Ανοικτά θα είναι τα ιατρεία πόνου και παρηγορικής φροντίδας των δημοσίων νοσοκομείων στις 24 Οκτωβρίου από τις 10 το πρωί ως τις 6 το απόγευμα, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Παρηγορικής Φροντίδας που έχει οριστεί για τις 14 Οκτωβρίου.

Την οργάνωση έχει αναλάβει η Ελληνική Εταιρεία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α), στο πλαίσιο σειράς δράσεων που πραγματοποιεί εθελοντικά για την αντιμετώπιση του πόνου σε χρονίως πάσχοντες.

Η Εταιρεία, οργανώνει με αφορμή την ημέρα, Έκθεση φωτογραφίας της Χριστίνας Βάζου, με θέμα την Παρηγορική Φροντίδα στο Αρεταίειο νοσοκομείο, καθώς επίσης και ραδιοτηλεοπτικά spot και καμπάνια στα Social Media.

Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. σε εθελοντική βάση προσφέρει κατ’οίκον νοσηλεία στην Αττική, συνεργάζεται με δήμους για τη δημιουργία συμβουλευτικών σταθμών, παλεύει για την αλλαγή της αναχρονιστικής συνταγογράφησης των οπιοειδών, διοργανώνει εκπαιδευτικά σεμινάρια, πανελλήνια και διεθνή συνέδρια.

Παράλληλα έχει δημιουργήσει το πρώτο και μοναδικό μητρώο ασθενών με χρόνιο πόνο στη χώρα μας κι έχει εκδώσει τις μοναδικές κατευθυντήριες οδηγίες για την θεραπεία του χρόνιου νευροπαθητικού πόνου. Το φετινό μήνυμα του εορτασμού, «Μην αγνοείτε αυτούς που υποφέρουν», θα ακουστεί από όλους τους λειτουργούς υγείας, τους ασθενείς και τους συγγενείς τους σε κάθε γωνιά της γης, δηλώνοντας την ανάγκη εξασφάλισης πρόσβασης σε Παρηγορική Φροντίδα όλων των ανθρώπων που υποφέρουν. Η πρόσβαση αυτή πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Διεθνούς Ιατρικής Κάλυψης. Η αδιαφορία απέναντί στους συνανθρώπους μας που υποφέρουν, είναι αδικαιολόγητη από ανθρωπιστική, επιστημονική αλλά και οικονομική πλευρά, και για το λόγο αυτό η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. συνεχίζει τις προσπάθειες υποστήριξης αυτών των αξιών, με παρεμβάσεις στο δημόσιο διάλογο αλλά και με μια σειρά εκδηλώσεων.

Στον 21ο μ.Χ. αιώνα που διανύουμε, η εφαρμογή της Παρηγορικής Φροντίδας διεθνώς, είναι απογοητευτική: Το 42% των χωρών παγκοσμίως δεν έχει πρόσβαση στην Παρηγορική Φροντίδα. Ελάχιστα συστήματα υγείας αναλαμβάνουν την ευθύνη για παροχή φροντίδας στους ασθενείς με χρόνια νοσήματα και περιορισμένο προσδόκιμο επιβίωσης. Μόνο 20 χώρες συμπεριλαμβάνουν στο σύστημα υγείας τους την παρηγορική φροντίδα, ενώ 40 εκατομμύρια άνθρωποι ετησίως την έχουν ανάγκη, εκ των οποίων τα 20 εκατομμύρια βρίσκονται στο τελικό στάδιο κάποιας νόσου. Αυτό σημαίνει ότι μόνο το 14% των αναγκών για Παρηγορική Φροντίδα παρέχεται στο τέλος της ζωής, λιγότερο δηλαδή από το 10% της συνολικής ανάγκης. Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί ότι το 78% των πασχόντων ζουν σε χώρες με χαμηλό ή μεσαίο οικονομικό επίπεδο. 

Με δεδομένα τα εξαιρετικά επιστημονικά επιτεύγματα στον τομέα της Θεραπείας του Πόνου και της Παρηγορικής Φροντίδας, η διεθνής επιστημονική κοινότητα απαιτεί πολιτική λύση, καθώς δεν μπορούμε να μιλάμε για Διεθνή Ιατρική Κάλυψη εάν δεν έχουμε διεθνή πρόσβαση στην παρηγορική φροντίδα
Διεθνής Ιατρική Κάλυψη σημαίνει πως όλοι οι άνθρωποι και οι κοινότητες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στην πρόληψη, θεραπεία, αποκατάσταση και Παρηγορική Φροντίδα όταν και όπου τη χρειάζονται, χωρίς οικονομική επιβάρυνση. 
Η Παρηγορική Φροντίδα αποτελεί  σημαντικό κομμάτι  της Διεθνούς Ιατρικής Κάλυψης, καθώς κάθε άνθρωπος δικαιούται πρόσβαση στην ποιοτική φροντίδα, με ισότητα και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Πόσο μάλλον όταν η Παρηγορική Φροντίδα μπορεί να μειώσει την οικονομική επιβάρυνση των ασθενών που υποφέρουν από χρόνια νοσήματα και χαμηλό προσδόκιμο επιβίωσης καθώς και των οικογενειών τους. 

Κανείς δεν πρέπει να έρχεται αντιμέτωπος την φτώχεια όταν αρρωσταίνει. Ο οικονομικός κίνδυνος εμφανίζεται όταν πρέπει να πληρωθούν υπέρογκα ποσά για θεραπεία που δεν καλύπτονται από το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Οι άνθρωποι χάνουν το εισόδημα τους ή την καριέρα τους όταν αρρωσταίνουν, με αποτέλεσμα την οικονομική δυσπραγία. Δεν επαρκούν οι ξενώνες και οι οργανισμοί Παρηγορικής Φροντίδας που προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες στους ανθρώπους και τις οικογένειες που έχουν ανάγκη. Το στοιχειώδες αυτό ανθρώπινο δικαίωμα μπορεί και πρέπει να προσφέρεται δωρεάν. Η ένταξή της Παρηγορικής Φροντίδας  σε όλα τα συστήματα υγείας αποτελεί στόχο της διεθνούς ιατρικής κοινότητας.