Οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση αναγκάζονται να παίρνουν ορμόνες, προκειμένου να ανακουφιστούν από τις εξάψεις και τον νυχτερινό ιδρώτα, που τις ταλαιπωρούν συνεχώς.

Τα ευρήματα των δύο νέων τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών τις καθησυχάζουν, μιας και πρόκειται για τις μεγαλύτερες και πιο μακρόχρονες μέχρι τώρα, οι οποίες εξέτασαν τις πιθανές επιπτώσεις της ορμονικής θεραπείας στις γυναίκες με εμμηνόπαυση.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Dr. JoAnn Manson του Νοσοκομείου Brigham & Women της Βοστώνης και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Harvard, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό JAMA.

Για τη μελέτη οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία για 27.347 γυναίκες ηλικίας από 50 έως 79 χρόνων, οι οποίες συμμετείχαν σε δύο δοκιμές το διάστημα μεταξύ 1993 και 1998 και παρακολουθήθηκαν μέχρι το 2014.

Η μία δοκιμή εξέτασε μόνο τα οιστρογόνα έναντι ενός εικονικού φαρμάκου και η άλλη δοκιμή εξέτασε τα οιστρογόνα που ελήφθησαν σε συνδυασμό με προγεστίνη. Όλες οι γυναίκες έπαιρναν ορμόνες για μια περίοδο πέντε έως επτά ετών.

Όπως διαπιστώθηκε, όλες τους είχαν τα ίδια ποσοστά θανάτου από καρκίνο, έμφραγμα ή εγκεφαλικό με εκείνες που δεν έπαιρναν ορμόνες.

Οι γυναίκες μπαίνουν στην εμμηνόπαυση όταν σταματά η περίοδός τους, συνήθως μεταξύ των ηλικιών 45 και 55. Όταν οι ωοθήκες περιορίζουν την παραγωγή των ορμονών οιστρογόνου και προγεστερόνης στα χρόνια που οδηγούν στην εμμηνόπαυση και μετά, οι γυναίκες μπορεί να εμφανίσουν από ακανόνιστη περίοδο και κολπική ξηρότητα, μέχρι αλλαγές διάθεσης και αϋπνία.

Όσο διήρκεσαν οι μελέτες, και στις δύο ομάδες (της ορμονοθεραπείας και του εικονικού φαρμάκου) πέθαναν σχεδόν 7.500 γυναίκες (ποσοστό περίπου 27%). Οι περισσότεροι θάνατοι συνέβησαν μετά τη διακοπή της ορμονοθεραπείας. Παρόμοια ήταν στις δύο ομάδες η θνησιμότητα από καρδιοπάθεια (περίπου 9%) και από καρκίνο (8%).