Οι γυναίκες με μεγάλους όγκους, που είχαν εξαπλωθεί στους λεμφαδένες, είχαν τον υψηλότερο κίνδυνο (κατά 40%) να ξανανοσήσουν, όπως έδειξε η 20χρονη μελέτη σε 63.000 γυναίκες. Όλες έπασχαν από κοινό καρκίνο του μαστού.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Dr Hongchao Pan, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, έκαναν μετα-ανάλυση σε 88 κλινικές δοκιμές. Είδαν ότι, ενώ μετά τη θεραπεία οι γυναίκες δεν είχαν ίχνος καρκίνου, μέσα στην επόμενη 15ετία κάποιες βίωσαν άσχημη υποτεοπή της νόσου, η οποία εξαπλώθηκε στο σώμα τους (οστά, ήπαρ, πνεύμονες κ.α.), κάτι που συνέβη ακόμη και 20 χρόνια μετά από την αρχική διάγνωση.

Οι γυναίκες με μικρούς αρχικούς όγκους και καμία εξάπλωση στους λεμφαδένες είχαν πολύ μικρότερο κίνδυνο (10%).

«Είναι αξιοσημείωτο ότι ο καρκίνος του μαστού μπορεί να παραμείνει σε "ύπνωση" για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και μετά από πολλά χρόνια να εξαπλωθεί», ανέφεραν οι ερευνητές.

Όλες οι ασθενείς έπαιρναν ταμοξιφένη ή αναστολείς της αρωματάσης, φάρμακα που εμποδίζουν τις επιδράσεις των οιστρογόνων ή διακόπτουν την παροχή ορμονών.

Νεότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η επέκταση της αρχικής θεραπείας για άλλα πέντε χρόνια είναι ακόμη πιο αποτελεσματική, γεγονός που έχει ανοίξει τη συζήτηση για το αν κάθε ασθενής θα πρέπει να συνεχίζει τη θεραπεία για μια δεκαετία.