Η πρώτη, με επικεφαλής τον καθηγητή ιατρικής Φαν Τσουνγκ του Imperial College του Λονδίνου, έγινε σε 119 άτομα άνω των 60 ετών (40 με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, 39 με ισχαιμική νόσο της καρδιάς και 40 υγιείς).

Η μελέτη έδειξε ότι αρκεί μια δίωρη βόλτα σε έναν δρόμο του πολυσύχναστου κέντρου της πόλης, όπως η Όξφορντ Στριτ και η έκθεση στα αιωρούμενα μικροσωματίδια (ΡΜ2,5) της αιθάλης, της σκόνης και των εξατμίσεων των οχημάτων, για να εκμηδενισθούν τα οφέλη του περπατήματος και γενικότερα της άσκησης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους πάσχουν από αναπνευστικές παθήσεις όπως η ΧΑΠ, αλλά ακόμη και για ανθρώπους χωρίς διαγνωσμένο καρδιολογικό ή αναπνευστικό πρόβλημα.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι οι ηλικιωμένοι, για να προστατεύσουν την αναπνευστική και καρδιαγγειακή υγεία τους, καλά θα κάνουν να αποφεύγουν να περπατούν σε δρόμους με μεγάλη κίνηση και να προτιμούν τα πάρκα και τις ήσυχες γειτονιές. Η μελέτη έδειξε ότι μια δίωρη βόλτα σε ένα μεγάλο χώρο πρασίνου, όπως το Χάιντ Παρκ της βρετανικής πρωτεύουσας, μακριά από τα αυτοκίνητα, επιφέρει σημαντική βελτίωση τόσο στη λειτουργία των πνευμόνων, όσο και των αρτηριών.

Η δεύτερη έρευνα, με επικεφαλής την επιδημιολόγο Μιρέιγ Τολεντάνο της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Imperial College, ανέλυσε στοιχεία για περισσότερες από 540.000 γεννήσεις στο Λονδίνο, λαμβάνοντας υπόψη τον τόπο διαμονής κάθε μητέρας την εποχή που γέννησε και πόσο επιβαρημένη ήταν η περιοχή αυτή από την κυκλοφορία των οχημάτων.

Σύμφωνα με το αθηναϊκό πρακτορείο, διαπιστώθηκε ότι αν μια έγκυος είχε εκτεθεί σε αυξημένα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ιδίως μικροσωματιδίων ΡΜ2,5, είχε κατά 2% έως 6% αυξημένες πιθανότητες να γεννήσει λιποβαρές παιδί (βάρους κάτω των δυόμισι κιλών). Από την άλλη, τα επίπεδα ηχορύπανσης δεν φαίνεται να επηρεάζουν αρνητικά το αγέννητο μωρό.

Η ατμοσφαιρική ρύπανση ευθύνεται για περίπου 5,5 εκατομμύρια πρόωρους θανάτους κάθε χρόνο.