Μετά από χρόνια δοκιμών και λαθών οι ερευνητές στις ΗΠΑ ανέπτυξαν τον μυ, από βλαστοκύτταρα του δέρματος.

Τα συγκεκριμένα κύτταρα επαναπρογραμματίστηκαν σε μια αρχική κατάσταση, στην οποία αναφέρονται ως πολυδύναμα βλαστοκύτταρα. Αυτά τα κύτταρα μπόρεσαν στη συνέχεια να αναπτυχθούν σε μυϊκά κύτταρα, με το να εμποτίζονται με μια ουσία που ονομάζεται Pax7, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Communications.

"Η προοπτική της μελέτης σπάνιων ασθενειών είναι ιδιαίτερα συναρπαστική για μας", δήλωσε ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο καθηγητής Nenad Bursac.

Σε προηγούμενες εργασίες, ο καθηγητής Bursac και οι συνεργάτες του είχαν αναπτύξει επιτυχώς μύες από ανώριμα μυϊκά κύτταρα, που ονομάζονται μυοβλάστες. Ωστόσο, για να εφαρμοστούν σε ανθρώπους, απαιτείται η λήψη μυϊκού ιστού από ασθενή που πάσχει, ήδη, από μυϊκή νόσο, κάτι που μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω βλάβες. Η νέα τεχνική θα μπορούσε να επιτρέψει στους γιατρούς να αναπτύξουν νέους μύες χωρίς να προκαλέσουν αυτές τις πρόσθετες βλάβες στους ασθενείς.

Αυτή τη φορά, η καλλιέργεια μυών από άλλα ενήλικα κύτταρα, πέρα από τα μυϊκά, όπως του δέρματος ή του αίματος, αποτελεί σημαντική πρόοδο, καθώς θα επιτρέψει στους επιστήμονες να αναπτύξουν πολύ περισσότερα μυϊκά κύτταρα και σε λιγότερο χρόνο.

Η δημιουργία εργαστηριακών μυών, μεταξύ άλλων, θα βοηθήσει στην αναγεννητική ιατρική, στην ανάπτυξη εξατομικευμένων θεραπειών για σπάνιες μυϊκές διαταραχές (π.χ. μυική δυστροφία Duchenne), στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων και στις μελέτες της βασικής βιολογίας των μυών.

Έχοντας δημιουργήσει μυϊκά κύτταρα με αυτόν τον τρόπο, οι επιστήμονες τους πρόσφεραν δομική υποστήριξη και θρέψη, που τους επέτρεψε να λειτουργήσουν μυϊκά. Όχι μόνο αυτός ο μυς ανταποκρινόταν σε χημικά και σε ηλεκτρικά σήματα, όπως ακριβώς και οι ζωντανοί μύες, αλλά οι επιστήμονες μπόρεσαν να τον εμφυτεύσουν και σε ποντίκια.