Συνταγματικό βάσει έξι αποφάσεων του Συμβούλιου της Επικρατείας (2439-2445/2015) το Clawback που εφαρμόστηκε από το υπουργείο Υγείας το 2012 στις φαρμακευτικές εταιρείες, ως έκτακτο οικονομικό μέτρο, για λόγους δημοσίου συμφέροντος.

Το σκεπτικό των αποφάσεων του ΣτΕ ορίζει ότι δεν είναι υποχρεωτικό τα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα να είναι στη λίστα συνταγογραφουμένων φαρμάκων του ΕΟΠΥΥ, καθώς μπορούν να επιλέξουν την ελεύθερη αγορά φαρμάκων. Και ακόμη, ότι το Clawback δεν επιβλήθηκε ως φόρος ή κοινωνική εισφορά, ούτε καταργήθηκαν οι νομοθετικές προβλέψεις περί καθορισμού της τιμής των φαρμάκων, αλλά και δεν επιβλήθηκε κανένας περιορισμός των απαιτήσεων από τις πωλήσεις των φαρμάκων.
Συγκεκριμένα το ΣτΕ σημειώνει ότι «Ο εν λόγω περιορισμός χρηματικών απαιτήσεων δεν αντιβαίνει στο Σύνταγμα και στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου  της ΕΣΔΑ, το οποίο ορίζει ότι η περιουσία κάθε φυσικού ή νομικού προσώπου είναι σεβαστή, εάν τηρείται και η αρχή της δίκαιης ισορροπίας μεταξύ του γενικού συμφέροντος που αφορά το κοινωνικό σύνολο και των αξιώσεων για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου». Και προσθέτει ότι το Clawback δεν είναι αντίθετο στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην οδηγία 89/105/ΕΟΚ του Συμβουλίου «σχετικά με την κάλυψη των μέτρων που ρυθμίζουν τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και την κάλυψη του κόστους των στα πλαίσια των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων υγείας».