΕΟΠΥΥ θα μπορούσε να αναζητήσει πρόσφορους τρόπους ελέγχου των ακριβών φαρμάκων που εκτοξεύουν τη δαπάνη…».

Ο ΠΙΣ στη Δικαιοσύνη
Στο μεταξύ, ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος (ΠΙΣ), απαντώντας στον ΕΟΠΥΥ για την παραπάνω εγκύκλιο, με επιστολή του προς τον πρόεδρο του Οργανισμού καθ. Σωτ. Μπερσίμη, επισημαίνει τα εξής:

"Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος είναι υπέρ της ιατρικής λειτουργίας με κανόνες ηθικής και δεοντολογίας και κατά της προκλητής ζήτησης υπηρεσιών υγείας.
Με βάση το Ν.4052/2012 καθορίστηκε η συνταγογράφηση φαρμάκων βάσει της δραστικής ουσίας.

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος προσέφυγε στο Συμβούλιο Επικρατείας (ΣτΕ) κατά των εφαρμοστικών εγκυκλίων.

Με την απόφαση όμως του Διοικητικού του Συμβουλίου της 22ας Συνεδρίασης της 21ης Νοεμβρίου 2012 αποφάσισε στο πεδίο σχόλιο να αναγράφει ο ιατρός το φάρμακο με την εμπορική του ονομασία  και με το οποίο ρυθμίζεται ο ασθενής και όχι να τίθεται στην ευχέρεια του φαρμακοποιού η χορήγηση οποιουδήποτε φαρμάκου με την ίδια δραστική ουσία, καθώς και ότι οποιαδήποτε αλλαγή συνεπάγεται ανάληψη ευθύνης από τον εκτελούντα.

Έχουμε υπόψιν μας και το αναφέραμε και στο Συμβούλιο Επικρατείας, ότι ο κάθε ασθενής, εμπιστευόμενος το θεράποντα ιατρό του, επιθυμεί να λαμβάνει το φάρμακο με το οποίο ρυθμίζεται ή θεραπεύεται η πάθησή του, πληρώνοντας έστω και από τη τσέπη του τη διαφορά, καθόσον είναι στην ευχέρειά του, και ο ΕΟΠΥΥ πληρώνει βάσει της ασφαλιστικής τιμής.

Χωρίς να κάνετε λοιπόν καθόλου το κόπο, να συζητήσετε αυτό το σοβαρό θέμα μαζί μας, εκδώσατε αυτή την εγκύκλιο, την οποία δεν αποδεχόμαστε βάσει και της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου μας και των προσφυγών μας στο ΣτΕ, θεωρώντας ότι η υγεία είναι κυρίαρχο κοινωνικό αγαθό, το οποίο δεν υπακούει μόνο σε όρους λογιστικών κριτηρίων.

Σας καλούμε λοιπόν να αποσύρετε την «απαράδεκτη» αυτή εγκύκλιο, να συζητήσετε το θέμα αυτό μαζί μας, το οποίο είναι πράγματι σοβαρό και να θέσουμε τους όρους του καλλίτερου αποτελέσματος, με το μικρότερο κόστος.

Σε αντίθετη περίπτωση θα κινηθούμε με όποιον τρόπο θεωρούμε προσφορότερο, ακόμα και δικαστικά, προκειμένου να υπερασπιστούμε την ασφαλή και ποιοτική περίθαλψη των πολιτών και την ιατρική λειτουργία με κανόνες ηθικής και δεοντολογίας".